นโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบบูรณาการเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์
Integrated Ecotourism Promotion Policy for Local Economy Development Foundations of Sustainable Foundations in Khao Kho District, Phetchabun Province
คำสำคัญ:
นโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว, การบูรณาการ, เศรษฐกิจฐานรากบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาความต้องการของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่มีต่อส่วนประสมทางการตลาดท่องเที่ยวเชิงนิเวศในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ 2) เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบบูรณาการเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธีที่เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ ได้แก่ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 400 คน โดยการใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยดำเนินการโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย โดยการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth Interview) กับผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 4 กลุ่ม ได้แก่ ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาชน และนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 35 คน โดยเป็นการวิเคราะห์เนื้อหาที่ และนำข้อมูลที่ได้ที่มาวิเคราะห์ SWOT Analysis เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อไป
ผลการวิจัยพบว่า
- ความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อส่วนประสมทางการตลาดการท่องเที่ยว (7P’s) โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ มาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มีความต้องการอยู่ในระดับมากที่สุด จำนวน 7 ด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย คือ ด้านลักษณะทางกายภาพ รองลงมา ได้แก่ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ด้านกระบวนการให้บริการ ด้านราคา และด้านบุคลากร ตามลำดับ และอยู่ในระดับมาก จำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ และด้านการส่งเสริมทางการตลาด ตามลำดับ
- ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบบูรณาการเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากอย่างยั่งยืนในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์วิเคราะห์ได้ 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการให้บริการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน 2) ด้านการส่งเสริมการตลาดท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบบูรณาการ 3) สร้างมูลค่าเพิ่มผลิตภัณฑ์และสร้างรายได้จากการท่องเที่ยว และ 4) ส่งเสริม และพัฒนาพัฒนาบุคลากรด้านการท่องเที่ยว และสนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยว
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา.(2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจํากัด สามลดา.
ฐณวุฒ ชุติพงศ์ เดชชุติมา พลอยจันทร์กุล และชนกสุดา ชุมนานนท์. (2564). การวิเคราะห์ความต้องการของนักท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่มีพฤติกรรมสีเขียวเข้มด้วยแม่แบบการนำเสนอคุณค่า. จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์. 43(1). 22-37.
ธนิต แสงกระจ่าง. (2558). การพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนของประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา, มหาวิทยาลัยศิลปากร
นรินทร์ สังข์รักษา. (2557). การวิจัยและพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ โดยใช้วัดเป็น
ฐานการเรียนรู้และท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของจังหวัดนครปฐม. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา.
สุดถนอม ตันเจริญ. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่าง
ยั่งยืนของชุมชนบางขันแตก จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. 13(2). 1-24
สำนักงานท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเพชรบูรณ์. (2562). สถิติการท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2562, จาก http://www.phetchabun.go.th/data_detail.php?content_id=19
อิสรีย์ สุขพรสินธรรม และโสมฤทัย สุนธยาธร. (2557). ส่วนประสมทางการตลาด 7Ps ส่งผลต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศไทยช่วงวันหยุดของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน
ชาวไทย. วารสารการกีฬาและสุขภาพ. 20(1). 112-125
Cochran, W.G. (1953). Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons. Inc.
Holloway, C. and Humphreys, C. (2016). The Business of Tourism (10 ed.). London:Pearson.
Kotler, P. and Armstrong, G. (2005). Marketing: An Introduction. London: Pearson.
Lovelock, C. and Wirtz, J. (2007). Services Marketing. London: Pearson.
Ritchie, J. R. B., & Crouch, G. I. (2003). The Competitive Destination: Sustainable
Tourism Perspective. UK: CABI Publishing.
United Nations Environment Programmed and World Tourism Organization. (2005).
Making Tourism more Sustainable: A Guide for Policy Makers. Retrieved April 21, 2019 from
http://www.unep.fr/shared/publications/pdf/DTIx0592xPATourismPolicyEN.pdf
