รูปแบบลีลานาฏยศิลป์ในการสร้างสรรค์นาฏยศิลป์จากคำวิจารณ์คุณสมบัติ การเป็นนาฏยศิลปินของนราพงษ์ จรัสศรี

ผู้แต่ง

  • ธำมรงค์ บุญราช คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • นราพงษ์ จรัสศรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

รูปแบบลีลานาฏยศิลป์, นาฏยศิลป์สร้างสรรค์, คำวิจารณ์คุณสมบัติการเป็นนาฏยศิลปินของนราพงษ์ จรัสศรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ เรื่อง “การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์จากคำวิจารณ์คุณสมบัติการเป็นนาฏยศิลปินของนราพงษ์ จรัสศรี” มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปแบบลีลาทางด้านนาฏยศิลป์ ซึ่งผู้วิจัยได้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบเชิงคุณภาพและวิธีวิจัยแบบเชิงสร้างสรรค์ โดยใช้เครื่องมือในการวิจัยประกอบไปด้วยการสำรวจข้อมูลเชิงเอกสาร การสัมภาษณ์ สื่อสารสนเทศ การสำรวจข้อมูลภาคสนาม การสัมมนา เกณฑ์มาตรฐานศิลปินและประสบการณ์ของผู้วิจัย โดยผู้วิจัยให้ความสำคัญกับคำวิจารณ์คุณสมบัติการเป็นศิลปินทางด้านการแสดงของนราพงษ์ จรัสศรี ตามความเห็นของนักวิจารณ์ในระดับนานาชาติและตามความเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องกับนราพงษ์ จรัสศรี ในประเทศไทย ซึ่งผู้วิจัยได้ศึกษาค้นคว้าข้อมูลดังกล่าวจากหนังสือพิมพ์ นิตยสารและการสัมภาษณ์ จากนั้นผู้วิจัยจึงนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เพื่อค้นหารูปแบบลีลานาฏยศิลป์ ผลการวิจัยพบว่า สามารถแบ่งรูปแบบของการแสดงได้ทั้งหมด 6 องก์ ได้แก่ องก์ 1 ลึกลับ ใช้ลีลาการเคลื่อนไหวแบบมินิมอลลิสม์ (Minimalism) องก์ 2 หลงใหล ใช้ลีลาแบบการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน (Everyday movement) และการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างมีอิสระ (Free spirit) องก์ 3 แปลก ใช้ลีลาการเคลื่อนไหวที่ต่อต้านแนวคิดและทฤษฎีของนาฏศิลป์แบบดั้งเดิม (Classic dance) องก์ 4 ตะวันออกและตะวันตก ใช้ลีลาที่ผสมผสานกันระหว่างการแสดงตะวันออกและตะวันตก องก์ 5 สรีระ ใช้ลีลาการเคลื่อนไหวในแต่ละส่วนต่าง ๆ ของสรีระร่างกาย (Part of the body) และองก์ 6 คุณธรรม โดยใช้การเคลื่อนไหวแบบการทำสมาธิ (Meditation) และการใช้มุทรา (Mudra) อันเป็นการใช้ลีลาแบบภาษามือของนาฏยศิลป์อินเดีย ทั้งนี้ผลที่ได้ตรงตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ทุกประการ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

เจตนา นาควัชระ. (2560). ข้อคิดเบื้องต้นเกี่ยวกับบทบาทของทฤษฎีในกระบวนการวิจัยทางมนุษยศาสตร์. ใน รื่นฤทัย สัจจพันธุ์ (บรรณาธิการ), ทฤษฎีกับการวิจารณ์ศิลปะ: ทัศนะของนักวิชาการไทย (หน้า 31). ปทุมธานี: นาคร.

ฐาปนีย์ สังข์สิทธิวงศ์. (2558). การสร้างสรรค์ละครเพลงร่วมสมัย เรื่องศิลปินผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร.

นราพงษ์ จรัสศรี. (2548). ประวัตินาฏยศิลป์ตะวันตก. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-02

รูปแบบการอ้างอิง

บุญราช ธ., & จรัสศรี น. (2022). รูปแบบลีลานาฏยศิลป์ในการสร้างสรรค์นาฏยศิลป์จากคำวิจารณ์คุณสมบัติ การเป็นนาฏยศิลปินของนราพงษ์ จรัสศรี. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 26(1), 101–116. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/jfofa/article/view/246021

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย