การพัฒนาความสามารถในการรับรู้อารมณ์และความเป็นกัลยาณมิตรธรรมของนักศึกษาครุศาสตรบัณฑิตด้วยชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสม
คำสำคัญ:
กิจกรรมแนะแนว, ชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสม, กิจกรรมแนะแนว PRIDEบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการรับรู้อารมณ์และความเป็นกัลยาณมิตรธรรมก่อนและหลังการเข้าร่วมชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสม และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการรับรู้อารมณ์และความเป็นกัลยาณมิตรธรรมระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม จำนวน 39 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 18 คน และกลุ่มควบคุม 21 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) ชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสมระยะเวลา 6 สัปดาห์ด้วยกระบวนการ PRIDE 2) แบบวัดความสามารถในการรับรู้อารมณ์ และ 3) แบบวัดความเป็นกัลยาณมิตรธรรม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที
ผลการวิจัย พบว่า 1. ความสามารถในการรับรู้อารมณ์และความเป็นกัลยาณมิตรธรรมของนักศึกษาที่เข้าร่วมชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสมสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมชุดกิจกรรมแนะแนวสื่อผสมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความสามารถในการรับรู้อารมณ์และความเป็นกัลยาณมิตรธรรมของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
เจษฎา บุญมาโฮม. (2568ก). การพัฒนาความยืดหยุ่นทางจิตใจและการจัดการความไม่แน่นอนในชีวิตของนักศึกษาครุศาสตรบัณฑิตด้วยกิจกรรมแนะแนว PRIDE. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์, 7(2), 141-157.
เจษฎา บุญมาโฮม. (2568ข). กิจกรรมแนะแนวนอกชั้นเรียน: กลไกและเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนแบบองค์รวมในศตวรรษที่ 21. วารสารครุพัฒนาปริทรรศน์, 2(2), 19-34.
ฉลวย ปานเมือง, ไกรเดช ไกรสกุล และปรีชา สามัคคี. (2557). การพัฒนาชุดกิจกรรมแนะแนวที่เน้นสื่อประสมเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 19 จังหวัดนครศรีรธรรมราช. วารนาคบุตรปริทรรศน์, 6(2), 14-26.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2553). หน่วยที่ 13 การผลิตชุดการสอนระดับมัธยมศึกษา. ใน เอกสารการสอนชุดวิชา 22302 สื่อการสอนระดับมัธยมศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปวีณ์กร แผ่นพงศ์ศิลป์, จิระสุข สุขสวัสดิ์ และนิธิพัฒน์ เมฆขจร. (2566). ผลของการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวแบบบูรณาการเทคนิคการปรึกษาแบบพิจารณาเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรมเพื่อพัฒนาความฉลาดรู้ทางอารมณ์ช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านไผ่ล้อมสามัคคี จังหวัดจันทบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 12(2), 15-27.
วราลักษณ์ ปวนสุรินทร์. (2559). ผลของการฝึกความไวในการรับรู้ความรู้สึกต่อความฉลาดทางอารมณ์ของนิสิตเจเนอเรชั่นวาย สาขาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้. 4(2), 41-51.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. ราชกิจจานุเบกษา, 136(68 ง), 18-20.
American School Counselor Association. (2021). ASCA student standards: Mindsets & behaviors for student success. Author.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Dulewicz, V., & Higgs, M. (2004). Can emotional intelligence be developed?. International Journal of Human Resource Management, 15(1), 95-111. https://doi.org/10.1080/0958519032000157366.
Gibson, R. L., & Mitchell, M. H. (2008). Introduction to counseling and guidance (7th ed.). Pearson.
Gilar-Corbí, R., Pozo-Rico, T., Sánchez, B., & Pertegal-Felices, M. L. (2018). Emotional intelligence training intervention among trainee teachers: A quasi-experimental study. Psicologia: Reflexão e Crítica, 31, Article 33. https://doi.org/10.1186/s41155-018-0112-1.
Goleman, D. (2006). Emotional intelligence (10th anniversary ed.). Bantam Books.
Kolb, D. A. (2014). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson FT Press.
Lapan, R. T., Gysbers, N. C., & Petroski, G. F. (2001). Helping seventh graders be safe and successful: A statewide study of the impact of comprehensive guidance and counseling programs. Journal of Counseling & Development, 79(3), 320-330. https://doi.org/10.1002/j.1556-6676.2001.tb01977.x.
Liu, Q., Peng, W., Zhang, F., Hu, R., Li, Y., & Yan, W. (2016). The effectiveness of blended learning in health professions: Systematic review and meta-analysis. Journal of Medical Internet Research, 18(1), Article e2. https://doi.org/10.2196/jmir.4807.
Mattingly, V., & Kraiger, K. (2019). Can emotional intelligence be trained? A meta-analytical investigation. Human Resource Management Review, 29(2), 140-155. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2018.03.002.
Mayer, J. D., Caruso, D. R., & Salovey, P. (2016). The ability model of emotional intelligence: Principles and updates. Emotion Review, 8(4), 290-300. https://doi.org/10.1177/1754073916639667.
Mayer, R. E. (2021). Multimedia learning (3rd ed.). Cambridge University Press.
McCambridge, J., Witton, J., & Elbourne, D. R. (2014). Systematic review of the Hawthorne effect: New concepts are needed to study research participation effects. Journal of Clinical Epidemiology, 67(3), 267-277. https://doi.org/10.1016/j.jclinepi.2013.08.015
Paivio, A. (1971). Imagery and verbal processes. Holt, Rinehart & Winston.
Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185-211. https://doi.org/10.2190/DUGG-P24E-52WK-6CDG
Sink, C. A., & Stroh, H. R. (2003). Raising achievement test scores of early elementary school students through comprehensive school counseling programs. Professional School Counseling, 6(5), 350-364.
Stubbe, D. E. (2018). The therapeutic alliance: The fundamental element of psychotherapy. Focus, 16(4), 402-403. https://doi.org/10.1176/appi.focus.20180022.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 พุทธมัคค์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
