Analyzing Competencies of Project Coordinators in Exhibition Management Profession: Based on MICE Industry Demand in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study and analyze the essential competencies for coordinators in the exhibition management profession according to the demands of Thailand's MICE industry, and to propose guidelines for developing vocational education curricula (Higher Vocational Certificate level) that align with labor market demands. The study employed qualitative research methodology through in-depth interviews with 9 purposively selected MICE industry entrepreneurs, using content analysis and data categorization. The research findings reveal that the essential competencies for coordinators based on the KSA Model comprise four main dimensions: (1) Knowledge encompasses foundational knowledge of the MICE industry, specialized field knowledge, procurement, marketing, law, and sustainability. Specific competencies include 9 areas covering registration systems, logistics, accommodation and travel management, and digital technology. (2) Skills include project planning and management, coordination, problem-solving, technology utilization, and English proficiency. Specific competencies comprise 13 areas emphasizing activity planning and coordination, negotiation, and networking. (3) Abilities involve data analysis, negotiation, risk management, and AI technology utilization. Specific competencies include 10 areas, particularly attention to detail, flexibility, and creativity. (4) Attitudes emphasize flexibility, professionalism, continuous learning, and service mindset. Specific competencies consist of 10 areas, especially positive attitudes toward service delivery and commitment to creating memorable customer experiences. The research recommends that educational institutions develop flexible modular curricula, emphasizing Work-integrated Learning by increasing the proportion of practical training to 60-70% of the curriculum, developing practical business English skills, integrating AI technology and sustainability into the curriculum, and establishing close collaboration with industry practitioners through an Industry Advisory Board system and mentorship programs to sustainably enhance the quality of personnel in Thailand's MICE industry.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. Any views and comments in the Journal of Social Innovation and Lifelong Learning are the authors’ views. The editorial staff have not to agree with those views and it is not considered as the editorial’s responsibility.
2. The responsibility of content and draft check of each article belongs to each author. In case, there is any lawsuit about copyright infringement. It is considered as the authors’ sole responsibility.
3. The article copyright belonging to the authors and The Far Eastern University are copyrighted legally. Republication must be received direct permission from the authors and The Far Eastern University in written form.
References
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). นโยบาย 1 ครอบครัว 1 Soft Power. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายการพัฒนาทักษะและการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พรชัย มงคลวนิช. (2565). การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์: กรณีศึกษาประเทศไทย. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 18(2), 45-62.
วรรณดี นาคสุขปาน และคณะ. (2565). แนวทางการจัดการศึกษาระบบทวิภาคีเพื่อผลิตบุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์. วารสารวิชาการอาชีวศึกษาและเทคโนโลยี, 11(3), 78-92.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2564). การพัฒนาหลักสูตรอาชีวศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาวี ศรีคะ และ สมชาย เลิศภิรมย์สุข. (2565). การพัฒนาหลักสูตรไมซ์ในยุคดิจิทัล. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 15(2), 156-173.
สมชาย ศรีสุข. (2563). การพัฒนาหลักสูตรไมซ์ในระดับอาชีวศึกษา. วารสารวิจัยการศึกษา, 12(4), 45–59.
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน). (2566b). มาตรฐานอาชีพและคุณวุฒิวิชาชีพ สาขาวิชาชีพธุรกิจจัดประชุมและนิทรรศการ. กรุงเทพฯ: สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ.
สถาบันพัฒนาบุคลากรอุตสาหกรรมไมซ์. (2566). รายงานการศึกษาความต้องการบุคลากรในอุตสาหกรรมไมซ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2566). การศึกษาแนวทางการยกระดับคุณภาพการอาชีวศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2566). รายงานการศึกษาวิจัยการพัฒนาหลักสูตรอาชีวศึกษาเพื่อตอบสนองความต้องการของภาคอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมาคมส่งเสริมการประชุมนานาชาติไทย. (2566). รายงานประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมการประชุมนานาชาติไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). แผนพัฒนาการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ (องค์การมหาชน). (2566b). ยุทธศาสตร์ TCEB Go: ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมไมซ์ไทยสู่ความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.
เรียงตามลำดับอักษร A–Z ได้ดังนี้
Becker, G. S. (1993). Human capital: A theoretical and empirical analysis with special reference to education (3rd ed.). Chicago: University of Chicago Press.
Candy, P. C. (1991). Self-direction for lifelong learning: A comprehensive guide to theory and practice. San Francisco: Jossey-Bass.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Dale, C., & Robinson, N. (2001). The theming of tourism education: A three-domain approach. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 13(1), 30–34.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82.
Kim, H. J., McCleary, K. W., & Kaufman, T. (2010). The moderate role of student–teacher interaction on the relationship between learning motivation and course outcomes in online tourism and hospitality courses. Journal of Teaching in Travel & Tourism, 10(3), 279–296.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Beverly Hills, CA: Sage.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2022). Education for a sustainable future. Paris: OECD Publishing.
Spady, W. G. (1994). Outcome-based education. American Association of School Administrators.
Thailand Convention and Exhibition Bureau (TCEB). (2021). Thailand MICE industry career path and competency framework. Bangkok: TCEB.
World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. Geneva: World Economic Forum.
