ความสำคัญของพืชที่ถูกกล่าวถึงในอัลกุรอ่านและอัลหะดีษ

Main Article Content

ซูไฮมี เจ๊ะมะลี

Abstract

พืชมีความสำคัญต่อการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิต โดยเป็นทั้งอาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่มและยารักษาโรค พืชผักสมุนไพรและผลไม้หลากหลายชนิดที่ถูกระบุไว้ในอัลกุรอาน เช่น อินทผลัม องุ่น มะกอก มะเดื่อ ทับทิม พุทรา และน้ำเต้า พืชเหล่านี้ให้คุณประโยชน์กับมนุษย์มากมาย บทความนี้เป็นการรวบรวมบท        อัลกุรอานที่กล่าวถึง ความประเสริฐและความจำเริญของพืชแต่ละชนิด และท่านนบีมูฮำหมัด (ศ้อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) ได้นำพืชเหล่านี้มาใช้ประโยชน์เพื่อเป็นอาหารและยา จากอัลหะดีษเมื่อ 1400 กว่าปีที่แล้ว ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยในปัจจุบันที่มีการค้นพบคุณค่าทางโภชนาการ สารอาหารและสารออกฤทธิ์ทางยาที่ให้สรรพคุณในการบำรุงร่างกายและรักษาโรคมากมายจากพืชเหล่านี้

Article Details

How to Cite
เจ๊ะมะลี ซ. (2021). ความสำคัญของพืชที่ถูกกล่าวถึงในอัลกุรอ่านและอัลหะดีษ. Al-HIKMAH Journal, 11(21), 212–223. Retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HIKMAH/article/view/253338
Section
Academic Articles

References

กษิดิษ ศรีสง่า(แปล) (2548) การแพทย์ตามแนวทางท่านศาสดามุฮัมมัด ซล. แผนงานสร้างเสริมสุขภาวะมุสลิม ไทย คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ.
ประยอด (2560) พุทรา(ออนไลน์). สืบค้นจาก : http://www.prayod.com(28/06/2562).
เมดไทย (2557) องุ่น(ออนไลน์). สืบค้นจาก : http://www.medthai.com(28/06/2562).
เมดไทย (2557) มะกอก(ออนไลน์). สืบค้นจาก : http://www.medthai.com(28/06/2562).
เมดไทย (2557) มะเดื่อ(ออนไลน์). สืบค้นจาก : http://www.medthai.com(28/06/2562).
เมดไทย (2557) ทับทิม(ออนไลน์). สืบค้นจาก : http://www.medthai.com(28/06/2562).
สุวัฒน์ จันทร์จำนง (2547) อาหารกับสุขภาพ กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ หน้า 103-104.
อบูนุอัยมฺ (2549) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลอิบนุหัซม หน้า 718/2 หมายเลขหะดีษ 808.
อับดุลมาลิกอัลกุรฏบีย์ (2541) อัลอิลาจญ์ บิลอะอุซาม พิมพ์ที่ ดารุลกุตุบ อัลอิลมียะฮฺ หน้า 25.
อาลี เสือสมิง (2557) สัตว์ และพันธุ์พืชที่ระบุในคัมภีร์อัล-กุรอาน. กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสืออิสลาม กรุงเทพมหานคร.
อิบนิกอยยิม อัลเญาซียะห์ แปลโดย กษิดิษ ศรีสง่า (2552) การแพทย์ตามแนวทางท่านศาสดามุฮัมมัด ซล. แผนงานสร้างเสริมสุขภาวะมุสลิม ไทย คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ.
อิบนุก็อยยิม (2541) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลหิลาล เบรุต หน้า 215.
อิบนุก็อยยิม (2541) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลหิลาล เบรุต หน้า 237.
อิบนูก็อยยิม (2541) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลหิลาล เบรุต หน้า 257.
อิบนูก็อยยิม (2541) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลหิลาล เบรุต หน้า 304.
อิบนูก็อยยิม (2541) อัฏฏิบบุนนะบะวีย์ พิมพ์ที่ ดารุลหิลาล เบรุต หน้า 307.
อิบนุญารีร (2544) ตัฟซีรอิบนุญะรีร พิมพ์ที่ ดารุลหะญัร ครั้งที่ 1 หน้า 24/504.