วัจนกรรมในบทเพลงปลุกใจให้รักชาติของอินเดีย
คำสำคัญ:
วัจนกรรม, เพลงปลุกใจ, ประเทศอินเดียบทคัดย่อ
บทความเรื่อง “วัจนกรรมในบทเพลงปลุกใจให้รักชาติของอินเดีย” มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลไกของวัจนกรรมที่ปรากฏในบทเพลงปลุกใจให้รักชาติของอินเดีย 45 บทเพลง ตามกรอบแนวคิดของ Searle (1969,1979) ว่าด้วยวัจนกรรมเจตนา (Illocutionary Act) และวัจนกรรมสืบเนื่อง (Perlocutionary Act) จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ 858 แห่ง พบวัจนกรรมครบทั้ง 5 ประเภท แต่ข้อค้นพบที่สำคัญคือ ประเภทที่ถูกใช้บ่อยที่สุดได้แก่ วัจนกรรมการบอกกล่าว (Assertives/Representatives) (30.43%) และ วัจนกรรมการแสดงความรู้สึก (Expressives) (27.73%) ในขณะที่วัจนกรรมการชี้นำ (Directives) (23.31%) และวัจนกรรมการผูกมัด (Commissives) (16.67%) มีความสำคัญรองลงมา ในทางกลับกันวัจนกรรมการแถลงการณ์ (Declarations) แทบไม่ปรากฏ (เพียง 1.86%) ซึ่งชี้ให้เห็นว่าหน้าที่ของเพลงปลุกใจคือการสร้างความเชื่อ และความรู้สึกร่วมมากกว่าการประกาศเชิงสถาบัน ประโยชน์จากงานวิจัยนี้จะช่วยให้นักวิชาการ นักศึกษา และผู้สนใจเห็นความสำคัญของบทบาทภาษาในฐานะเครื่องมือปลุกสำนึกความรักชาติและสร้างเอกภาพทางสังคมท่ามกลางความหลากหลายของประชาชนอินเดีย
เอกสารอ้างอิง
ภาษาอังกฤษ
Beaster-Jones, J. (2015). Bollywood Sounds: The Cosmopolitan Mediations of Hindi Film Song. Oxford University Press.
Datta, A. (2008). Writings on Indian Freedom Movement and Patriotic Songs. New Delhi: National Book Trust.
Dwyer, R. (2006). Filming the Gods: Religion and Indian Cinema. Routledge.
Searle, J. R. (1969). Speech acts: An essay in the philosophy of language. Cambridge University Press.
Searle, J. R. (1979). Expression and meaning: Study in theory of speech acts. Cambridge: Cambridge University Press.
Wolpert, S. (2001). A New History of India (6th ed.). Oxford University Press.
ภาษาฮินดี
Kumar, D. (2022). भारतीय देश भक्ति गीत (Hindi Edition, Kindle ed.). Amazon.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 ดำรงวิชาการ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นผลงานของข้าพเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และ/หรือเป็นผลงานของข้าพเจ้าและผู้ร่วมงาน ตามชื่อที่ระบุในบทความจริง และเป็นผลงานที่มิได้ถูกนำเสนอหรือตีพิมพ์ที่ใดมาก่อน
