การผสมกลมกลืนวัฒนธรรมของครอบครัวแต่งงานข้ามวัฒนธรรม

Assimilate of Cross-Cultural Marriage in Khonkaen

ผู้แต่ง

  • มานะ นาคำ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

คำสำคัญ:

การแต่งงานข้ามวัฒนธรรม, พหุวัฒนธรรม, การผสมกลมกลืนวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของครอบครัวที่แต่งงานข้ามวัฒนธรรมในการยอมรับความแตกต่างทางวัฒนธรรมธรรม การผสมผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรม การผสมผสานความรู้ในการดำเนินชีวิต  โดยใช้แนวคิดพหุวัฒนธรรมที่มองว่าวัฒนธรรมไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่แล้วโดยธรรมชาติ แต่วัฒนธรรมเป็นการสร้างขึ้นทางสังคมและประวัติศาสตร์  มีการเคลื่อนย้ายทางวัฒนธรรมผ่านการเคลื่อนย้ายแรงงาน  การแต่งงาน การท่องเที่ยว ผู้คนมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และผสมผสานทางวัฒนธรรมกันโดยตลอด  ครอบครัวที่แต่งงานข้ามวัฒนธรรมเป็นการอยู่ร่วมกันโดยมีความแตกต่างทางวัฒนธรรม  จึงน่าสนใจการผสมกลมกลืน การปรับตัว ความเสมอภาคและความขัดแย้งทางวัฒนธรรมในการอยู่ร่วมกันในครอบครัวและสังคม  ผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นผู้นำชุมชนเพื่อแนะนำให้รู้จักครอบครัวที่แต่งงานข้ามวัฒนธรรมในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น 17 ครอบครัวที่มีความแตกต่างหลากหลายด้านอาชีพ วัยและประเทศของสามีชาวต่างชาติ ผลการศึกษาพบว่าครอบครัวแต่งงานข้ามวัฒนธรรมได้เรียนรู้ความแตกต่างและผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมโดยการปฏิสัมพันธ์กันในครอบครัวและการปฏิสัมพันธ์ทางสังคม  โดยเรียนรู้ความเสมอภาคในการปฏิสัมพันธ์กันทางสังคม  การผสมผสานความรู้ในการผลิตทางการเกษตรและการตลาด  เรียนรู้ข้ามวัฒนธรรมในการปฏิบัติต่อปัญหาภาวะโลกร้อน  รวมทั้งวัฒนธรรมการตั้งคำถามและการถกเถียงต่อภาวะโลกร้อนก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนกันในสังคมที่สามารถถกเถียงกันได้ด้วยเหตุผลทางวิชาการเพื่อพัฒนาความรู้ความเข้าใจให้เจริญงอกงามขึ้นและหาข้อตกลงทางการปฏิบัติซึ่งเป็นที่ยอมรับร่วมกันในสังคม  

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง
กนกศักดิ์ แก้วเทพ. (2549). การพัฒนาและวิกฤติการณ์ทางสิ่งแวดล้อม ในปรีชา เปี่ยมพงศ์สานต์และ
คณะ. วิถีใหม่แห่งการพัฒนา: วิธีวิทยาศึกษาสังคมไทย พิมพ์ครั้งที่ 4 คณะเศรษฐศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยันต์ วรรธนะภูติ. (2555).สื่อประกอบคำบรรยาย“กระบวนทัศน์ วิธีวิทยาและองค์ความรู้ด้านพหุวัฒนธรรม”
ในการประชุมและเสวนาวิชาการ เรื่อง การศึกษาพหุวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ชูศักดิ์ วิทยาภัค(บรรณาธิการ).(2558) วัฒนธรรมคืออำนาจ ปฏิบัติการแห่งอำนาจ ตัวตนและชนชั้นใหม่ใน
พื้นที่วัฒนธรรม ศูนย์ศึกษาชาติพันธุ์และการพัฒนา,ศูนย์ภูมิภาคด้านสังคมศาสตร์และการพัฒนาอย่างยั่งยืน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บัวพันธ์ พรหมพักพิง และคณะ. (2555). การประเมินคุณประโยชน์ของระบบนิเวศ การเปลี่ยนแปลงและผล
ความอยู่ดีมีสุขของมนุษย์. กลุ่มวิจัยความอยู่ดีมีสุขและการพัฒนาอย่างยั่งยืน คณะมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สนับสนุนโดยUNDP.
ยศ สันตสมบัติ. (2551). อำนาจ พื้นที่ และอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์: การเมือง วัฒนธรรมของรัฐชาติใน
สังคมไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์กรมหาชน).
วรวุฒิ โรมรัตนพันธ์.(2551) ทุนทางสังคมกระบวนทัศน์ใหม่ในการจัดการสิ่งแวดล้อม,สำนักพิมพ์ฟิสิกส์เซ็นเตอร์,กรุงเทพฯ
สุริชัย หวันแก้ว.(บรรณาธิการ) (2558) รหัสวัฒนธรรม บททบทวนความเข้าใจว่าด้วย “คนไทย”และสังคมไทย
ศูนย์ศึกษาชาติพันธุ์และการพัฒนา,ศูนย์ภูมิภาคด้านสังคมศาสตร์และการพัฒนาอย่างยั่งยืน คณะ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
โสภารัตน์ จารุสมบัติ.(2551) นโยบายและการจัดการสิ่งแวดล้อม,โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ,กรุงเทพฯ
ศรีหทัย เวลล์ส.(2559) ตัวตนแลพื้นที่ทางสังคมของ “ภรรยาฝรั่ง” ในบริบทครอบครัวต่างวัฒนธรรม.ดุษฎีนิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาไทยศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
อรวรรณ โพธิดา. (2556).การแต่งงานข้ามวัฒนธรรมและการเปลี่ยนแปลงทางด้านสังคม
วัฒนธรรมและเศรษฐกิจ กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร.รายงานการศึกษา อิสระหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2552). ใน สุวรรณ เกรียงไกรเพ็ชร์ (บรรณาธิการ). มานุษยวิทยาปะทะวัฒนธรรม
ศึกษา: ยกเครื่องเรื่องวัฒนธรรมศึกษา. รวมบทความจากการประชุมประจำปีทางมานุษยวิทยา
ครั้งที่7. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร(องค์การมหาชน).
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2555). จินตนาการทางมานุษยวิทยาแล้วย้อนมองสังคมไทย. จากวิชา
สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อานันท์ กาญจนพันธุ์.(บรรณาธิการ)(2558) กำกึ๊ดกำปาก งานวิจัยวัฒนธรรมภาคเหนือ ภาควิชาสังคมวิทยา
และมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Lave, Jean and Wenger, Etienne. (1991). Situated Learning: Legitimate Peripheral
Participation. Cambridge: Cambridge University Press.
Lapanun,Patcharin.(มปป.).Logics of Desire and Transnational Marriage Practices in a Northeasttern Thai Village. Faculty of Social Science, Vrije Univrrsity,Amsterdam.
Wenger, Etienne. (1998). Community of Practice Learning, Meaning and Identity.
Cambridge: Cambridge University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-04-22

รูปแบบการอ้างอิง

นาคำ ม. . (2022). การผสมกลมกลืนวัฒนธรรมของครอบครัวแต่งงานข้ามวัฒนธรรม: Assimilate of Cross-Cultural Marriage in Khonkaen. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 39(1), 160–181. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/HUSO/article/view/247302

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย