The Need Analysis of Pursuing Education and the Curriculum Development Guidelines, Faculty of Humanities and Social Sciences, Ubon Ratchathani Rajabhat University.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การจัดการการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาโท) มีความสำคัญเนื่องจากมุ่งพัฒนา
นักศึกษาให้มีศักยภาพและความสามารถในการพัฒนาตนเอง วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้
คือ (1) เพื่อศึกษาการวิเคราะห์ความจำเป็นในการศึกษาต่อ
คณะมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ช่วงแรกสุ่มตัวอย่าง
จากประชากรในสำนักงานปกครองส่วนท้องถิ่น สถานศึกษา องค์การของรัฐ และนักศึกษา จำนวน 382 ราย จากประชากรใน อำเภอเมือง จังหวัด
อุบลราชธานี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม เก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลโดย
โดยใช้เครื่องมือทางสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ช่วงที่ 2
กลุ่มตัวอย่างเป็นกรณีที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาหลักสูตร จำนวน 10 ราย และคณะกรรมการ
บัณฑิตหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ ตัวอย่างถูกเลือกอย่างมีจุดประสงค์ วิเคราะห์ ข้อมูล
ด้วยเนื้อหาและการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการวิจัยที่สำคัญระบุว่า
กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่จำเป็นต้องศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษาสาขาการปกครองท้องถิ่น
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี เมื่อพิจารณา
ในแต่ละด้านแล้ว วิธีการวิเคราะห์ความต้องการสูงสุดคือรายได้และเงินสนับสนุนจากครอบครัว
นอกจากนี้ ความจำเป็นของหลักสูตรคือหลักสูตรต้องมีคุณภาพตามมาตรฐาน ดิ
ความสำคัญของหลักสูตร ได้แก่ ศักยภาพของคณะกรรมการหลักสูตร และ
อาจารย์ที่มีประสบการณ์การสอนอย่างมืออาชีพ สำหรับแนวทางการพัฒนาหลักสูตร
พบว่า (๑) หลักสูตรควรสร้างความมั่นใจให้กับผู้ต้องการ
ศึกษา (๒) หลักสูตรควรสนองความต้องการของตลาดแรงงานในปัจจุบัน และ (3)
หลักสูตรควรเป็นเครื่องมือกำหนดทิศทางความต้องการของทักษะทั้ง
ความรู้และทักษะการปฏิบัติ
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
โกวิทย์ พวงงาม. (2560). "เรียนปริญญาโท-เอกไปทำไม?". สยามรัฐ: 55(37) 6-12 มิถุนายน 2560.
ฉัตรชัย อินทสังข์ และคณะ. (2552). ความต้องการศึกษาต่อและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจศึกษา
ระดับบัณฑิตศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตของนักศึกษาจังหวัดนครราชสีมา. นครรราสีมา:
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
เทศบาลนครอุบลราชธานี. (2563). ข้อมูลประชากร. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์
ธีรวุฒิ เอกะกลุ. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตรและสังคมศาสตร.อุบลราชธานี:
สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
ถวิกา เมฆอัคฆกรณ์. (2563). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสาขาอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนา
ทรัพยากรมนุษย์. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 14(3), 462.
พงษ์จันทร์ ภูษาพานิชย์ และพิมพ์ชนก เครือสุคนธ์. (2558). ความต้องการศึกษาต่อปริญญาเอก สาขาวิชา
จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรรณพนัช จันทา. (2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความต้องการศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2556). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-
. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธาสินี ปานนาง. (2558). ความต้องการศึกษาต่อหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตของนิสิตคณะ
รัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุพัฒนา เตโชชลาลัย. (2552). ความต้องการศึกษาต่อบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช
มงคลกรุงเทพ : กรณีศึกษานักศึกษาปริญญาตรี ปี 4 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
อัมพร วิจิตรพันธ์ และอัญชลี ค้อคงคา. (2553). เศรษฐศาสตร์การศึกษาและการวางแผนกำลังคน.
กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Virginia,M. (1992). Carter. A Study of the Motivations for Adults to pursue a MBA Degree at
Temple University. New Jersey: Rutgers University
