การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเห็นของผู้จัดการไทยกับพนักงานระดับปฏิบัติการไทยเรื่องภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่กับการช่วยเหลือทางสังคม ที่มีต่อความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียน

บทคัดย่อ

          วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาทัศนคติด้านภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่และทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับหัวหน้าและของพนักงานระดับปฏิบัติการที่มีต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียน ตลอดจนศึกษาความแตกต่างทัศนคติด้านภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่และทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับหัวหน้ากับพนักงานระดับปฏิบัติการที่มีต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียน โดยใช้แบบสอบถามแบบปลายปิดเป็นเครื่องมือในการศึกษา และมีการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของแบบสอบถามด้วยการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์ของแอลฟ่า ได้ค่าความน่าเชื่อถือ 0.887 และทดสอบกับพนักงานเอกชนระดับหัวหน้าและระดับปฏิบัติการในบริษัทข้ามชาติ ซึ่งเป็นกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยการทดสอบที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า อิทธิพลของทัศนคติด้านภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่และทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับหัวหน้าและของพนักงานระดับปฏิบัติการมีผลต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียน ทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับหัวหน้ากับพนักงานระดับปฏิบัติการที่แตกต่างกันมีผลต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียนที่แตกต่างกัน ทัศนคติด้านภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่และทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับหัวหน้าเพศชายกับพนักงานระดับหัวหน้าเพศหญิงที่แตกต่างกันมีผลต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียนที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ทัศนคติด้านภาวการณ์เข้าสู่วัฒนธรรมใหม่และทัศนคติด้านการช่วยเหลือทางสังคมของพนักงานระดับปฏิบัติการเพศชายกับพนักงานระดับปฏิบัติการเพศหญิงที่แตกต่างกัน มีผลต่อทัศนคติด้านความพึงพอใจในงานภายใต้การเคลื่อนย้ายทุนมนุษย์ในอาเซียนที่ไม่แตกต่างกัน