ขอบเขตอำนาจของศาลปกครองในการทบทวนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ: ศึกษาเฉพาะการอนุญาโตตุลาการในสัญญาทางปกครอง

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาขอบเขตอำนาจของศาลปกครองในการทบทวนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ โดยเปรียบเทียบอำนาจของศาลปกครองในระบบกฎหมายต่างประเทศ รวมทั้งเปรียบเทียบอำนาจดังกล่าวระหว่างศาลปกครองและศาลยุติธรรมในระบบกฎหมายไทย

จากการศึกษากฎหมายและคำพิพากษาของระบบกฎหมายฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกาและอังกฤษ พบว่า ขอบเขตอำนาจของศาลปกครองล้วนยึดโยงกับนโยบายสาธารณะ (Public Policy) โดยมีความเห็นทางวิชาการที่ขัดกันอยู่ 2 ความเห็น คือ ความเห็นแรก เห็นว่า การวินิจฉัยว่าการยอมรับหรือบังคับตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการขัดต่อนโยบายสาธารณะหรือไม่ ศาลมีอำนาจทบทวนคำชี้ขาดในส่วนที่เป็นคำบังคับเท่านั้น และความเห็นที่สอง นอกจากคำบังคับแล้ว ศาลยังสามารถเข้าไปทบทวนคำชี้ขาดในส่วนที่เป็นการให้เหตุผลประกอบคำชี้ขาด ดังนั้น การตีความคำว่านโยบายสาธารณะหรือความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนในระบบกฎหมายไทย จึงมีความสำคัญในการกำหนดขอบเขตอำนาจของศาลปกครองในทบทวน
คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ

บทความนี้เห็นด้วยกับความเห็นที่สองบางส่วน โดยศาลปกครองจำเป็นที่จะต้องทบทวนคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการในส่วนที่เป็นการให้เหตุผลประกอบคำชี้ขาดเพื่อวินิจฉัยปัญหาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน แต่อำนาจดังกล่าวต้องมีอย่างจำกัด และการตีความคำว่าความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนกรณีที่จะทำลายผลแห่งคำชี้ขาด ควรเป็นการตีความอย่างแคบ ทั้งนี้ เพื่อเป็นการเคารพต่อหลักความศักดิ์สิทธิ์ของการแสดงเจตนา