การพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการฐานนวัตกรรมของนักเรียน วิทยาลัยเทคนิคพังงา โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบการสร้าง ผู้ประกอบการนวัตกรรม

Main Article Content

Pratin Lainjumroon

Abstract

The objectives of this were to 1) develop learning management plan using for STEAM for INNOPRENEUR  2) compare Innovation-Based Entrepreneurship Competency after STEAM for INNOPRENEUR Learning Management with criteria. The research is an experimental research. A sample of 38 students was obtained by using a cluster random sampling method. The research tools were 1) the learning management plan assessment form and 2) the Innovation-Based Entrepreneurship Competency form. Statistics used in data analysis were mean, standard deviation and t-test One Sample Group.     


         The results showed that


              1) the suitability of learning management plan using for STEAM for INNOPRENEUR was high level.


              2) the Innovation-Based Entrepreneurship Competency of Vocational Students after STEAM for INNOPRENEUR Learning Management after STEAM for INNOPRENEUR Learning Management was higher than criteria with statistical significance at the .05 level.

Article Details

How to Cite
Lainjumroon, P. (2023). การพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการฐานนวัตกรรมของนักเรียน วิทยาลัยเทคนิคพังงา โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบการสร้าง ผู้ประกอบการนวัตกรรม . T-VET JOURNAL, 7(14), 407–418. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/TVETJournal_IVEN3/article/view/265911
Section
บทความวิจัย

References

สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา. (2563). การออกแบบนโยบายและแผน. [online]. https://www.itd.or.th/itd-research/international-trade-gms-sdgs/. เข้าถึงเมื่อ 6 กันยายน 2565

ศูนย์พัฒนาอาชีพและการเป็นผู้ประกอบการ กระทรวงศึกษาธิการ ประจำจังหวัด. (2564). คู่มือการขับเคลื่อนการดำเนินงานศูนย์พัฒนาอาชีพและการเป็นผู้ประกอบการ กระทรวงศึกษาธิการประจำจังหวัด. [online]. http://www.nkpc.ac.thCEC_9082021-new.pdf. เข้าถึงเมื่อ 10 กันยายน 2565

กมลฉัตร กลอมอิ่ม. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรูฐานสมรรถนะประยุกต ใช้ศาสตร์พระราชาบนพื้นฐานอัตลักษณพื้นถิ่นเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะวิทยาการจัดการเรียนรู สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารสันติศึกษา ปริทรรศน์, 9(6), 2555-2569.

สมพร ปานดำ. (2564). การพัฒนามาตรฐานช่างอุตสาหกรรมสู่กรอบมาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาแห่งชาติ. วารสารวิชาการ T – VET JOURNAL, 4-29.

Balita, Carl E. (2015). INNOPRENEUR above SEE level. Paper presentedat the National and International of Busiess and Management in innovation 2015, Khon Kaen, Thailand.

สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2562). STEAM4INNOVATOR. กรุงเทพฯ

นลินรัตน์ รักกุศล. (2561). แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความเป็น ผู้ประกอบการทางสังคมของนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ ประเภทวิชา อุตสาหกรรม.วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(2), 1930-1944.

วรัตถ์พัชร์ ทวีเจริญกิจ, และ วิชิต สุรัชเรืองชัย. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนอาชีวศึกษาตามแนวคิดทฤษฎีการสร้างความรู้. วารสารราชพฤกษ์, 17(1), 2562.

ภูมิพัฒน์ วนพิพัฒน์พงศ์์, สุภาณี เส็งศรีี, สุภาณี เส็งศรีี, กอบสุข คงมนัส, และกอบสุข คงมนัส. (2564). การจัดการเรียนการสอนแบบโครงงานเป็นฐาน (Project Based Learning: PjBL) โดยการใช้ไอซีทีเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ สำหรับนักศึกษาระดับชั้น ปวส.1 สาขาเทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัล วิทยาลัยอาชีวศึกษาพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก.วารสารวิชาการ T – VET JOURNAL, 5(9). 156-171.

สุวัฒน์ นิยมไทย. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษแบบผสมผสานโดยใช้โครงงานและเทคโนโลยีเป็นฐาน สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย. วารสารวิชาการ T – VET JOURNAL, 4(8), 55-71