Personal and social factors influencing spending behavior of the elderly in Bangkok and its vicinity
Keywords:
Elderly People, spending behavior, Social factorsAbstract
This research aimed to investigate the spending behavior of elderly individuals residing in Bangkok and its vicinity. The study explores the relationship between personal and social factors that influence their spending patterns. A sample of 400 elderly people aged 60 and above was selected. Data were collected using questionnaires. The employed statistical methods include frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.
The findings revealed that personal factors: age, the highest education level, monthly income, number of household members, chronic diseases, and senior club membership had a positive impact on spending behavior. On the other hand, gender, marital status, primary source of income, living arrangements, and being the primary household spender have a negative impact on the spending behavior of elderly people in Bangkok and its vicinity.
Regarding social factors, social norms, and reference group influence had a positive impact on spending behavior. Moreover, attitudes positively influence transportation expenses but negatively influence housing and insurance expenses.
Additionally, the study found that the top 3 categories out of 15 expense categories for elderly people in Bangkok and its vicinity are food and beverages, amounting to 6,065.03 Baht per month, followed by investments at 6,057.79 Baht per month, and education for children/dependents expense at 4,673.09 Baht per month. These expenses account for 14.96%, 4.94%, and 11.52% of their total monthly expenses, respectively.
References
กนกวรรณ เหลืองมงคลเลิศ. (10 กุมภาพันธ์ 2567). เกาะกระแส. ไทยพับลิก้า. https://thaipublica.org/2024/02/thailand-becomes-aged-society/
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2566). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2565. บริษัทอัมรินทร์พรินติ้งแอนพับลิชชิ่งจํากัด(มหาชน).
กรมสุขภาพจิต. (2566). รายงานประจำปี 2566. กระทรวงสาธารณสุข. https://dmh.go.th/report/dmh/rpt_year
กวิสรา จันทร์พันธ์ และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการออมของผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์. รายงานการประชุมวิชาการระดับชาติด้านการบริหารกิจการสาธารณะ ครั้งที่ 4 (565-575). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กานต์พิชชา ศุภฤกษ์สกุล. (2561). ทัศนคติ และความสนใจของผ้สูงอายุที่มีผลต่อผลิตภัณฑ์ครื่องดื่มเพื่อสุขภาพผ่านการตลาดเชิงเนื้อหา (Content Marketing) กรณีศึกษาช่องทาง Facebook ในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล
เกล็ดดาว หมอกเมือง. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ชวฤทธิ์ โยศรีคุณ, นฤชล ธนจิตชัย และปริญญา โกวิทย์วิวัฒน์. (2566). แนวทางการพัฒนาปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุในชนบท กรณีศึกษา อำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ. 12(1).50-57.
ต้อยตุลา นาคสกุล, สงกรานต์ จรรจลานิมิต, และ อนุชมา ธูปแก้ว. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านแอปพลิเคชันช้อปปี้ของผู้สูงอายุ. การประชุมวิชาการระดับชาติครั้งที่ 6, (261-266). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ.
ธนวัฒน์ แสงสุนานนท์ และ ณิตชาธร ภาโนมัย. (2566). พฤติกรรมการบริโภคและการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเพื่อสุขภาพ และความงามของกลุ่มวัยผู้ใหญ่ที่ศูนย์บริการสาธารณสุขที่ 1 เทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพ. 16(1), 57-71.
นริสรา พึ่งโพธิ์สภ และ ฐาศุกร์ จันประเสริฐ. (2557). ปัจจัยด้านจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ: การสังเคราะห์งานวิจัยด้วยการวิเคราะห์อภิมาน. วารสารพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, 20(1), 35-52.
นันทวัน ภูมีนอก, สกาวรัตน์ พู่ขจี และ พรทิพย์ ชุ่มเมืองปัก. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกซื้ออุปกรณ์เสริมความปลอดภัยสำหรับผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร, วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, (2562), 15(8), 47-68.
นันทิตา อินธรรมมา. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองแสนสุข จังหวัดชลบุรี. [วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปราณี เอี่ยมละออภักดี. (2551). การบริหารการตลาด. พิมพ์คร้ังที่ 3. ธนาเพรส.
พรปวีณ โพธิมาศ และ ทิพย์วรรณา งามศักดิ์. (2565) การศึกษาทัศนคติต่อพฤติกรรม การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง และการรับรู้ถึงความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of Modern Learning Development, 8(5). 49-63.
