ศึกษาวิเคราะห์ความหมายและจุดหมายของการศึกษา
คำสำคัญ:
ยุคหลังสมัยใหม่, การศึกษายุคหลังสมัยใหม่, การบูรณาการบทคัดย่อ
การศึกษาเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนามนุษย์ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสวงหาและประยุกต์ความรู้ในการพัฒนาตนเองให้สอดคล้องกับอาชีพ สังคม และระบบเศรษฐกิจ การศึกษาในยุคหลังสมัยใหม่ต้องปรับตัวให้ทันต่อความเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและสภาพแวดล้อมของสังคมข้อมูลข่าวสารไร้พรมแดน จึงจำเป็นต้องบูรณาการศาสตร์และศิลป์เข้าด้วยกันอย่างเป็นองค์รวม การศึกษาในยุคนี้ยังต้องสอดคล้องกับอุดมการณ์ ความคิด ความเชื่อ เสรีภาพ พหุวัฒนธรรม และวิถีคิดแบบโลกหลังสมัยใหม่ เพื่อให้ผู้เรียนสามารถดำรงชีวิตและพัฒนาตนได้อย่างมีความหมายในสังคมร่วมสมัย
เอกสารอ้างอิง
กฤตสุชิน พลเสน. (2564). เอกสารประกอบการสอนวิชาปรัชญาหลังนวยุค. กรุงเทพฯ : ศิลป์สยามบรรจุภัณฑ์.
กันยาวีร์ สัทธาพงษ์. (2551). คิดใหม่โหราศาสตร์หลังนวยุค. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
โตมร ศุขปรีชา. (2552). คุรุวิพากษ์คุรุ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ GM BOOKS.
ธีรศักดิ์ อุปไมยอธิชัย. (2560). การจัดการการศึกษา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประโยชน์ ส่งกลิ่น. (2561). ปรัชญาการเมืองหลังยุคสมัยใหม่. มหาสารคาม : หจก.อภิชาติการพิมพ์.
ภวิศา พงษ์เล็ก. (2560). หลักการและปรัชญาการศึกษา. เอกสารประกอบการสอน : มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี
สุภางค์ จันทวานิช. (2557). ทฤษฎีสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 พุทธมัคค์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.