กลยุทธ์การพัฒนานักศึกษาสู่การเป็นผู้ประกอบการข้ามศาสตร์เพื่อสร้างความสมดุลระหว่างสายวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยแม่โจ้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
กลยุทธ์การพัฒนานักศึกษาสู่การเป็นผู้ประกอบการข้ามศาสตร์เพื่อสร้างความสมดุลระหว่างสายวิทยาศาสตร์และสังคมศาสตร์ ภายใต้งานวิจัยเรื่อง ศึกษาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างผู้ประกอบการของนักศึกษาระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยกลุ่มพัฒนาเทคโนโลยีและส่งเสริมการสร้างนวัตกรรม (กลุ่ม 2) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกด้านสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการสร้างผู้ประกอบการ รวมถึงเสนอแนะกลยุทธ์การพัฒนาผู้ประกอบการข้ามศาสตร์ในมหาวิทยาลัย ด้วยการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods) เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากนักศึกษา 420 คน และข้อมูลเชิงคุณภาพ 33 คน ผลการศึกษาพบว่า โดยภาพรวมนักศึกษามีปัจจัยภายในอยู่ในระดับปานกลาง (Mean = 3.36) มีจุดอ่อนสำคัญ คือ การบริหารความเสี่ยง อยู่ในระดับน้อยที่สุด (Mean = 2.11) ขณะที่ปัจจัยภายนอกโดยรวมอยู่ในระดับน้อย (Mean = 2.24) โดยเฉพาะด้านการให้เงินสนับสนุนอยู่ในระดับน้อยที่สุด (Mean = 1.53) ทั้งนี้ผลการเปรียบเทียบความแตกต่าง (t-test) พบว่า กลุ่มวิทยาศาสตร์ฯ ปัจจัยภายในมีการรับรู้ที่สูงในด้านการบริหารความเสี่ยง ปัจจัยภายนอก เช่น การให้เงินสนับสนุน และเครือข่ายตลาด กลุ่มมนุษยศาสตร์ฯ มีความโดดเด่นด้านแรงขับเคลื่อนภายใน เช่น มีความฝัน และ ความอดทน/ทุ่มเท ทั้งนี้งานวิจัยจึงเสนอได้ กลยุทธ์การพัฒนาผู้ประกอบการข้ามศาสตร์เพื่อสร้างความสมดุล โดยเน้น การบูรณาการหลักสูตรข้ามศาสตร์ เพื่อเชื่อมโยงความคิดสร้างสรรค์ของสายสังคมฯ เข้ากับเทคโนโลยีและการจัดการความเสี่ยงของสายวิทย์ฯ รวมถึงการ พัฒนากลไกเชิงโครงสร้าง เช่น การจัดตั้งกองทุน Startup Fund เพื่อแก้ไขจุดอ่อนด้านการเงินและเครือข่ายของทั้งสองกลุ่ม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทัศนะและข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นทัศนะของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยกับทัศนะเหล่านั้นและไม่ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
2. ความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละบทเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน กรณีมีการฟ้องร้องเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงฝ่ายเดียว
3. ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นได้รับการสงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย การตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กองแผนงาน มหาวิทยาลัยแม่โจ้. (2561). แผนแม่บทการเปลี่ยนผ่านมหาวิทยาลัยแม่โจ้ครบ 100 ปี จาก 2477 สู่ 2577 [PDF]. https://planning2.mju.ac.th/goverment/20111119104835_planning/Doc_25610314144632_144668.pdf
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2565). 10 องค์ประกอบของความเป็นผู้ประกอบการ Entrepreneurship. https://agro-industry.rmutsv.ac.th/agro/project_agro/ch_4/rf_527.html
จินตนา ปรัสพันธ์ และ กฤษมันต์ วัฒนาณรงค์. (2564). การพัฒนาคุณลักษณะและพฤติกรรม ความเป็นผู้ประกอบการวิสาหกิจเริ่มต้น. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 181-198. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/article/view/244820.
