เลือกตั้งอินเดีย 2019: สมรภูมิการเมืองยังเป็นเรื่องท้าทาย

บทคัดย่อ

บทความ “เลือกตั้งอินเดีย 2019: สมรภูมิการเมืองยังเป็นเรื่องท้าทาย” (India’s General Election 2019:  the Battle in Political Field) ผู้เขียนตั้งใจศึกษาเกี่ยวกับการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศอินเดียในปี 2019 ซึ่งรวมทั้งปรากฏการณ์ก่อนและหลังการเลือกตั้งในปี 2019 เพื่อสะท้อนให้เห็นปรากฏการณ์ทางการเมืองและการต่อสู้ของพรรคการเมืองต่าง ๆ ในการช่วงชิงฐานเสียงของตนเอง ผู้เขียนได้ทำการเปรียบเทียบการเลือกตั้งในปี 2014 มาเป็นบทเรียนทางการเมืองเพื่อสะท้อนจุดอ่อนและจุดแข็งของแต่ละพรรคการเมือง รวมทั้งปัจจัยแวดล้อมและผลการเลือกตั้งระดับรัฐเพื่อมองอนาคตของการเมืองอินเดียว่าจะเป็นไปในทิศทางใด อย่างไร และการดำเนินนโยบายแบบไหน อีกทั้งยังสะท้อนให้เห็นกลยุทธ์ทางการเมืองของแต่ละพรรคในการแย่งชิงพื้นที่ทางการเมือง

จากการศึกษาพบว่า(1) การเลือกตั้งในปี 2019 นี้ เป็นอีกหนึ่งในสมรภูมิที่มี “ความเสี่ยง” สำหรับรัฐบาลเดิมอย่าง “โมดี” ในการ “สานต่ออำนาจ” เนื่องจาก “นโยบายขายฝัน” ในปี 2014 ซึ่ง “ใช้ไม่ได้จริง” นอกจากจะไม่สามารถแก้ปัญหาการว่างงานได้แล้ว ยังไม่สามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกรประมาณร้อยละ 60 ของประเทศได้ตามที่วางไว้  แม้รัฐบาลนเรนทรา โมดีสามารถดำเนินนโยบายอื่น ๆ ให้ลุล่วงไปด้วยดี กระนั้น ภาพสะท้อนจากกลุ่มเกษตรกรก็เริ่มชัดเจนและส่งผลให้คะแนนนิยมของรัฐบาลโมดีเริ่ม “ดิ่งลง” เรื่อย ๆ ซึ่งเห็นได้จากการเลือกตั้งระดับรัฐในปี 2018 ที่ผ่านมา แน่นอน สิ่งนี้อาจเป็น “ลางร้าย” สำหรับพรรคภาร์ตติยะ ชะนะตะ (BJP) ในสมรภูมิปี 2019  กระนั้น จุดแข็งก็คือ ความเป็นอาวุโสในเวทีการเมืองของโมดี กอปรกับความสำเร็จบางนโยบายในฐานะพรรครัฐบาลสมัยก่อนหน้าอาจเป็นทุนเดิมพอที่จะเอาชนะความเสี่ยงครั้งนี้ไปได้ นอกจากนี้ภาพความขยันขันแข็ง ความเป็นกันเอง ความเอาจริงเอาจังและการขับเคลื่อนอย่างเป็นระบบของมวลชนกลุ่มฮินดูตวา (Hindutva) สามารถที่จะนำพรรค BJP เอาชนะวิกฤติการทางการเมืองในครั้งนี้ได้(2) สำหรับพรรคครองเกรสแห่งอินเดีย (INC) ก็มีความเสี่ยงไม่แพ้กัน เมื่อการเลือกตั้งปี 2014 พ่ายแพ้อย่างราบคาบ ซึ่งได้คะแนนแค่เพียง 44 ที่นั่งจากการส่งผู้สมัครลงแข่ง 464 คน ยิ่งไปกว่านั้นคะแนนนิยมในตัว ราหุล คานธีก็ต่ำลงเรื่อยๆ  จนไม่สามารถได้รับความไว้วางใจจากพรรคร่วมอุดมการณ์เพื่อดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ซึ่งปรากฏการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า พรรคครองเกรสแห่งอินเดียก็ไม่มีตัวแทนที่พอจะฝากความหวังในระบบพรรคการเมืองได้ เพราะสมาชิกของพรรคส่วนมากไม่ยอมรับความเป็นผู้นำของราหุล คานธี  ด้วยเหตุนี้พรรค INC จึงปรับการเดินหมากในสมรภูมิครั้งนี้ด้วยการนำเสนอ 2 แนวทาง นั่นก็คือ ให้ปริยานกา คานธี เข้าสู่สมรภูมิการเลือกตั้งอย่างเต็มตัวเพื่อแก้วิกฤตศรัทธาของพรรคและนำเสนอ “นายกรัฐมนตรีจำเป็น” (Accidental Prime Minister) เพื่อเป็นทางเลือกให้กับพรรคร่วมอุดมการณ์(3) การกู้สถานการณ์เฉพาะหน้าและแก้ปัญหาวิกฤตศรัทธาของแต่ละพรรคการเมืองนั่นก็คือ การผลักดันให้เกิด “การสร้างงานและยกระดับคุณภาพชีวิต” ของประชาชนได้จริง ซึ่งสิ่งนี้คือ นโยบายใหม่ของพรรคการเมืองใหญ่อย่าง BJP และ INC ในการเลือกตั้งปี 2019 เช่น การนำเสนอนโยบายเพิ่มค่าแรงเกษตรกรเป็นสองเท่า (Double Farmer Incomes), นโยบายการแก้ปัญหาขาดแหล่งบ้านพักอาศัย(Pucca) หรือแม้กระทั่งการตั้งศูนย์สุขภาพ (Healthcare Centers) ของพรรค BJP ในขณะพรรค INC ก็มองเห็นปัญหาเหล่านี้และเสนอทางออกของประเทศด้วยนโยบาย Nyuntam Aay Yojana, Seva Mitra หรือนโยบายการบริการทางด้านสุขภาพ (Healthcare) เป็นต้น  

ท้ายที่สุด ความท้าทายของการเมืองในประเทศอินเดียก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ความนิยมของพรรคภาร์ตติยะชะนะตะ (BJP) นั้น สามารถกุมหัวใจของผู้คนในประเทศ เนื่องจากหลาย ๆ ปัจจัย ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ ความพร้อมของพรรค BJP ในการพาอินเดียไปข้างหน้าท่ามกลางวิกฤติการณ์ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจ การเมืองและระบบโลกในอนาคตอันใกล้ การเมืองของผู้อาวุโสและมากประสบการณ์จึงตอบโจทย์ความท้าทายของการเมืองโลกได้เป็นอย่างดี

India General Election 2019, political field, challenge