ปัญหาการลงโทษผู้กระทำความผิดซ้ำตามประมวลกฎหมายอาญา
คำสำคัญ:
การกระทำความผิดซ้ำ, การเพิ่มโทษ , ระยะเวลาการเพิ่มโทษบทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาหลักการแนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับการเพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำ (2) เพื่อศึกษาอัตราโทษในประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีอัตราโทษที่รุนแรงกว่าประเทศไทยและศึกษาระยะเวลาในการเพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำของประเทศไทยมีกำหนดไว้ในระยะเวลา 5 ปี นับแต่วันพ้นโทษจำคุกและในประเทศไทยและในสหรัฐอเมริกา ในมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีไม่มีกำหนดในการกระทำความผิดซ้ำ (3) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์อัตราโทษของประเทศไทยเปรียบเทียบกับประเทศญี่ปุ่นและวิเคราะห์ระยะเวลาในการเพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดของประเทศไทยเปรียบเทียบกับสหรัฐอเมริกา ในมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งไม่มีกำหนดในการกระทำความผิดซ้ำ (4) เพื่อเป็นแนวทางการแก้ไขอัตราโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำในประเทศไทยและขยายระยะเวลาในการเพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำในประเทศไทย
จากการศึกษาพบว่าปัญหาการกำหนดระยะเวลาการกระทำความผิดซ้ำตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 ผู้ที่เคยกระทำความผิดมาครั้งหนึ่งหวนกลับมากระทำความผิดซ้ำภายในระยะเวลา 5 ปี ให้เพิ่มโทษฐานเป็นผู้กระทำความผิดซ้ำ แต่การกระทำความผิดเกินกว่า 5 ปี ไม่มีหลักเกณฑ์ที่จะลงโทษการกระทำความผิดซ้ำได้ หากเปรียบเทียบกับมลรัฐแคลิฟอร์เนียของประเทศสหรัฐอเมริกาไม่มีกำหนดระยะเวลาและการกำหนดให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 กำหนดให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำ 1 ใน 3 ของโทษที่ศาลกำหนดสำหรับความผิดครั้งหลังซึ่งการเพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำ 1 ใน 3 ซึ่งหากเปรียบเทียบกับประเทศญี่ปุ่นมีกำหนดให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำไว้ 2 เท่าของการกระทำความผิดนั้น ทำให้ผู้กระทำความผิดเกิดความเกรงกลัวและเข็ดหลาบต่อบทลงโทษ ส่วนในกรณีที่ผู้กระทำความผิดซ้ำถูกลงโทษตามคำพิพากษาของศาลเข้าเรือนจำใหม่จะต้องถูกจัดชั้นตามกฎกระทรวงว่าด้วยกำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ ตามข้อ 3 (2), (3), (4) จะได้รับการพิจารณาเลื่อนตามลำดับชั้นตามข้อ 2 ได้แก่ (1) ชั้นเยี่ยม (2) ชั้นดีมาก (3) ชั้นดี (4) ชั้นกลาง (5) ชั้นต้องปรับปรุง (6) ชั้นต้องปรับปรุงมาก ซึ่งในแต่ละลำดับชั้นตามข้อ 2 ผู้ต้องโทษจะได้รับการลดวันต้องโทษตามลำดับชั้นในการเลื่อนชั้นของผู้กระทำความผิดซ้ำถูกลงโทษตามคำพิพากษาของศาล ซึ่งเข้าเรือนจำใหม่จะได้รับการพิจารณาเลื่อนชั้นตามหลักเกณฑ์เดียวกับผู้ต้องโทษที่กระทำความผิดครั้งแรก
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีข้อเสนอแนะ คือ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 การกระทำความผิดซ้ำและเพิ่มโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดซ้ำ นอกจากนี้ผู้กระทำความผิดซ้ำถูกลงโทษตามคำพิพากษาของศาล ซึ่งเข้าเรือนจำใหม่ตามกฎกระทรวงว่าด้วยกำหนดประโยชน์ของนักโทษเด็ดขาดซึ่งได้รับการลดวันต้องโทษจำคุกหรือการพักการลงโทษและได้รับการปล่อยตัวต้องปฏิบัติ
เอกสารอ้างอิง
คณิต ณ นคร, กฎหมายอาญา ภาคทั่วไป (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน, พิมพ์ครั้งที่ 7, 2563).
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ, กฎหมายอาญา ภาคความผิดและลหุโทษ (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน, พิมพ์ครั้งที่ 20, 2565).
สุพิชฌาย์ ศิริวัฒนา สีตะสิทธิ์, แนวทางที่เหมาะสมในการลงโทษและแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำความผิดซ้ำในกระบวนการยุติธรรมไทย (นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต, คณะนิติศาสตร์: สถาบันบันฑิตศาสตร์, 2558).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และกองบรรณาธิการไม่มีส่วนรับผิดชอบหรือไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับข้อคิดเห็นนั้น แต่ประการใด

