การสร้างแบรนด์บุคคลของคอสเพลย์เยอร์ชายที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้า ในกลุ่มแฟนคลับหญิง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการสร้างแบรนด์บุคคลของคอสเพลย์เยอร์ชายในด้านลักษณะภายนอกและบุคลิกนิสัย 2) ศึกษาการใช้สื่อสังคมออนไลน์ที่ก่อให้เกิดแบรนด์บุคคล 3) ศึกษาปัจจัยด้านองค์ความรู้และทักษะที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแบรนด์บุคคล และ 4) ศึกษากระบวนการตัดสินใจซื้อสินค้าของแฟนคลับหญิงที่มีต่อสินค้าของคอสเพลย์เยอร์ชาย การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 คน แบ่งเป็นคอสเพลย์เยอร์ชาย 5 คน และแฟนคลับหญิง 5 คน เก็บข้อมูลในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 กรอบแนวคิดการวิจัยบูรณาการแนวคิดบุคลิกภาพของแบรนด์ของ Aaker (1997) แนวคิดการสร้างแบรนด์บุคคลของ del Blanco (2010) และกระบวนการสร้างแบรนด์บุคคลของ Schawbel (2011) ร่วมกับแบบจำลองพฤติกรรมผู้บริโภคของ Nicosia (1966)
ผลการวิจัยพบว่า การสร้างแบรนด์บุคคลของคอสเพลย์เยอร์ชายเกิดจากการทำงานร่วมกันของ 3 มิติหลัก ได้แก่ ลักษณะภายนอกและบุคลิกนิสัย การใช้สื่อสังคมออนไลน์ และองค์ความรู้กับทักษะ โดยลักษณะภายนอกช่วยสร้างการรับรู้ในระยะแรก ขณะที่บุคลิกนิสัย เช่น ความเป็นกันเองและการให้เกียรติแฟนคลับ มีบทบาทสำคัญในการสร้างความผูกพันและความเชื่อใจในระยะยาว สื่อสังคมออนไลน์ เช่น เฟซบุ๊ก ติ๊กต็อก และอินสตาแกรม ทำหน้าที่เป็นพื้นที่สำคัญในการสื่อสารและสร้างปฏิสัมพันธ์กับแฟนคลับ
เมื่ออธิบายผ่านแบบจำลอง Nicosia พบว่า การรับรู้ผ่านสื่อสังคมออนไลน์นำไปสู่การก่อตัวของทัศนคติและการประเมินข้อมูล โดยความเชื่อใจที่เกิดจากปฏิสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องเป็นปัจจัยสำคัญที่ผลักดันการตัดสินใจซื้อ ทั้งนี้การตัดสินใจซื้อของแฟนคลับหญิงมักขับเคลื่อนด้วยแรงจูงใจทางอารมณ์มากกว่าการพิจารณาเชิงเหตุผล และเมื่อแฟนคลับติดตามคอสเพลย์เยอร์ในระยะหนึ่ง จะเริ่มให้คุณค่ากับความเป็นต้นฉบับของคอสเพลย์เยอร์มากขึ้น และมองคอสเพลย์เยอร์ในฐานะศิลปินมากกว่าผู้เลียนแบบตัวละคร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่นำมาสมัครลงตีพิมพ์ในวารสารต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน และไม่ส่งต้นฉบับบทความซ้ำซ้อนกับวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนบทความต้องไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่น
เอกสารอ้างอิง
ชุลีกร วงศ์ฝั้น. (2560). การศึกษาขั้นตอนการสร้างแบรนด์บุคคล (personal branding) วิธีการสร้างและรักษาผู้ติดตามของ Youtuber และเหตุผลในการติดตาม Youtuber ของผู้บริโภค [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย จังหวัดมุกดาหาร. (2565). ส่งเสริม Soft power ไทย เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์. https://radiomukdahan.prd.go.th/th/content/category/detail/id/9/iid/90397
Aaker, J. L. (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research, 34(3), 347–356. https://doi.org/10.1177/002224379703400304
del Blanco, R. A. (2010). The power of personal branding: Creating celebrity status with your target audience. Palgrave Macmillan.
Escarpit, R. (1975). The sociology of literature. Frank Cass Publishers.
Hinčica, V., Rezanková, H., Macias, K., & Schulzová, M. (2024). Perception of natural cosmetics among central European consumer. Central European Economic Journal, 11(58), 233-251.
https://doi.org/10.2478/ceej-2024-0016
Hodinková, D., Púchovská, O., & Račkovičová, L. (2021). The cosplay phenomenon in intentions of art marketing. Acta Ludologica, 14(2), 78-95.
Horton, D., & Wohl, R. (1956). Mass communication and para-social interaction: Observations on intimacy at a distance. Psychiatry, 19(3), 215–229. https://doi.org/10.1080/00332747.1956.11023049
Kadam, A., & Prasad, E. (2021). Cosplay costumes market (2021–2030). Allied Market Research.
https://www.alliedmarketresearch.com/cosplay-costumes-market-A13135
Nicosia, F. M. (1966). Consumer decision processes: Marketing and advertising implications. Prentice-Hall.
Schawbel, D. (2011). Me 2.0: 4 steps to building your future. Kaplan Publishing.
Sung, Y., & Tinkham, S. F. (2005). Brand personality structures in the United States and Korea: Common and culture-specific factors. Journal of Consumer Psychology, 15(4), 334-350. https://doi.org/10.1207/s15327663jcp1504_8
