การสร้างนวนิยายและภาพแทนวัฒนธรรมไทยในนวนิยายสืบสวนของปราปต์
The Creation of Novel and Thai Culture Representation in Prapt’s Crime Fiction
คำสำคัญ:
นวนิยายสืบสวน, ภาพแทน, วัฒนธรรมไทยบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพที่มีวัตถุประสงค์จำนวน 2 ประการ คือ เพื่อศึกษาการสร้าง นวนิยายสืบสวนของปราปต์ และเพื่อศึกษาภาพแทนวัฒนธรรมไทยในนวนิยายสืบสวนของปราปต์ โดยผู้วิจัยได้กำหนดขอบเขตการวิจัย คือ นวนิยายสืบสวนของปราปต์จำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ นวนิยายเรื่อง กาหลมหรทึก (2557) เรื่อง นิราศมหรรณพ (2558) และเรื่อง ลิงพาดกลอน (2561) ผลการศึกษาพบว่าปราปต์ได้สร้างฉาก ตัวละคร และบทสนทนาในนวนิยายทั้งสามเรื่องจากข้อมูลพุทธสถานในสังคมไทย ประวัติศาสตร์สังคม เหตุการณ์ทางการเมือง เนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับภาษาและวรรณกรรม ความเชื่อ และกฎหมาย ทำให้นวนิยายทั้งสามเรื่องแสดงให้เห็นภาพแทนของวัฒนธรรมไทยจำนวน 5 ด้าน คือ ภาพแทนวัฒนธรรมไทยด้านการเลี้ยงดูแบบกุลสตรี ภาพแทนวัฒนธรรมไทยด้านสถาปัตยกรรม ภาพแทนวัฒนธรรมไทยด้านระบบนิเวศ ภาพแทนวัฒนธรรมไทยด้านความเชื่อ และภาพแทนวัฒนธรรมไทยด้านงานประพันธ์
เอกสารอ้างอิง
พุทธศักราช 2558. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. (2559). วัฒนธรรม วิถีชีวิตและภูมิปัญญา. กรุงเทพฯ: กรม
ส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
กาญจนา แก้วเทพ. (2544). การศึกษาสื่อมวลชนด้วยทฤษฎีวิพากษ์ : แนวคิดและตัวอย่างงานวิจัย.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.
ชูศักดิ์ ภัทรกุลวณิชย์. (2558). อ่านใหม่ : เมืองกับชนบทในวรรณกรรมไทย. กรุงเทพฯ: อ่าน.
นญา พราหมหันต์. (2560). ทายาทความรุนแรง : แนวคิดการประกอบสร้างทางสังคมต่อการจัดการ
ประสบการณ์ความรุนแรง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาอาชญาวิทยาและ
งานยุติธรรม, คณะรัฐศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นลินทิพย์ เนตรวงศ์. (2559). ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทศัน์แนวโรมานซ์. วิทยานิพนธ์
วารสารศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารมวลชน, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน,
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปรมาภรณ์ ลิมป์เลิศเสถียร. (2551). การประยุกต์ใช้วัฒนธรรมทางวรรณศิลป์ไทย: กลวิธีการสอนการเขียน
สร้างสรรค์ ใน วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. 28(1). 209-221.
ปราปต์. (2557). กาหลมหรทึก. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ปราปต์. (2558). นิราศมหรรณพ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ปราปต์. (2561). ลิงพาดกลอน. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (ออนไลน์). ปราปต์. สืบค้นเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2564 จาก th.wikipedia.org/wiki/
ปราปต์.
สมสุข หินวิมาน. (2548). ทฤษฎีสำนักวัฒนธรรมศึกษา. ใน ประมวลสาระ ชุดวิชาปรัชญานิเทศศาสตร์และ
ทฤษฎีการสื่อสาร หน่วยที่ 13. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
สุพรรณี วราทร. (2519). ประวัติการประพันธ์นวนิยายไทย ตั้งแต่สมัยเริ่มแรก จนถึง พ.ศ.2475. กรุงเทพฯ: สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.
อังคณา สุขวิเศษ. (2544). นวนิยายแนวสืบสวนสอบสวน: อิทธิพลของชุดเซอร์ลอคโฮล์มส์ที่มีต่อชุดปัวโรต์
และนิทานทองอิน. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ,
คณะอักษรศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Berger, P., Luckman, T. (1966). The social construction of reality: a treatise in the sociology
of knowledge. London: Penguin Books.
Hall, S. (Ed.). (1997). Representation: cultural representations and signifying practices.
London: Sage in association with the Open University.
