กลยุทธ์การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (2) ประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (3) สร้างกลยุทธ์การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และ (4) ประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของกลยุทธ์สร้างขึ้น การวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ระยะ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 384 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยเทียบตารางเครจซี่และมอร์แกน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวนรวม 10 คน และกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน ได้มาโดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวมรวบข้อมูลเป็นแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์และแบบประเมิน สถิติที่ใช้ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานโดยรวมอยู่ในระดับมาก (2) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่มีค่าสูงสุด 3 อันดับแรก คือ ด้านทักษะการใช้ดิจิทัลเพื่อการทำงานร่วมกัน ด้านทักษะการออกแบบองค์กรดิจิทัล และด้านทักษะการเข้าถึงและตระหนักดิจิทัล (3) กลยุทธ์การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ประกอบด้วยวิสัยทัศน์ เป้าหมาย วัตถุประสงค์ ตัวชี้วัด กลยุทธ์หลัก 9 ด้าน พร้อมกลยุทธ์รองและวิธีการพัฒนาระดับบุคคล ระดับสถานศึกษา และระดับหน่วยงานต้นสังกัด และ (4) ผลการประเมินกลยุทธ์ที่สร้างขึ้นมีความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความเป็นไปได้โดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. ทัศนะและข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารนวัตกรรมสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นทัศนะของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นพ้องด้วยกับทัศนะเหล่านั้นและไม่ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
2. ความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความแต่ละบทเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน กรณีมีการฟ้องร้องเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่เพียงฝ่ายเดียว
3. ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นได้รับการสงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย การตีพิมพ์ซ้ำต้องได้รับอนุญาตโดยตรงจากผู้เขียนและมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์นเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ศิริธรรมออฟเซ็ท.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการศึกษา 4.0. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(2), 1994–2013. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/143779
พิมลวรรณ ร่มวาปี. (2566). กลยุทธ์การเสริมสร้างทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
ธีระ รุญเจริญ. (2562). ทิศทางการจัดการเรียนรู้สู่การศึกษา 4.0 ในยุคดิจิทัล. ในรวมบทความการบริหารการศึกษากับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้สู่การศึกษาในยุคดิจิทัล ชุดที่ 1. วิทยาการพิมพ์ 1973.
วีระ หมายมั่น, สมบูรณ์ บูรศิริรักษ์ และสมชาย เทพแสง. (2560). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของผู้เรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 14(26), 57–65. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/EAJ/article/view/9270/7968
สุกัญญา แช่มช้อย. (2564). การออกแบบนโยบายการพลิกโฉมระบบการเรียนรู้ที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกในอนาคตในปี 2040. อีเลฟเล่น สตาร์ อินเตอร์เทรด.
สุจิตรา วันทอง. ธีระพล เพ็งจันทร์, และนวัตกร หอมสิน. (2567). แนวทางเสริมสร้างสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(3), 235-248. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR
สุมิตร สุวรรณ. (2565). กลยุทธ์การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครปฐม: เพชรเกษมพริ้นติ้ง.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 4. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). คู่มือการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัล (Digital Competency) สำหรับครูและบุคลากรทางการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2562). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล ตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 20 กันยายน 2560 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562: การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. บริษัทภาพพิมพ์ จำกัด.
อัจฉรา นิยมาภา. (2564). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาวิถีใหม่สู่คุณภาพการศึกษาที่พึงประสงค์ ในบริบทที่เปลี่ยนแปลง. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 14(2), 178-195. https://ir.stou.ac.th/-bitstream/123456789/509/1/44248.pdf
Domeny, J.V. (2017). The Relationship Between Digital Leadership and Digital Implementation in Elementary Schools [Doctoral Dissertation, Southwest Baptist University]. https://eric.ed.gov/?id=ED576518
Ersoy, A., & Demirer, D. P. (2025). Assessing the digital competencies and transformational leadership of school administrators: The case of Adana. Frontiers in Education, 11, Article 1750909. https://doi.org/10.3389/feduc.2025.1750909
Gordon, C., & Gordon, B. (2018). 6 characteristics of digital leadership. http://digileaders.com/6-characteristics-digital-leadership/
OpenAI. (2026). Codia. กลยุทธ์การพัฒนาทักษะดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://codia.ai/noteslide/e1d91e3c-bb31-497c-9f2e-4f015781f401
Organization for Economic Co-operation and Development. (2023). OECD Digital Education Outlook 2023: Towards an effective digital education ecosystem. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/c74f03de-en
Sullivan, L. (2017). 8 Skills Every Digital Leader Needs. https://www.cmswire.com/digital-workplace/8-skills-every-digital-leader-needs/