Guidelines for developing Thai desserts Product from Geographical Indication (GI) - Certified Suphan Water Chestnuts
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Suphan Buri Province is a major producer of water chestnuts in Thailand, but the processing of water chestnuts into Thai desserts that reflect local identity and add value to this agricultural product is limited. Therefore, it is necessary to study approaches to developing Thai desserts from water chestnuts that align with local wisdom and consumer demand. This research aims to: 1) study the production and distribution of Thai desserts by businesses in Suphan Buri Province; 2) study approaches to developing Thai dessert recipes from Thai dessert experts; and 3) select Thai desserts with potential for development into products from water chestnuts. Data was collected through interviews and questionnaires. The sample group consisted of 8 Thai dessert production and distribution businesses, 7 Thai dessert experts, and 400 tourists and members of the general public. Content analysis was used for objectives 1 and 2, and descriptive analysis using frequency and percentage was used for objective 3. The results showed that most businesses are long-established enterprises passed down through generations, producing and distributing various types of local Thai desserts. Experts agreed that Suphan Buri Salty Rice Cake (Khanom Sali Suphan) is a promising product. Thai desserts such as Salithip, Mhok Kaeng, Khanom Nueng, Khanom Ba Bin, Khanom Luk Tao, and Krathong Sarath reflect the identity of Suphan Buri province. The study suggests that product development should focus on health benefits, preserving local identity, and sustainable resource utilization. Product selection results showed that fresh water chestnuts were most popular: Bua Loy (47.3%) and Khanom Ba Bin (41.3%). Among water chestnut flour products, Kanom Sali Suphan (Thai Sponge Cake) (44.0%) and Khanom Thong Muan (36.5%) were the most popular. Finally, dried water chestnuts were preferred, including Haew Chab (70.0%) and Krayasart (44.3%). The research findings can be used as a guideline for developing Thai desserts from water chestnuts to increase agricultural product value, preserve local wisdom, and promote sustainable economic empowerment for entrepreneurs and water chestnut farmers in Suphan Buri province.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. Any views and comments in the Journal of Social Innovation and Lifelong Learning are the authors’ views. The editorial staff have not to agree with those views and it is not considered as the editorial’s responsibility.
2. The responsibility of content and draft check of each article belongs to each author. In case, there is any lawsuit about copyright infringement. It is considered as the authors’ sole responsibility.
3. The article copyright belonging to the authors and The Far Eastern University are copyrighted legally. Republication must be received direct permission from the authors and The Far Eastern University in written form.
References
กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2560). แห้วสุพรรณ: สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของประเทศไทย. กระทรวงพาณิชย์.
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2566). แนวทางการพัฒนาและเพิ่มมูลค่าสินค้าเกษตรสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์. กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2562). อาหารและขนมไทย: มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม. กระทรวงวัฒนธรรม.
เกื้อจิตร ชีระกาญจน์, จรัญญา ปานเจริญ, และสุกัญญา สิงห์ตุ้ย. (2567). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ข้าวเกรียบจากแห้วเพื่อเพิ่มศักยภาพทางการตลาดของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงเกษตรสร้างสรรค์สมหวังที่วังยาง ตำบลวังยาง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 13(2), 32–41. https://doi.org/10.14456/nbu.2024.17
ชาญณรงค์ เป็งเรือน, พัชราวดี ศรีบุญเรือง และชลาธร จูเจริญ. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกแห้วสุพรรณภายใต้สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ไทย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 40(1), 50–61. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/MJUJN/article/view/246771
นิโลบล วงศ์ภัทรนนท์. (2567). การสำรวจสถานะองค์ความรู้การสร้างมูลค่าเพิ่มสินค้าเกษตรโดยการแปรรูปเป็นขนมไทยเพื่อเป็นสินค้าวัฒนธรรม. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 50(1), 99–114. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku/article/view/268226
ป. อินทรปาลิต. (2563). สามเกลอ ตอนพิเศษ: เกาะมัจจุราช (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แสงดาว.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2564). เศรษฐกิจสร้างสรรค์กับการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่น. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภควรรณ คุณากรวงศ์. (2569). แห้วสุพรรณ. กรมศิลปากร. https://www.finearts.go.th/promotion/view/31612
ศิวกร ตลับนาค, จักรกฤษณ์ ทองคำ, น้อมจิตต์ สุธีบุตร, จักราวุธ ภู่เสม, สุนีย์ สหัสโพธิ์ และเจตนิพัทธ์ บุณยวัสดิ์. (2568). แห้วสุพรรณสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ : คุณค่าทางโภชนาการ สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ และการพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 8(3): 258-266. https://doi.org/10.14456/issc.2025.58
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2554). ขนมไทย: รากเหง้าวัฒนธรรมอาหาร. สำนักพิมพ์มติชน.
สุนีย์ สกุลแก้ว. (2560). อาหารพื้นถิ่นกับอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม. ใน วัฒนธรรมอาหารไทย (น. 35–60) สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุภางค์ จันทวานิช. (2561). การวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวณีย์ ไชยเดช. (2560). ภูมิปัญญาอาหารไทยกับวิถีชีวิตชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 43(2), 85–102.
Chakraborty, I., Pooja, N., Mal, S. S., Paul, U. C., Rahman, M. H., & Mazumder, N. (2022). An insight into the gelatinization properties influencing the modified starches used in food industry: A review. Food and Bioprocess Technology, 15(6), 1195–1223. https://doi.org/10.1007/s11947-022-02761-z
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Drake, M. A., Watson, M. E., & Liu, Y. (2023). Sensory analysis and consumer preference: Best practices. Annual Review of Food Science and Technology, 14, 427–448. https://doi.org/10.1146/annurev-food-060721-023619
Guiné, R. P. F. (2022). Textural properties of bakery products: A review of instrumental and sensory evaluation studies. Applied Sciences, 12(17), 8628. https://doi.org/10.3390/app12178628
Kaur, K., Kaur, G., & Singh, A. (2023). Water chestnut starch: Extraction, chemical composition, properties, modifications, and application concerns. Sustainable Food Technology, 1(2), 228–262. https://doi.org/10.1039/d2fb00041e
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Long, L. M. (2004). Culinary tourism. University Press of Kentucky.
Pen, L. T., & Jiang, Y. M. (2003). Effects of chitosan coating on shelf life and quality of fresh-cut Chinese water chestnut. LWT – Food Science and Technology, 36(3), 359–364. https://doi.org/10.1016/S0023-6438(03)00024-0
Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. Free Press.
Rahman, M. S. (2020). Handbook of food preservation (3rd ed.). CRC Press.
Schumacher, E. F. (1973). Small is beautiful: Economics as if people mattered. Blond & Briggs.
Vandecandelaere, E., Arfini, F., Belletti, G., & Marescotti, A. (2010). Linking people, places and products: A guide for promoting quality linked to geographical origin and sustainable geographical indications. Food and Agriculture Organization of the United Nations.
Zhang, Y., Li, X., Wang, H., & Chen, G. (2023). Recent advances in drying technologies and quality characteristics of dehydrated fruits and vegetables: A review. Foods, 12(18), Article 3405. https://doi.org/10.3390/foods12183405
