แนวทางการออกแบบข้อต่อแบบถอดประกอบได้ให้เหมาะสมกับโครงสร้างบ้านไม้ไผ่ขนาดเล็กร่วมสมัย

บทคัดย่อ

        ปัจจุบันไม้ไผ่กลายเป็นวัสดุทดแทนไม้ที่มีความสำคัญมากขึ้น เพราะเป็นวัสดุธรรมชาติที่พบได้ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย ซึ่งอาจต่างสายพันธุ์กันไปขึ้นอยู่กับสภาพดิน ฟ้า อากาศที่ไม้ไผ่เจริญเติบโต ไม้ไผ่ถูกนำมาใช้ประโยชน์ในแง่ของการสร้างอาคาร บ้านเรือนมากขึ้น สิ่งที่เห็นได้ชัดตามความถนัดของช่างพื้นถิ่น คือ เทคนิคการเชื่อมหรือการเข้าไม้ไผ่ให้เกิดเป็นโครงสร้าง มีความแตกต่างกันตามภูมิปัญญาที่สืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่น เทคนิคเหล่านี้ทำให้โครงสร้างไม้ไผ่เชื่อมติดกันในรูปแบบโครงสร้างถาวร หากมีการรื้อถอนต้องรื้อโครงสร้างทั้งหมดเพื่อซ่อมแซมบางส่วน วิจัยนี้จึงเกิดแนวคิดจากปัญหาที่มี โดยการศึกษาเทคนิคการเข้าไม้ไผ่เพื่อเป็นแนวทางการออกแบบข้อต่อที่สามารถถอดประกอบและซ่อมแซมได้เฉพาะบางส่วน ลดการรื้อถอนทั้งหลัง อีกทั้งยังเป็นข้อต่อที่ทำให้บุคคลทั่วไปที่สนใจสร้างบ้านไม้ไผ่ สามารถศึกษาวิธีการและประกอบได้เองตามคู่มือ ถือเป็นการเผยแพร่ความรู้ด้านสถาปัตยกรรมให้กว้างขวางขึ้นไม่เฉพาะกลุ่ม ขอบเขตการศึกษาเป็นการศึกษาเทคนิคการเข้าไม้ไผ่เพื่อค้นหาเทคนิคที่เหมาะสมเป็นแนวทางในการออกแบบข้อต่อแบบถอดประกอบได้ ซึ่งผลการศึกษาทำให้ได้แบบข้อต่อไม้ไผ่ที่สามารถใช้ในการยึดเฉพาะในส่วนโครงสร้างหลังคา คือส่วนข้อต่อที่เชื่อมเสากับอะเสล่าง เนื่องจากจุดเชื่อมต่อนี้ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างหลักรับแรงอัดที่มากระทำกับโครงสร้างบ้านทั้งหลัง อาจมีการสึกกร่อนได้ง่าย หากมีการเปลี่ยนแปลงซ่อมแซมในส่วนดังกล่าวควรจะสามารถถอดประกอบเปลี่ยนชิ้นส่วนได้เพื่อความสะดวกรวดเร็ว