A Development of Activity Package Promoting Communicative English Skill for Traditional Thai Massseurs in Ubon Ratchathani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were 1) to develop communicative spoken
English for traditional Thai masseurs in the Muang district of Ubon Ratchathani Province, and 2) to compare their English listening-speaking abilities
before and after attending lessons for traditional Thai masseurs. The subjects
were thirty masseurs at the Guy-Jai Spa Club, Muang, Ubon Ratchathani
Province. The study instruments employed were 1) communicative English
lessons for traditional Thai masseurs, 2) a pre-test and post-test composed of
30 items and, 3) questionnaires which aimed to identify general demographic
information, and the participants’ satisfaction level with the attending communicative English skill lessons for traditional Thai masseurs in Ubon Ratchathani Province. The researchers used the pre-test to evaluate the participants’ abilities in communicative spoken English. The researcher then used
a post-test and compared the result of pre-test and post-test to evaluate the
abilities in communicative English skills before and after using the lessons
and to evaluate the effectivity of the 20 hours of English skills and the
communicative English lessons. The data obtained were analyzed by t-test,
percentage, mean and standard deviation. The findings of this study were as
follows: 1) The traditional Thai masseurs have improved their communicative
English skills. They have learned vocabulary and idioms, which are necessary
to communicate in their career. 2) The traditional Thai masseurs’ achievement
scores of the pre-test and post-test had not developed at the level of .05. 3)
The researchers investigated the traditional Thai masseurs’ satisfaction levels
with the training. It clearly showed that the satisfaction level towards the trainers/lecturers’ ability in teaching was 4.36. The participants expressed
satisfaction regarding the suitability of the 20-hour lesson contents at 4.77.
They also rated the ability to express their opinions amongst themselves during
the educational process at 4.85.
Article Details
References
ในจังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสนศาตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
ดวงชีวา ทิพย์แดง. (2549).การพัฒนาบทเรียนการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารเพื่อส่งเสริมความ
สามารถในการฟัง พูดภาษาอังกฤษส�ำหรับบุคลากรสวนกล้วยไม้. (วิทยานิพนธ์ศึกษา
ศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
ประภาสุขเกษม และดวงพร พงษ์โสภาวิจิตร. (2548). ข้อมูลพื้นฐานการใช้ภาษาต่างประเทศ
ในภาคเหนือ(ข้อมูลชุดนายจ้าง หัวหน้างาน ผู้ประกอบอาชีพอิสระ). กรุงเทพฯ:ส�ำนักงาน
กองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ผาณิต บุญยะวรรธนะ. (2542). ความต้องการภาษาอังกฤษในธุรกิจการท่องเที่ยว. เชียงใหม่:
ภาคภาษาอังกฤษ คณะมนุษย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2555).ข้อมูลการศึกษาเพื่อเพิ่มศักยภาพทางการตลาดท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ
(รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยกสิกรไทย.
สถาบันพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2547). ธุรกิจนวดแผนไทย. ปทุมธานี:
สถาบันพัฒนาวิสาหกิจ ขนาดกลางและขนาดย่อม.
สุมินตรา อังวัฒนกุล. (2537). วิธีสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสมมนัสสา โสมนัส. (2549). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวในการเลือกใช้บริการนวดแผนไทยในเขตอ�ำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่).
อรุณีวิริยะวิจิตรา. (2532).การเรียนการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร. เชียงใหม่:คณะมนุษยศาสตร์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Brumfit, C.J. & Finocchiaro, M.B. (1983). The functional-notionalapproach: from
theory to practice. New York: Oxford University Press.
Hutchison,T. & A.Waters. (1996).Englishfor specific purposes: A learning-centered
approach. Cambridge: Cambridge University Press.
Johns, A. M. and T. Dudley-Evans. (2000). Developments in English for specific
purposes: A multi-disciplinary approach. Cambridge: Cambridge University
Press.
Little, W. (1981). Communicativelanguageteaching: Anintroduction. Cambridge:
Cambridge University Press.
Mackay, R. and A. Mountford. (1978). English for Specific Purposes. London:
Longman.
Robinson, P. (1991). ESP Today: A Practitioner’s Guide. London: Prentice Hall
International.
Stevens, P. (1988). ESP after twenty years: a re-appraisal. Singapore: SEAMEO
Regional Language Center.
Widdowson, H.G. (1979). Explorations in applied linguistics. Oxford: Oxford University Press.
Wilkins, D.A. (1976). Notional syllabuses. Oxford: Oxford University Press
Choosima Phanoonsuk. (2006). The Opinion of Thai Massager on Working in
Chnburi. (Master’Thesis,Program inPublic, Administration GraduateSchool,
Burapha University).
Dauangcheewa Thipdaeng. (2006). The Development of Language for Communication Lesson to Promote Listening and Speaking Ability of OrchidFarmer. (Master’ Thesis, Program in Education, Graduate School, Chiang
Mai University).
PraphaSukkasem& DuangpornPongsaphajit. (2005).The UseofForeignLanguage
inthe NorthernofThailand(Employer,Supervisor,and Freelance. Bangkok:
Thailand Research Fund.
Phanit Boonyawutthana. (1999). The Need of English in Tourism Business.
(Department of English, Faculty of Humanities and Social Sciences, Chiang
Mai University).
KasikornThaiResearch Center. (2012).The DataofEducationtoEnhance Health
Tourism Market Potential. Kasikorn Thai Research Center.
Institute for small and Medium Enterprises Development. (2004). Thai Massage
Business. Pathumthani: Institute for small and Medium Enterprises Development.
Sumintra Kungkakul. (1994). Teaching English as a Foreign Language. Bangkok:
Chulalongkorn University.
Somnanutsana Somnanut. (2006). The Behavior of Tourist in Getting Thai Massage in Muang District, Chiang Mai. (Master’s Thesis, Program inEconomics,
Graduate School Chiang Mai University).
Arunee Wiriyajittra. (1989). English for Communication Teaching and Learning.
(Faculty of Humanities, Chiang Mai University).
Brumfit, C.J. & Finocchiaro, M.B. (1983). The functional-notionalapproach: from
theory to practice. New York: Oxford University Press.
Hutchison,T. & A.Waters. (1996).Englishfor specific purposes: A learning-centered
approach. Cambridge: Cambridge University Press.
Johns, A. M. and T. Dudley-Evans. (2000). Developments in English for specific
purposes: A multi-disciplinary approach. Cambridge: Cambridge University
Press.
Little, W. (1981). Communicativelanguageteaching: Anintroduction. Cambridge:Cambridge University Press.
Mackay, R. and A. Mountford. (1978). English for Specific Purposes. London:
Longman.
Robinson, P. (1991). ESP Today: A Practitioner’s Guide. London: Prentice Hall
International.
Stevens, P. (1988). ESP after twenty years: a re-appraisal. Singapore: SEAMEO
Regional Language Center.
Widdowson, H.G. (1979). Explorations in applied linguistics. Oxford: Oxford University Press.
Wilkins, D.A. (1976). Notional syllabuses. Oxford: Oxford University Press.
