ความคิดเห็นของประชาชนและบุคลากรท้องถิ่นในเรื่องการควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา
Citizens and Officials’ Opinion on Amalgamation of Local Administrative Organizations in Kham Sakaesaeng District, NakhonRatchasima Province
คำสำคัญ:
การควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, บริการสาธารณะ, การเมืองท้องถิ่นบทคัดย่อ
การควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นแนวทางที่มุ่งก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการจัดทำบริการสาธารณะในระดับท้องถิ่น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของบุคลากรและประชาชนต่อการควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลหนองหัวฟานและตำบลขามสะแกแสง อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา และเพื่อศึกษาผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นหากมีการควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่ตำบลเดียวกัน ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบสำรวจ โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม คือ บุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง จำนวน 32 คน และกลุ่มประชาชนในเขตตำบลหนองหัวฟานและตำบลขามสะแกแสง จำนวน 392 คน โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ
ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มบุคลากรและประชาชนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นส่วนใหญ่ เห็นด้วยกับการควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตพื้นที่ตำบลเดียวกัน เนื่องจากจะทำให้มีบุคลากรและงบประมาณเพิ่มขึ้น บุคลากรมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการทำงาน สามารถแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนและบริการสาธารณะได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น นโยบายการพัฒนาตำบลไปในทิศทางเดียวกัน ช่วยลดงบประมาณด้านบุคลากรทางการเมือง และเกิดการแข่งขันทางการเมืองที่หลากหลายทำให้ประชาชนมีโอกาสเลือกนักการเมืองที่มีความรู้ความสามารถได้มากขึ้น สำหรับผลกระทบต่อการบริการสาธารณะที่อาจเกิดขึ้น พบว่า บุคลากรและประชาชนเกรงว่าหมู่บ้านที่ไม่มีสมาชิกสภาท้องถิ่นจะไม่ได้รับการดูแล เนื่องจากจำนวนสมาชิกสภาจะลดลงตามโครงสร้างที่เปลี่ยนไป
เอกสารอ้างอิง
กฤชวรรธน์ โล่วัชรินทร์. (2560). บทเรียนจากการควบรวมรัฐบาลท้องถิ่นในต่างประเทศ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 15(2), 64-70
โกวิทย์ พวงงาม. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทยหลักการและมิติใหม่ในอนาคต (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
โกวิทย์ พวงงาม. (2555). การปกครองท้องถิ่นว่าด้วยทฤษฎี แนวคิด และหลักการ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ส.เอเซียเพรส.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์, พิซิต รัชตพิบุลภพ, ดารุณี พุ่มแก้ว, พิซิตชัย กิ่งแก้ว. (2559). การคลังท้องถิ่นการขยายฐานรายได้และลดความเหลื่อมล้ำ. กรุงเทพฯ: พี.เอ. ลีฟวิ่ง.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์, และกอบกุล รายะนาคร. (2552). การขับเคลื่อนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อการจัดบริการสาธารณะที่ดี. กรุงเทพฯ: ทีดิวพี.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2540). 100 ปี ของการปกครองท้องถิ่นไทย พ.ศ. 2440 – 2540. กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2544). การปกครองท้องถิ่นฝรั่งเศส. กรุงเทพฯ: สุขุมและบุตร.
บุษกร ปลีคง. (2558). บทบาทของสภาองค์กรชุมชนกับการพัฒนาประชาธิปไตยท้องถิ่น กรณีศึกษา สภาองค์กรชุมชนในจังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต การเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พบสุข ช่ำชอง. (2560). เหตุผลของการควบรวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในบริบทสากล. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 13(2), 161-185
ฟ้าใส เสนาธรรม. (2551). ผลกระทบของการยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลตำบล: กรณีศึกษาตำบลบ้านปิน อำเภอลอง จังหวัดแพร่. การศึกษาอิสระหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์การเมือง) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2546). เอกสารการสอนชุดวิชาการบริหารท้องถิ่น Local administration. กรุงเทพฯ: น่ำกังการพิมพ์.
ศักดา สบาย. (2553) การพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการสาธารณะของเทศบาล: ศึกษาเฉพาะกรณีของเทศบาลตำบลศาลเจ้าไก่ต่อ อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์. การศึกษาอิสระหลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศักดา หาญยุทธ. (2554). รูปแบบองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เหมาะสมกับบริบทประเทศไทย. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 2(2), 13-22.
สถาบันพระปกเกล้า: การบริหาราชการส่วนท้องถิ่น. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2560, สืบค้นจาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=หน้าหลัก
สถาบันพระปกเกล้า. การปกครองท้องถิ่น. ค้นเมื่อ 25 มกราคม 2561 , สืบค้นจาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=การปกครองส่วนท้องถิ่น
สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ: รายงานของคณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านการปกครองท้องถิ่น สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ เรื่อง การปฏิรูปแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2559. ค้นเมื่อ 15 มกราคม 2560, สืบค้นจาก http://library2.parliament.go.th/giventake/content_nrsa2558/d080159-03.
สุทธิพงษ์ ขุนฤทธิ์. (2551). การยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลระโนดเข้ากับเทศบาลตำบลระโนด เพื่อยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองระโนด. การศึกษาอิสระหลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เอกพงศ์ กระแสอินทร์. (2554). การปรับปรุงประสิทธิภาพการให้บริการสาธารณะขั้นพื้นฐานด้านงานส่งเสริมคุณภาพชีวิตขององค์การบริหารส่วนตำบลชีวึกอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา. การศึกษาอิสระหลักสูตรปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2545). ประชาธิปไตยท้องถิ่น: สาระสำคัญของการเมือง และการปกครองส่วนท้องถิ่น. นนทบุรี: มิติใหม่.
The World Bank (2012). การเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการสาธารณะของไทย. รายงานการบริหารการเงินการคลังสาธารณะของประเทศไทย. (ม.ป.ท.: ม.ป.พ.).