การเปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา

ผู้แต่ง

  • กิตติยาพร เทพแก้ว คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ปาณิศา ดำเขียว คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • จุฑามณี จู่เซ่งเจริญ คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • เจษฎา นกน้อย คณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

การเปิดรับข่าวสาร, สื่อสังคมออนไลน์, สื่อสิ่งพิมพ์, นิสิตนักศึกษา

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา 2) ศึกษาการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา และ 3) เปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากนิสิตนักศึกษาชายและหญิงในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา จำนวน 402 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพรรณนา คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด และค่าต่ำสุด และสถิติอนุมานโดยการวิเคราะห์การถดถอย ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัจจัยที่มีผลต่อการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนิสิตนักศึกษา มี 5 ปัจจัย คือ อายุ รายได้ต่อเดือน ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา และด้านช่องทางการจัดจำหน่าย โดยทั้ง 5 ปัจจัยมีผลต่อการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของนิสิตนักศึกษา ร้อยละ 31.80 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษา มี 4 ปัจจัย คือ รายได้ต่อเดือน ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมทางการตลาด โดยทั้ง 4 ปัจจัยมีผลต่อการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษา ร้อยละ 26.20 และ 3) เปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา พบว่า สมการพยากรณ์การเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์มีค่า R2 มากกว่าสมการพยากรณ์การเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ร้อยละ 5.60 ทั้งนี้ผลการวิจัยจะเป็นแนวทางให้ผู้ประกอบการสื่อสังคมออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์สามารถเจาะกลุ่มตลาดเป้าหมายได้มากยิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

Amphawan, S. (2013). Literacy of adolescents’ media exposure behavior in Bangkok. Bangkok: Sripatum University.

Bencharongkit, Y. (1991). Audiences analysis. Bangkok: Chulalongkorn University.

Hunt, T. and Ruben, B. D. (1993). Mass communication: Producer and consumers. New York : Harper College Publishers.

Kittiwat, K. (1988). Communication dynamics. Bangkok: Sukhothai Thammathirat Open University.

Klapper, J. T. (1960). The effects of mass communication. New York : The Free Press.

McCombs, M. and Becker, L. B. (1979). Using mass communication theory. New York : Prentice Hall.

Meelap, J., Tangcharoen, K., Phutthipan, N., Boripunt, W. and Noknoi, C. (2018). Intention to use social media for business. Walailak Procedia. 2018 (1), ss77.

Meenuot, A., Uthaiburom, T., Panthong, R., Duangchuay, A., Sothamet, K., Boripunt , W. and Noknoi, C. (2017). Social media using behavior of people with hearing disabilities in Hat Yai District, Songkhla Province in the 4th TNIAC National Academic Conference on 19 May 2017 at Thai-Nichi Institute of Technology. Bangkok: Thai-Nichi Institute of Technology.

Noknoi, C. (2016). Internal organizational communication: Concepts, theories and applications. Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Noknoi, C. (2017). Organizational behavior. Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Noknoi, C. and Boripunt, W. (2009). Internet marketing: New opportunities, options and challenges. Journal of Business Administration. 32 (121), 34-52.

Noknoi, C., Boripunt, W. and Ngowsiri, S. (2011). Organizational communication for becoming an autonomous university: The case of Thaksin University. The International Journal of Interdisciplinary Social Sciences. 6(2), 155-166.

Phongspaitoon, D. (2001). Media exposure, knowledge and attitude about sex education of teenagers in Bangkok. Bangkok: Chulalongkorn University.

Rajamangala University of Technology Srivijaya. (2019). Rajamangala’s student statistics, 2019. Retrieved from http://regis2.rmutsv.ac.th/information/statistic.

Songkhla Rajabhat University. (2019). Songkhla Rajabhat’s student statistics report 2019. Retrieved from http://regis.skru.ac.th/RegisWebH5/std_12562/web/stdPage-01.php.

ThaiHealth Promotion Foundation News. (2015). Reading creating happiness, awakening imagination. Retrieved from https://www.thaihealth.or.th/Content/30792.

ThaiQuote. (2019). Alas, Thai children! Less reading, more surfing internet. Retrieved from https://www.thaiquote.org/content/204083

Thaksin University. (2019). Thaksin university’s student statistics system 2019. Retrieved from https://mis.reg.tsu.ac.th/stat.

Thawirat, P. (1997). Construction and development of achievement test. Bangkok: Educational and psychological test bureau, Srinakharinwirot university.

Thepnuan, N. (2015). A study on printed and electronic media reading behaviors among

undergraduate students of the faculty of education, Naresuan university. Journal of Liberal Arts, Prince of Songkla University, Hat Yai Campus. 7 (2), 78-97.

Tungjang, A. (2017). Factors influencing the decision on watching social media program. Master of business administration thesis. Bangkok: Thammasat University.

Wongmontha, S. (1999). Marketing strategy, marketing planning. Bangkok: Tira Film and Citex.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis. New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-12-07

รูปแบบการอ้างอิง

เทพแก้ว ก., ดำเขียว ป., จู่เซ่งเจริญ จ., & นกน้อย เ. (2020). การเปรียบเทียบการเปิดรับข่าวสารผ่านสื่อสังคมออนไลน์และสื่อสิ่งพิมพ์ของนิสิตนักศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดสงขลา. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12(2), 15–28. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ecbatsu/article/view/234843

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย