Effects of role-playing activities on preschool children’s        self-confidence behavior at Watparamaiyikawas School (Saensawat Wittayakarn), Nonthaburi province.

Petchnaree Aoyporn; Unchalee   Saiyawan; Jintana   Suksumran

Authors

Petchnaree Aoyporn Phranakhon Rajabhat University
Unchalee Saiyawan Phranakhon Rajabhat University
Jintana Suksumran Chandrakasem Rajabhat University

Keywords:

Self-confidence behavior, Organizing role-playing activities, Early childhood

Abstract

The purposes of this research were to: 1) compare preschool children’s self-confidence behavior before and during the implementation of role-playing activities, and 2) study the changing trend of preschool children’s self-confidence behavior during the implementation of role-playing activities. The population in this research was 27 preschool children, aged 4-5 years who studied in Kindergarten Year 2 in the 2^nd semester of the academic year 2021 at Watparamaiyikawas School (SaensawatWittayakarn). The samples were 14 preschool children in Kindergarten Year 2 room 1, selected from using cluster random sampling. This was one-group time-series method in quasi-experimental research design. The experiment took 8 weeks, 3 days a week on Tuesday, Wednesday and Thursday with 40 minutes each.The research instruments were role-playing activities lesson plans with the IOC of 0.67-1 and preschool children’s self-confidence behavior observation form with the reliability of 0.80. The statistics used to analyze the data were mean, standard deviation and one-way repeated-measures ANOVA.

The research findings revealed that the preschool children’s self-confidence behavior during the implementation of role-playing activities was higher than before the experiment at .5 level of significance and the trend of the preschool children’s self-confidence behavior during the implementation of role-playing activities was higher.

References

จารุวรรณ อำนวยสมบัติ. (2555). ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษต่ำโดยได้รับการสอนด้วยการเรียนรู้ภาษาชุมชนประกอบการจัดกิจกรรมแบบ CIRC กับการสอนแบบเดิม. [ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

จีรนะ ดวงภูเมฆ. (2561) การพัฒนาการจัดกิจกรรมเล่านิทานประกอบการแสดงบทบาทสมมติเพื่อในส่งเสริมความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นพพร ธนะชัยขันธ์. (2555). สถิติเบื้องต้นสำหรับการวิจัย. ด่านสุทธาพิมพ์.

พนิดา จงสุขสมสกุล. (2561). สร้างนักวิจัยรุ่นใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.

พัทฐรินทร์ โลหา และ สิรินาถ จงกลกลาง. (2562). การพัฒนาพฤติกรรมกล้าแสดงออกและความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

ภิญญาพัชญ์ ภูวงศ์ และ ศิริพงษ์ เพียศิริ. (2560) การศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาและความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัย

ด้วยการจัดประสบการณ์ โดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ร่วมกับการละเล่นพื้นบ้านไทย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

เมธาวี จำเนียร. (2564). การเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมสุขภาวะเยาวชนในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์กรุงเทพ. 10 (2), 1-9.

เยาวพา เดชะคุปต์. (2556). เกมและการละเล่นสำหรับเด็กปฐมวัย. ฟิสิกส์เซนเตอร์.

สมพร พลอยงาม. (2559). การศึกษาความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมสร้างสรรค์แบบปกติ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สุรดาพิณ เริงพานิช. (2555). ผลของการใช้กิจกรรมการเล่านิทานแบบไม่จบเรื่องที่มีต่อพฤติกรรมทางจริยธรรมของเด็กปฐมวัย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรางค์ โค้วตระกูล. (2559) จิตวิทยาการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Zimmerman, M.A., & Rappaport, J. (1988). A citizen participation, perceived control, and psycho-logical empowerment. American Journal of Community Psychology. 16, 725-750.