Analyzing Research Gap on Community Based Tourism in Thailand
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวโดยชุมชน, ช่องว่างทางองค์ความรู้, การสังเคราะห์งานวิจัยบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์งานวิจัยด้านการท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทยและวิเคราะห์ช่องว่างทางองค์ความรู้สำหรับงานวิจัยในอนาคต เก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิทั้งเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณระหว่างเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จากฐานข้อมูลวิชาการออนไลน์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่ามีงานวิจัยด้านการท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทยที่ได้รับการตีพิมพ์และสามารถสืบค้นได้จำนวนทั้งหมด 240 เรื่อง งานวิจัยส่วนใหญ่ดำเนินการในปี พ.ศ. 2558 และมุ่งเน้นศึกษาชุมชนท้องถิ่นในพื้นที่ภาคเหนือ ประเด็นทางการท่องเที่ยวโดยชุมชนที่ศึกษากันมากที่สุดคือด้านการจัดการและการพัฒนารวมถึงการมีส่วนร่วมของชุมชน ทิศทางการศึกษาและจำนวนงานวิจัยที่เพิ่มขึ้นในแต่ละช่วงเวลาสอดคล้องกับการเติบโตและจำนวนที่เพิ่มขึ้นของชุมชนในประเทศไทยที่ทำการท่องเที่ยวโดยชุมชน งานวิจัยด้านการท่องเที่ยวโดยชุมชนในอนาคตควรศึกษาประเด็นที่เกี่ยวข้องดังต่อไปนี้ 1) การตลาดและนักท่องเที่ยว 2) การต้อนรับและการบริการ 3) การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ 4) การถ่ายโอนองค์ความรู้ 5) การติดตามตรวจสอบและประเมินผล 6) การจัดการโดยการถอดบทเรียน 7) การท่องเที่ยวโดยชุมชนในพื้นที่คุ้มครอง 8) การท่องเที่ยวโดยชุมชนในกลุ่มประเทศอาเซียน และ 9) การท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
Boonratana R., 2010. “Community-based tourism in Thailand: The need and justification for an operational definition.” Kasetsart Journal of Social Sciences 31 (2): 280-289.
Butler R., Curran R., & O’Gorman K.D., 2012. “Pro-poor tourism in a first world urban setting: case study of Glasgow Govan.” International Journal of Tourism Research 15 (5): 443-457.
Chairuang A., Doktaisong B., Banchirdrit S-A., & Sriharun B., 2015. “The Development Strategy of Sustainable Tourism Management According to Khmet Civilization in the Lower Northeast.” Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University 9 (1): 64-80.
Dangi T.B., & Jamal T., 2016. “An Integrated Approach to “Sustainable Community-Based Tourism.” Sustainability 8 (5): 1-32.
Dolezal C., 2011. “Community-based tourism in Thailand: (Dis-)Illusions of authenticity and the necessity for dynamic concepts of culture and power.” ASEAS - Austrian Journal of South-East Asian Studies 4 (1): 129-138.
Dolezal C., 2015. “The tourism encounter in community-based tourism in Northern Thailand: empty meeting ground or space for change?” ASEAS – Austrian Journal of South-East Asian Studies 8 (2): 165-186.
Ellis S., & Sheridan L.M., 2014. “The legacy of war for community-based tourism development: learnings from Cambodia.” Community Development Journal 49 (1): 129-142.
Emphandhu D., 2008. Principles of Recreation and Nature Tourism. Bangkok: Department of Conservation, Faculty of Forestry, Kasetsart University.
Emphandhu D., & Polpiwat U., 2006. “Strategic policy options for enhancement of national park and local community linkage in tourism management of Thai national parks.” Kasetsart Journal of Social Sciences 27 (2): 347-362.
Emphandhu D., & Songpornwanich S., 2013. “Community based tourism and protected areas: overview of its challenging issues.” In Seminar on natural resources adaptation to the global climate change: Extended abstracts (pp. 96-100). Bangkok: Center for Advanced Studies in Tropical Natural Resources (CASTNaR), Kasetsart University, 16 July 2013.
Goodwin H., & Santilli R., 2009. Community-based tourism: a success? ICRT Occasional paper 11. Retrieved April 30, 2017, from http://www.haroldgoodwin.info/uploads/CBTaSuccessPubpdf.pdf.
Kaewsanga P., & Chamnongsri N., 2012. “Creative tourism: A new choice of Thai tourism.” Suranaree Journal of Social Science 6 (1): 91-109.
Lindström K.N., & Larson M., 2016. “Community-based tourism in practice: evidence from three coastal communities in Bohuslän, Sweden.” Bulletin of Geography. Socio-economic Series (33): 71-78.
López-Guzmán T., Sánchez-Cañizares S., & Pavón V., 2011. “Community-based tourism in developing countries - a case study.” Tourismos: An International Multidisciplinary Journal of Tourism 6 (1): 69-84.
Moisey R.N., 2002. “The economics of tourism in national parks and protected areas.” In P.F.J. Eagles & S.F. McCool (eds.), Tourism in National Parks and Protected Areas: planning and management (pp. 235-253). Wallingford: CABI Publishing.
Novelli M., Klatte N., & Dolezal C., 2017. “The ASEAN community-based tourism standards: looking beyond certification.” Tourism Planning and Development 14 (2): 260-281.
Okazaki E., 2008. “A community-based tourism model: Its conception and use.” Journal of Sustainable Tourism 16 (5): 511-529.
Patamajoroen R., 2011. “Impacts of Tourism to Ethnic Groups: Comparison between Morgan and Sakai.” Songklanakarin J. of Social Sciences & Humanities 17 (3): 346-352.
Rocharungsat P., 2005. Community-based tourism: perspectives and future possibilities. Doctoral dissertation. School of Business, Tourism Program, James Cook University, Queensland.
Rocharungsat P., 2012. “Synthesis article on community tourism: Different issues, Together thinking.” Area Based Development Research Journal 4 (3): 88-101.
Sangsnit N., 2013. “Sustainable tourism development in Thailand.” In UNWTO Conference on Sustainable Tourism Development (pp. 214-221). Hyderabad: World Tourism Organization UNWTO, 12 April 2013.
Satarat N., 2010. Sustainable Management of Community-Based Tourism in Thailand. Doctoral dissertation. School of Public Administration, National Institute of Development Administration, Bangkok.
Sinth S., Wongthapthim U., & Songpornwanich S., 2002. Community-based tourism: concepts and experiences. Chiang Mai: Mingmuangnawarat.
Suansri P., 2017. “Community based tourism.” Tourism Economic Review 7: 54-67.
Suansri P., 2017. What do you think about the perspective on CBT 4.0? Retrieved March 30, 2017, from https://www.facebook.com/potjana.suansri.
Suansri P., & Yeejaw-haw S., 2013. Community based tourism (CBT) standard handbook. Bangkok: Wanida Karnpim Limited Partnership.
Thakur R.K., 2013. Community based village tourism in Nepal: A case study of Sirubari village, Nepal. Master’s dissertation. Department of Tourism and Hospitality Management, The Global Open University, Nagaland.
Weaver D., 2010. “Community-based tourism as strategic dead-end.” Tourism Recreation Research 35 (2): 206-208.
Zong C., Cheng K., Lee C-H., & Hsu N-L., 2017. “Capturing Tourists’ Preferences for the Management of Community-Based Ecotourism in a Forest Park.” Sustainability 9 (9): 1-16.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน
