Happy Community: A Study of Community Learning Processes to Create a Happy community, Case Study of Ban Wang Or Community, Hua Don Subdistrict, Khueang Nai District, Ubon Ratchathani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพและบริบทของชุมชนป่าดงใหญ่ บ้านวังอ้อ และ 2) ศึกษาระดับการเรียนรู้ของชุมชนเพื่อสร้างชุมชนที่มีความสุขของบ้านวังอ้อ โดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างคือชาวบ้านบ้านวังอ้อ จำนวน 286 คน โดยใช้สูตรของทาโร ยามาเนะ และสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 12 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การจัดกลุ่มตามเนื้อหา และการอธิบายเชิงพรรณนา
ผลการศึกษาพบว่า 1) ชุมชนวังอ้อ เป็นชุมชนดั้งเดิมที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่น่าสนใจ คือ ป่าดงใหญ่วังอ้อ เป็นชุมชนที่มีทรัพยากรทางสังคมและวัฒนธรรมที่หลากหลาย ตั้งอยู่ใกล้กับลำเนาไพรที่ค้ำจุนชุมชน มีทรัพยากรป่าไม้อุดมสมบูรณ์ เสมือนเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตสำหรับชุมชน มีศาสนสถานซึ่งเป็นสายใยความผูกพันของชุมชน มีเครือข่ายบวรคุณธรรม ชุมชนวังอ้อ กลุ่มวิสาหกิจชุมชน กลุ่มออมทรัพย์ ฯลฯ มีวัฒนธรรมและประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้ชุมชนอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข 2) กระบวนการเรียนรู้ของชุมชนเพื่อสร้างชุมชนให้มีความสุข พบว่า ในภาพรวมทรัพยากรธรรมชาติอยู่ในระดับมาก วัฒนธรรมโดยรวมอยู่ในระดับมาก ข้อเสนอแนะ คือ ควรจัดกิจกรรมส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างสม่ำเสมอ และสร้างฐานให้คนรุ่นใหม่เข้ามาเรียนรู้กิจกรรมของชุมชน เพื่อให้คนรุ่นใหม่สืบสานอนาคตชุมชนต่อไป
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา ทองทั่ว และคณะ. (2546). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบ้านวังอ้อ ตำบลหัวดอน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. กรุงเทพฯ: กองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ชลิดา ธีรานุพัฒนา และกัลยาณี เสนาสุ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความสุข: บทบาทของกลุ่มสมาชิกที่มีรายได้แตกต่างกันในฐานะตัวแปรกำกับ. จันทรเกษมสาร, 27(2), 259-278.
ณัฏฐวุฒิ ทรัพย์อุปถัมภ์. (2560). กระบวนการเรียนรู้ของชุมชนด้านการพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชน. วารสารวิจัยรําไพพรรณี, 11(1), 145-153.
ณัฐวดี ใจแสวงทรัพย์ และอุบลวรรณ หงษวิทยากร. (2558). การสร้างเสริมทุนชุมชนผ่านการเรียนรู้จากการสร้างสื่อศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 9(2), 476-488.
ธนพล สราญจิตร์. (2559). ปัญหาความยากจนในสังคมไทย. EAU Heritage Journal Social Science and Humanities, 5(2), 12-21.
นิศารัตน์ แสงแข, นภดล แสงแข และสิทธิชัย ศรีเจริญประมง. (2565). องค์กรแห่งความสุขในการพัฒนาการท่องเที่ยวของชุมชนบ้านบางกะจะ จังหวัดจันทบุรี. Sripatum Chonburi Academic Journal, 18(1), 23-36.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง. (2549). ความอยู่ดีมีสุข: แนวคิดและประเด็นการศึกษาวิจัย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 23,(2),1-31.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2557). ความสุขที่สมบูรณ์. (พิมพ์ครั้งที่ 26). กรุงเทพฯ: พิมพ์สวย.
พระครูสุนทร วัชรการอพโล. (2560). ชุมชนแห่งความสุขแนวพุทธ. Journal of Educational Review
Faculty of Education in MCU, 4(3), 27-36.
มิ่งขวัญ คงเจริญและ อาชัญญา รัตนอุบล. (2554). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอํานาจของชุมชน เพื่อเสริมสร้างความยั่งยืนของชุมชนแห่งการเรียนรู้. Journal of Multidisciplinary in Social Sciences (JMSS) 7(2), 19-36.
รุ่งรัตน์ หัตถกรรม และคณะ. (2560). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวชี้วัดความสุขมวลรวมของ
การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารสหวิทยาการ, 1(1), 99-108.
วรยุทธ กิตติอุดม. (2550). กระบวนการเรียนรู้ของชุมชนในการพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชน : ศึกษากรณีชุมชน สุขสันต์พัฒนา เขตคลองสามวา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี).
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2559). การสำรวจการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2559, จาก http://service.nso.go.th/nso/nsopublish/themes/files /icthh59.pdf
เสกสันต์ พันธ์บุญมี. (2565). Digital Transformation จาก New Normal สู่ Next Normal.
สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2566, จาก http://www. depa.or.th/th/article-view/digital-tranformation-new-normal-next-normal.
อัจศรา ประเสริฐสิน, ทัชชา สุริโย และปพน ณัฐเมธาวิน. (2561). สุขภาวะของผู้สูงอายุ: แนวคิดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารสุขศึกษา, 41,(1) 1-15.
Evans, G. W., N. M. Wells and A. Moch. (2003). “Housing and Mental Health: A Review of the Evidence and a Methodological and Conceptual Critique.” Journal of Social, 59,(3), 475-500.
Krieger, J., and D. L. Higgins. (2002). Housing and Health: Time again for Public Health Action. American Journal of Public Health 92,5, 758-768.
Lyubomirsky, S., King, L., & E. Diener. (2005). The Benefit of Frequent Positive Affect:
Dose Happiness Lead to Success. Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
McCumiskey, C. (2019). The Wellbeing Wheel. Accessed September 27, 2023, from
https://spiritualearth.com/wellbeing-wheel/.
Smith, C. (2019). The Impact of Obesity on the Psychological Wellbeing of the Adolescent Learner. Accessed September 27, 2019, from https://www.semanticscholar.org /paper/The-impact-of-obesity-onthe-psychological-well-of Smith/85bdeb7f4daf0c8ee56ccdb9aeb0fd9b08fd 714c#related-papers.
Yamane Taro. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper & Row.