นารา กิตติเมธีกุล. (2563). แนวคิดการพัฒนาจิตวิญญาณของการเป็นผู้ประกอบการ. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(3), 334-349. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jar/article/view/247621
ประสาน นันทะเสน. (2565). การพัฒนารูปแบบความสามารถทางนวัตกรรม ของธุรกิจสตาร์ทอัพในประเทศไทย. วารสารการจัดการธุรกิจมหาวิทยาลัยบูรพา, 11(2), 1-17. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/BJBM/article/view/256611
วรวุฒิ พันธาภา และ จิระเสกข์ ตรีเมธสุนทร. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติต่อการเป็นผู้ประกอบการ กับคุณลักษณะความเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์ และ สังคมศาสตร์), 8(1), 19-34. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SB_Journal/article/view/249862
ศิวะนันท์ ศิวพิทักษ์ และ ปิยะวิทย์ ทิพรส. (2564). การเป็นผู้ประกอบการในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล . วารสารสุทธิปริทัศน์, 35(3), 98–113. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/254770
สุธาวัลย์ สัจจสมบูรณ์, ภูษณิศา เตชเถกิง, ปรีดา ศรีนฤวรรณ และจักรพงษ์ สุขพันธ์. (2567). รูปแบบนวัตกรรมธุรกิจเพื่อสังคมของผู้ประกอบการธุรกิจเกษตรกรรุ่นใหม่ในเขตภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารธรรมศาสตร์, 43(2). 93-107. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tujo/article/view/275227
Ardichvili, A., Cardozo, R., & Ray, S. (2003). A Theory of Entrepreneurial Opportunity Identification and Development. Journal of Business Venturing, 18(1), 105-123. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(01)00068-4.
Bygrave, W. D., & Zacharakis, A. (2010). Entrepreneurship (2nd ed.). John Wiley & Sons.
Harms, R., Schulz, A., Kraus, S., & Fink, M. (2009). The conceptualisation of 'opportunity' in strategic management research. International Journal of Entrepreneurial Venturing (IJEV), 1(1), 57-71. https://doi.org/10.1504/IJEV.2009.023820
Hatten, T.S. (2006). Small Business Management: Entrepreneurship and Beyond (3rd Ed). Boston: Houghton Mifflin.
Isenberg, D. (2011). The Entrepreneurship Ecosystem Strategy as a New Paradigm for Economic Policy: Principles for Cultivating Entrepreneurship. Institute of International and European Affairs, Dublin, Ireland, 12 May 2011, 1-13.
Longenecker, J. G., Moore, C. W., Petty, J. W., Palich, L. E., & McKinney, J. A. (2006). Ethical attitudes in small businesses and large corporations: Theory and empirical findings from a tracking study spanning three decades. Journal of Small Business Management, 44(2), 167-183. http://dx.doi.org/10.1111/j.1540-627X.2006.00162.x
Majid, I.A. & Koe, W.L. (2012) “Sustainable Entrepreneurship (SE): A Revised Model Based on Triple Bottom Line (TBL).” International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 2(6): 293-310. https://www.researchgate.net/publication/268188411_Sustainable_Entrepreneurship_SE_A_Revised_Model_Based_on_Triple_Bottom_Line_TBL
Mason, C., & Brown, R. (2014). Entrepreneurial Ecosystems and Growth Oriented Entrepreneurship. The Hague: OECD, LEED Programme; the Dutch Ministry of Economic Affairs.
Moore, J. F. (1993). Predators and prey: A new ecology of competition. Harvard Business Review, 71(3), 75-86. https://www.researchgate.net/publication/13172133_Predators_and_Prey_A_New_Ecology_of_Competition
Onuoha G.(2007). Entrepreneurship. AIST International Journal 10, 20-32.
Pimsuwan, H., Phosaard, S., & Sungsanit, M. (2023). Effects of entrepreneurial behaviors and product innovation performance towards start-up business survival in Thailand. Asian Administration & Management Review, 6(2), 141-157. https://doi.org/10.14456/aamr.2023.26
Thawesaengskulthai, N., Chatmarathong, J., & Koiwanit, J. (2024). Innovation-driven entrepreneurship in Thailand: Policy implications and ecosystem development. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 13(1), Article 71. https://doi.org/10.1186/s13731-024-00371-x.
Venkataraman, S. (2002). Stakeholder Value Equilibration and the Entrepreneurial Process.The Ruffin Series of the Society for Business Ethics, 3, 45-57. https://doi.org/10.5840/ruffinx2002313
