ความเชื่อมั่นของประชาชนต่อการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเชื่อมั่นของประชาชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่นต่อการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเปรียบเทียบความเชื่อมั่นของประชาชนดังกล่าว จำแนกตาม เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ต่อเดือน โดยระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ จากแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อมั่น และข้อมูลพื้นฐาน การดำเนินภารกิจของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามด้วยคำถามปิดและคำถามปลายเปิด เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น นำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแตกต่างสถิติเชิงอนุมาน เพื่อหาข้อสรุปและข้อเสนอแนะ
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็น เพศหญิง ช่วงอายุ 45–60 ปี มีระดับการศึกษา ปริญญาตรี ทำงานใน อาชีพอิสระ และมีรายได้ประมาณ 5,000–10,000 บาทต่อเดือน รับรู้ข่าวสารเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยขอนแก่นมากที่สุดผ่าน ป้ายประชาสัมพันธ์ ประธานชุมชน และหอกระจายเสียงชุมชน ขณะที่สื่อออนไลน์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ Facebook รองลงมาคือ YouTube และ เว็บไซต์ แต่เป็นช่องทางที่ให้ความสนใจติดตามข้อมูลข่าวสารเป็นประจำ เพื่อติดตามข้อมูลข่าวสาร ทำให้รับทราบผลการดําเนินงานของมหาวิทยาลัย ความเชื่อมั่นในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับ ได้แก่ ด้านการบริการวิชาการและรักษาพยาบาล ด้านการผลิตบัณฑิต ด้านการวิจัยและนวัตกรรม ด้านการพัฒนาคุณภาพองค์กร ด้านบุคลากรและบริหารองค์กร และ ด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ทั้งนี้ ประชาชนเพศหญิง และเพศหลากหลาย วัยทำงานอายุ 35–60 ปี ระดับการศึกษาปริญญาตรีขึ้นไป และประกอบอาชีพที่มั่นคง อาทิ ข้าราชการ มักมีระดับความเชื่อมั่นต่อการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยสูงกว่า เนื่องจากอาจเข้าถึงข้อมูลการบริการ และเข้าใจบทบาทของมหาวิทยาลัยมากกว่า ขณะที่ผู้ อายุน้อย การศึกษาต่ำกว่า หรือประกอบอาชีพอิสระ เกษตรกร หรือว่างงาน จะมีความเชื่อมั่นต่ำกว่า เพราะอาจมีข้อจำกัดในการเข้าถึงและรับรู้ข้อมูล และการรับบริการของมหาวิทยาลัย แม้รายได้รวมไม่ใช่ปัจจัยสำคัญ แต่ก็พบว่ากลุ่มรายได้สูงมีความเชื่อมั่นมากกว่ากลุ่มรายได้ต่ำบางช่วงอย่างมีนัยสำคัญ
การวิจัยครั้งนี้สะท้อนว่ามหาวิทยาลัยขอนแก่นมีบทบาทสำคัญในการสร้างความเชื่อมั่นแก่ประชาชน โดยเฉพาะด้านการบริการวิชาการและการรักษาพยาบาลซึ่งได้รับความเชื่อมั่นสูงสุด แสดงถึงประโยชน์ที่ประชาชนสัมผัสได้จริงและเข้าถึงได้ง่าย ขณะที่ด้านการผลิตบัณฑิต การวิจัยและนวัตกรรม และการพัฒนาคุณภาพองค์กรยังคงได้รับความเชื่อมั่นในระดับมาก แม้งานวิจัยที่ตอบโจทย์ชุมชนจำเป็นต้องพัฒนาต่อเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ชัดเจนและการรับรู้ที่ทั่วถึงมากขึ้น ผลวิจัยยังชี้ว่าความเชื่อมั่นของประชาชนขึ้นอยู่กับทั้งประสบการณ์ที่ได้รับจากบริการของมหาวิทยาลัย และโครงสร้างทางสังคมของแต่ละกลุ่ม การพัฒนานโยบายการสื่อสาร การขยายบริการเชิงรุก และการผลักดันผลงานวิจัยให้ตอบโจทย์ชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม จะช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นและการมีส่วนร่วมของประชาชน นำไปสู่การขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยอย่างยั่งยืน