พรพนา สุทธิบุตร และ อนัสปรีย์ ไชยวรรณ. (2560). พฤติกรรมการออมและรูปแบบการออมของผู้สูงอายุในอําเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. https://shorturl.asia/6tBOd
พรรษมนต์ จันทร์เทาว์. (2550). พฤติกรรมการใช้จ่ายของ ผู้สูงอายุ (60 ปีขึ้นไป) ที่ได้รับเบี้ยยังชีพจากรัฐบาลในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ (2546) ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 1. กรมกิจการผู้สูงอายุ.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2566). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
เยาวภา ปฐมศิริกุล, โชติรัส ชวนิชย์, เริ่ม ใสแจ่ม และ รัฐพล สันสน. (2560). พฤติกรรมการซื้อและโอกาสการตัดสินใจซื้อสินค้ากลุ่มเสื้อผ้าและ รองเท้าของลูกค้าผู้สูงอายุในประเทศไทย, วารสารสมาคมนักวิจัย, 22(1), 178-192.
วราภรณ์ ลิ้มเปรมวัฒนา และ อนุสรณ์ จันดาแสง. (2558). การวิเคราะห์องค์ประกอบปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 21(1), 179-188.
วราวุฒิ เรือนคำ และ สุพรรณิการ์ ขวัญเมือง. (2020). พฤติกรรมและปัจจัยต่อการบริโภคสินค้าและบริการเพื่อผู้สูงอายุในพื้นที่ชายแดนจังหวัดเชียงราย. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 7(2). 39-56.
วิรุท นนสุรัตน์. (2562). พฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้สูงอายุเขตสุขภาพที่ 8. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 2562, 16(3), 130-137.
วุฒิภัทร บุญญะถาวรชัย และยอดมนี เทพานนท์ (2563, สิงหาคม 13). ทัศนคติและการบริการที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพและปริมณฑล. การประชุมนำเสนอผลงานระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยรังสิต ครั้งที่15. 895-908.
ศาสตทัศน์ เลขะวณิช. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจออมเงินใช้ในยามเกษียณอายุของข้าราชการกรมสรรพากร (สำนักงานใหญ่).[การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). สรุปผลที่สำคัญ การทำงานของผู้สูงอายุในประเทศไทย พ.ศ.2565. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
องค์กรสหประชาติ. (2020). คำนิยามผู้สูงอายุ. https://shorturl.asia/vp8cb
อภิชญา จิ๋วพัฒนกุล, วรางคณา อดิศรประเสริฐ และ ศุภิณญา ญาณสมบูรณ์. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการออมและการใช้จ่ายของผู้สูงอายุ. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา, 3(6), 178-194.
Andrew, O., Anselm, K.A., & Theophilus, E.R. (2022). Additional income and consumption expenditure at retirement in Ajumako – Enyan – Essiam District (AEED) in the Central Region of Ghana, International Journal of Social Economics, 49(12),1739-1751.
Banks, J., Blundell, R., & Tanner, S. (1998). Is There a Retirement-Savings Puzzle? The American Economic Review, 88(4), 769–788.
Bashir, T. et al. (2013). Gender Differences in Saving Behabior aand its Determinants (Evidence from Punjab, Pakistan). Journal of Business and Management, 9(6), 74-86.
Battistin, E., Brugiavini, A., Rettore, E., & Weber, G. (2009). The Retirement Consumption Puzzle: Evidence from a Regression Discontinuity Approach. The American Economic Review, 99(5), 2209–2226.
Bugheanu, A. M., & Strachinaru, A. L. (2020). Financial Spending Behavior Patterns Based on Education, Gender and Age. Studies in Business and Economics, 15(2), 62-68.
Hamermesh, D. S. (1984). Consumption During Retirement: The Missing Link in the Life Cycle. The Review of Economics and Statistics,66(1), 1–7.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2006). Principles of Marketing (11th ed.). Prentice Hall.
Lee, J. S. & Hsieh, C. J. (2010). A research in relating entrepreneurship, marketing capability, innovative capability and sustained competitive advantage. Journal of Business & Economics Research, 8(9), 109-119.
Li, H.B., Shi, X. Z. & Wu, B. Z. (2015). Do Chinese Households Smooth Consumption around Retirement? China Economic Quarterly. 14(1).117-134.
Roscoe. (1969 pp.156-157), อ้างในกัญญ์สิริ จันทร์เจริญ (2556). การวิจัยทางการพยาบาล: แนวคิด หลักการและวิธีปฏิบัติ. พิมพลักษณ์.
Xu, G.X. & Zhao,X.D. (2021). A study on the influence of family aging population structure on Residents’ consumption difference. Northwest Population Journal, 2, 106-116.
Yang, Z .Y., & Gai, X .M. (2020). Aging, pension insurance and the savings rate of urban residents in China. Economic Economics, 37(4), 9.
Zou, H. & Yu, K.Z .(2015). Retirement and Urban Household Consumption:Based on Empirical Evidences of Regression Discontinuity Design. Economic Research Journal, 50.(1), 124-139.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Academic journal of north Bangkok university
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
