Development of Musical Skills Basic in The Saxophone Family For Secondary School Student Using Open Online Course
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of the research were 1) to develop the open online music course, 2) to study the efficacy of open online music course, and 3) to study the satisfaction of learners using the open online music course. The sample subjects used in the study were 19 high scool students in Buriram province, selected by a purposive sampling. The research instruments were 1) structured interviews about the content and design of online music course, 2) open online music course, 3) saxophone performance evaluation forms, and 4) user satisfaction evaluation forms. The research statistics were percentage, mean, standard deviation and efficiency of process/efficiency of product (E1/E2).
The research found that: 1) the overall quality of the open online music lesson for saxophone players was good (x̄ = 4.29, S.D. = 0.52), 2) the effectiveness of open online music course was 77.89/78.22, which was higher than the criteria (75/75), and 3) users were generally satisfied with the open online music lesson, with an overall satisfaction level of 4.08, and high levels of satisfaction for each aspect of the lesson. The research also found that the content of the open online music lesson could be practically applied with an average score of 4.32
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิตติวิทย์ พิทักษ์, พงษ์พิทยา สัพโส และอิศรา ก้านจักร. (2562). สภาพปัญหาเกี่ยวกับการจัดการเรียน
การสอนดนตรีของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 225–237.
ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
(พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2541). จิตวิทยาการสอนดนตรี. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ณภัทร อิศรางกูร ณ อยุธยา, และอภิชา แดงจํารูญ. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วย
บทเรียนออนไลน์ (e-Learning)ในรายวิชาศิลปะ 1 (ดนตรี–นาฏศิลป์) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 โรงเรียนชลประทานวิทยา อําเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(10), 145-157.
บัณฑิตา อินสมบัติ, และคณะ. (2564). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์ตามทฤษฎีโครงสร้างความรู้เรื่องการกำหนดปัญหาการวิจัย สำหรับนักศึกษาบัณฑิตศึกษา. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 16(3), 101–114.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ:
พริกหวานกราฟฟิค.
สุกรี เจริญสุข. (2557). คู่มือครูดนตรี : ปลูกดอกไม้ในดวงใจกรุงเทพฯ กรุงเทพฯ: วิทยาลัยดุริยางคศิลป์
มหาวิทยาลัยมหิดล.
สุธาสินี ถีระพันธ์. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนรายวิชาปฏิบัติทักษะดนตรีออนไลน์สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 13(1), 173-188.
สุธาสินี ถีระพันธ์ และคณะ. (2566). ความพึงพอใจและความคิดเห็นของนิสิตต่อการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาปฏิบัติทักษะดนตรีภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโควิด 19. วารสารมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(1), 138-149.
สุชาติ อยู่แท้กูล. (2564, 16 มีนาคม). ครูดนตรี โรงเรียนสตึก. สัมภาษณ์
ศยามน อินสะอาด. (2561). การออกแบบบทเรียน e-learning เพื่อพัฒนาทักษะการคิดชั้นสูง.
กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
อรรถพล อาจยิน. (2564, 16 มีนาคม). ครูดนตรี โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม. สัมภาษณ์
Best, John W. (1986). Research in Education. (5th ed). New Jersey: Prentice Hall, Inc.
