The Guidelines of Environmental Management of Restaurant Businesses in Ubon Ratchathani

Main Article Content

พรพิมล ศรีธเรศ

Abstract

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาบริบททั่วไปในการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมของธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดอุบลราชธานี 2) เพื่อศึกษาแนวทางในการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมของธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดอุบลราชธานี สำหรับการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 12 ราย โดยวิธีการสุ่มแบบลูกโซ่ (Snowball Sampling) ด้วยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง (Structured Interview) และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา (Content Analysis)


              ผลการวิจัยพบว่า บริบททั่วไปในการจัดการสิ่งแวดล้อมของธุรกิจร้านอาหารในจังหวัดอุบลราชธานี มีประเด็นหลักที่สำคัญ ดังนี้ ผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารมีความตระหนักในเรื่องสิ่งแวดล้อมและพยายามเลือกดำเนินการธุรกิจควบคู่กับการดูแลใส่ใจปัญหาสิ่งแวดล้อม โดยนำแนวคิด 5Rs (Reduce Reuse Recycle Repair and Reject) มาปรับใช้ในธุรกิจร้านอาหารของตนเอง และยังพบอุปสรรคในการดำเนินธุรกิจร้านอาหารที่ควบคู่ไปกับแนวทางที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม 3 ประเด็นหลักคือ 1. ผลิตภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อมมีราคาที่สูงกว่าผลิตภัณฑ์ทั่วไป 2. แนวปฏิบัติด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหารและภาครัฐไม่สอดรับเป็นนโยบายเดียวกัน 3. ความไม่สะดวกสบายสำหรับผู้บริโภคในการปฏิบัติตามนโยบายที่เป็นเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

Article Details

How to Cite
ศรีธเรศ พ. (2021). The Guidelines of Environmental Management of Restaurant Businesses in Ubon Ratchathani. Humanities and Social Sciences Journal, Ubon Ratchathani Rajabhat University, 12(2), 272–284. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/248135
Section
Research Article

References

กรมควบคุมมลพิษ. (2563). การจัดการขยะมูลฝอย./สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2564, จาก http://www2.pcd.go.th/info_serv/waste.html.
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2564). ภัตตาคารสีเขียวรักษ์โลก./สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2564, จากhttps://www.deqp.go.th/new.
กาญจน์ศิตา กรพัชร์พรสกุล และพิพัฒน์ นนทนาธรณ์. (2559). อิทธิพลของผู้บริโภคสีเขียวและจิตสาธารณะที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(3), 123-131.
ชูศักดิ์ ชูศรี และสุวารี นามวงค์. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการขยะของโรงแรมขนาดเล็ก: กรณีศึกษาเกาะสมุย เกาะพงัน จังหวัดสุราษฏร์ธานี. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 12(1), 91-118.
ฐิติกานต์ สุริยะสาร. (2559). ผลกระทบของการประยุกต์ใช้ข้อมูลการบัญชีบริหารที่มีต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของธุรกิจโรงแรมในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(2): 127 – 140.
ธันย์ชนก สุขะวัลลิ ชัยวุฒิ ตั้งสมชัย และปิยพรรณ กลั่นกลิ่น. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการใช้บรรจุภัณฑ์ชนิดย่อยสลายทางชีวภาพของร้านอาหารในอำเภอเมืองเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 13(2),13-25.
ปทุมรส กาญจนอุดม, ปรเมศร์ อัศวเรืองพิภพ, โอปอล์ สุวรรณเมฆ. (2562). การตัดสินใจซื้อบรรจุภัณฑ์อาหารชานอ้อยของผู้ประกอบการร้านอาหารในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ, 6(2), 369-388.
ปริญ ลักษิตามาศ และศิวารัตน์ ณ ปทุม. (2560). กลยุทธ์การตลาดสีเขียวและคุณค่าร่วม: ธุรกิจนำเที่ยวไทยในตลาดเออีซี. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 9(ฉบับพิเศษ), 18 – 30.
พรพิมล ศรีธเรศ และแสงแข บุญศิริ. (2562). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อสร้างการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อมของพนักงานโรงแรมสีเขียวในประเทศไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(4), 1058 – 1072.
ภาวินีย์ ธนาอนวัช. (2563). โรงแรมสีเขียว: กลยุทธ์การบริหารจัดการและการปฏิบัติบัญชีเพื่อการจัดการสิ่งแวดล้อมของโรงแรมกรุงศรีริเวอร์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(2), 117-134.
มรกต กำแพงเพชร และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). เรื่องเล่าจากผู้ประกอบการสีเขียว จุดเปลี่ยนจากผับสู่ผักจากมังกี้คลับสู่มังกี้ออร์แกนิคฟาร์ม. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 9(1), 201-214.
วรางคณา ศรนิล. (2555). มาตรการทางนโยบายเพื่อลดการใช้ถุงพลาสติก: ประสบการณ์ของต่างประเทศกับการประยุกต์ใช้ในประเทศไทย. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม, 8(1), 95-108
วรรณภา ธิติธนานนท์ และศิริลักษณ์ เมฆสังข์. (2560). รูปแบบการตลาดสีเขียวของอุตสาหกรรมอาหารในกลุ่มเยาวชน. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมป์, 12(3), 275-283.
ศูนย์วิจัยธนาคารออมสิน. (2562). ธุรกิจร้านอาหาร. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2564, จาก https://www.gsbresearch.or.th/gsb/economics/industrial-economics/6342/.
GSB Research . (2562). Restaurant business. Retrieved Mar 10 2021, from https://www.gsbresearch.or.th/gsb/economics/industrial-economics/6342/.
สุรพจน์ ณ ถลาง. (2563). รูปแบบการจัดการสิ่งแวดล้อมเพื่อโรงแรมขนาดเล็กบนเกาะช้าง จังหวัดตราด. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 14(3), 249-263.
โสภา ชินเวชกิจวานิชย์, วรวรรณ ประชาเกษม และอาภาพร รุจิระเศรษฐ. (2561). โรงแรมสีเขียว: การริเริ่มของภาครัฐเพื่อโรงแรมที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม. วารสารวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมไทย, 32(2), 61-70.