Dan Chang’s Plow Karen People: Understanding Ethnic Group through Cultural and Ethnic Tourism

Authors

  • Varapon Montrivade Assistant Professor, Department of Anthropology, Faculty of Archeology, Silpakorn University. email: montrivade@yahoo.com
  • Nattawut Singkul Lecturer, Department of Anthropology, Faculty of Archeology, Silpakorn University. email: tontawan_1@hotmail.com

Keywords:

Dan Chang’s Plow Karen People, Ethnic Group, Cultural and Ethnic Tourism

Abstract

This article aims to establish the appropriate mode of cultural and ethnic tourism with less impact to the community, of tourism management by community members, and how the tourists should conduct themselves. The author emphasizes understanding Dan Chang’s Plow Karen People through anthropology fieldwork and using cultural and ethnic tourism concepts as sources for developing a narrative and analysing the findings. The results have shown that appropriate cultural and ethnic tourism with minimal negative impact on the community is characterized by tourist cooperation and recognition that 1) the ethnic group need their personal space, 2) the tourists learn the similarities and differences between cultures, and 3) tourists ought to be permitted by the culture owner when it comes to tourism related to beliefs and rites. Whereas, other stakeholders have to be aware that; 1) the cultural and ethnic tourism development is not only to explore or renew the cultures for tourists’ needs, 2) learning of the similarity and differences within cultures is the true definition of cultural and ethnic tourism, and 3) any negative impact of the tourism must be properly managed and solved in a timely manner.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กาญจนา แสงลิ้มสุวรรณ และ ศรันยา แสงลิ้มสุวรรณ, 2555. “การท่องเที่ยวมรดกวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน (Sustainable cultural heritage tourism).” วารสารนักบริหาร 32 (4): 139–146.

นัฐวุฒิ สิงห์กุล และ วราภรณ์ มนต์ไตรเวศย์, 2562. พลวัตชุมชนชาติพันธุ์กะเหรี่ยงภาคตะวันตกของไทย ระยะที่ 1 พื้นที่ศึกษา จังหวัดสุพรรณบุรี อุทัยธานี และนครสวรรค์. กรุงเทพฯ: ชุดโครงการศึกษาวิจัยพลวัตของชุมชนชาติพันธุ์เพื่อการสร้างแผนที่วัฒนธรรมมีชีวิต ปีที่ 1 (พ.ศ.2562), สนับสนุนทุนวิจัยโดยศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน).

สภาปฏิรูปแห่งชาติ, 2558. วาระพัฒนาที่ 1: การพัฒนาดานการทองเที่ยว. กรุงเทพฯ: สํานักการพิมพ สํานักงานเลขาธิการสภาผูแทนราษฎร.

สมทรง บุรุษพัฒน์ และคณะ, 2554. การใช้ภาษาและทัศนคติต่อภาษาและการท่องเที่ยวเชิงชาติพันธุ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. นครปฐม: สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล.

------------------------, 2556. การพัฒนาการท่องเที่ยวชาติพันธุ์ไทยโซ่ง : โครงการวิจัยชาติพันธุ์ ภาษา วัฒนธรรม และการพัฒนาการท่องเที่ยวชาติพันธุ์. นครปฐม: สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล.

สัมภาษณ์

ชนัญ วงษ์วิภาค, 2559. นักมานุษยวิทยาจากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร. สัมภาษณ์, 25 ตุลาคม.

ลัดดาวัลย์ ปัญญา, 2561. กะเหรี่ยงโปว์บ้านห้วยหินดำ ตำบลวังยาว อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. สัมภาษณ์, 27 ธันวาคม.

--------------------, 2562. กะเหรี่ยงโปว์บ้านห้วยหินดำ ตำบลวังยาว อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. สัมภาษณ์, 13 มีนาคม.

วันดี เมืองแก่น, 2562. กะเหรี่ยงโปว์บ้านห้วยหินดำ ตำบลวังยาว อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. สัมภาษณ์, 14 มีนาคม.

สุดา กองแกง, 2562. กะเหรี่ยงโปว์บ้านห้วยหินดำ ตำบลวังยาว อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี. สัมภาษณ์, 13 มีนาคม.

ข้อมูลสื่ออิเล็กทรอนิกส์

Nature and characteristics of cultural tourism, 2016. Retrieved November 3, 2016, from http://www.montana-vidin-dolj.com/en/publications/?NewsId=3

Csapó J., 2012. The Role and Importance of Cultural Tourism in Modern Tourism Industry. Retrieved October 11, 2016, from http://www.intechopen.com/books/strategies-for-tourism-industry-micro-and-macro-perspectives/the-role-and-importance-of-cultural-tourism-in-modern-tourism-industry

Published

2021-12-31