The Desirable Characteristics of Chinese Teachers as Perceived by Prince of Songkla University, Surat Thani Campus Students

Main Article Content

เยาวลักษณ์ วิสุทธิ์สิริ

Abstract

The main purpose of this research was to investigate the desirable characteristics of
Chinese teachers as perceived by the students at Prince of Songkla University, Surat Thani
Campus. The samples in this study were 120 students who registered the Chinese language
course as a free elective course in the second semester of the academic year 2020. The
samples were chosen by using a purposive sampling technic. The research instruments were questionnaires about the students’ desirable characteristics of Chinese teachers including 4
aspects: Teaching Performance, Moral and Ethics, Personalities and Relationships, and
Teaching Assessments. The data were analyzed with descriptive statistics: percentages,
means and standard deviation. The findings revealed that the overall level of the students’
desirable characteristic aspects of Chinese teachers were at a highest level. When each
aspect of the desirable characteristic was considered, the Teacher Performance aspect was
at the highest rank (x̄ = 4.83), followed by Personalities and Relationships, Teaching
Assessments, and Moral and Ethics, respectively.

Article Details

How to Cite
วิสุทธิ์สิริ เ. (2021). The Desirable Characteristics of Chinese Teachers as Perceived by Prince of Songkla University, Surat Thani Campus Students. Humanities and Social Sciences Journal, Ubon Ratchathani Rajabhat University, 12(1), 200–211. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/243020
Section
Research Article

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 3. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2563, จาก https://person.mwit.ac.th/01-Statutes/NationalEducation.pdf
ปราณี กลุละวณิชย์. (2550). มุมมองหนึ่งต่อนโยบายการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศของ ไทย. ข้อมูลพื้นฐานการจัดการเรียนการสอนและความต้องการภาษาต่างประเทศ ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีดี ทุมเมฆ, ภักดี โพธ์สิงห์. (2560). การศึกษาระดับอุดมศึกษาของไทย: สถานการณ์การเปลี่ยนแปลงสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี. 8(1), 110-130.
พัชนี ตั้งยืนยง, สุรีย์ ชุณหเรืองเดช. (2552). การเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย : ระดับอุดมศึกษา. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2563, จาก http://www.thaiworld.org/th/include/answer_search.php?question_id=831
พุทธชาด ลิ้มศิริเรืองไร. (2561). การวิเคราะห์ความต้องการในรายวิชาภาษาอังกฤษสำหรับอาเซียนในรูปแบบการสอนแบบมีผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี. 9(2), 257-271.
พจมาลย์ สกลเกียรติ. (2562). การศึกษาคุณลักษณะของครูที่พึงประสงค์ ตามทัศนะของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 10. วันที่ 12-13 กรกฎาคม 2563. 446-456
มนาภรณ์ น้ำทอง, เยาวลักษณ์ วิสุทธิ์สิริ. (2559). การประเมินประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนรายวิชาภาษาจีน. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ครั้งที่ 8. วันที่ 15 ธันวาคม 2559. 611-617.
เรืองวิทย์ นนทภา. (2559). คุณลักษณะของครูที่ผู้เรียนประทับใจ: ต้นแบบของครูดี. วารสารวิชาการมหาวิทยา ลัยฟาร์อีสเทอร์น, 10(2), 151-152.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิจารณ์ พานิช, ปิยาภรณ์ มัณฑะจิตร. (2563). การศึกษาคุณภาพสูงระดับโลก. กรุุงเทพฯ : มููลนิิธิิสยามกััมมาจล.
อัสมา ทรรศนะมีลาภ. (2559). หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาภาษา การสื่อสารและธุรกิจ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานีผ่านมุมมองของอาจารย์ นักศึกษาและผู้ประกอบการ วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 35 (4), 219-228.