Guidelines for Improving the Curriculum of the Bachelor of Arts in Business English Program, Faculty of Humanities and Social Sciences, Ubon Ratchathani Rajabhat University
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study the demand for enrollment in the Bachelor of Arts Program in Business English among 200 Matthayom 6 students; 2) examine the satisfaction of 48 employers who hired graduates of the Bachelor of Arts Program in Business English from Ubon Ratchathani Rajabhat University; 3) assess the satisfaction with the Bachelor of Arts Program in Business English among 60 fourth-year undergraduate students; and 4) identify guidelines for improving the Bachelor of Arts Program in Business English. The research instruments included a questionnaire on students' demand for enrollment, a survey on employer satisfaction with graduates, and a satisfaction survey on the curriculum among fourth-year students. The statistics used in the research were percentage, mean, and standard deviation.
The findings were as follows:
- The majority of respondents were not interested in enrolling in the Business English program (67.5%) due to a lack of English proficiency (40%).
- Employer satisfaction with the graduates was high, with a mean score of 3.74 (S.D. = 1.53).
- Fourth-year students reported high satisfaction with the curriculum, with a mean score of 4.04 (S.D. = 0.88).
- For curriculum improvement, evaluations should encompass the curriculum document, instructors’ teaching methods, student learning behaviors, and satisfaction assessments from students and employers. Additionally, there should be end-of-year supervision and continuous development and revision to inform future curriculum management strategies.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กาญจนา จันทะดวง และคณะ. (2562). การประเมินหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ มหาวิทยาลัยราช
ภัฏสกลนคร หลักสูตรปรับปรุงพุทธศักราช 2555. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สกลนคร, 17(76), 266–276.
จรินทร์ยา ยวงนาค. (2554). ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการบริหารการศึกษาของวิทยาลัยพณิชยการ
บางนา กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร).
จินตนา ธนวิบูลย์ชัย. (2559). หน่วยที่ 11 การคิดแก้ปัญหาและการตัดสินใจ. ในเอกสารการสอนชุดวิชา
จิตวิทยาเพื่อการดำรงชีวิต หน่วยที่ 8–15 (น. 11-7). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
จารุณี อินทฤทธิ์ และคณะ. (2555). การศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้บัณฑิตต่อคุณภาพบัณฑิตและอัต
ลักษณ์บัณฑิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. (วิทยาลัยพยาบาลศรีมหาสารคาม, สถาบันพระบรมราชนก).
ณัฐแก้ว ข้องรอด. (2554). ศึกษาคุณลักษณะของบัณฑิตตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิแห่งชาติและความ ต้องการของผู้ใช้บัณฑิตคณะวิทยาการจัดการ ในจังหวัดเพชรบูรณ์ (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
เมธาวี สุขปาน. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อในหลักสูตรระดับประกาศนียบัตร
วิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ของนักเรียน: กรณีศึกษาวิทยาลัยพณิชยการธนบุรี (วิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์).
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, กองพัฒนานักศึกษา, ฝ่ายแนะแนวการศึกษาและอาชีพ. (2558).
ความพึงพอใจของผู้ใช้บัณฑิตที่มีต่อคุณลักษณะที่พึงประสงค์และคุณภาพบัณฑิตตามอัตลักษณ์ของบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี รุ่นปีการศึกษา 2556.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2554). นโยบายและยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง
ด้านการพัฒนาอาชีวศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา.
วินิชยา วงศ์ชัย และคณะ. (2562). การศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ต่อหลักสูตรและการ
จัดการเรียนการสอน สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. การประชุมวิชาการระดับชาติวิจัยรำไพพรรณี ครั้งที่ 13.
อธิจิต กล้าปราบศึก. (2548). การค้นคว้าอิสระเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรบริหารธุรกิจ
มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2540). หลักการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
Stevens, P. (1980). Teaching English as an international language. Oxford: Pergamon Press.
