ปัจจัยที่กำหนดปริมาณการผลิตเหล็กสำเร็จรูปของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่กำหนดปริมาณการผลิตเหล็กสำเร็จรูปของประเทศไทย โดยใช้ข้อมูลตัวแปรในอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าของไทย เป็นข้อมูลทุติยภูมิแบบอนุกรมเวลารายไตรมาส ตั้งแต่ไตรมาสที่ 1 ปี พ.ศ. 2557 ถึงไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ. 2565 รวมจำนวน 36 ไตรมาส สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่ามัธยฐาน ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า ดัชนีผลิตภาพแรงงานอุตสาหกรรม การสะสมทุนถาวรเบื้องต้น ปริมาณการบริโภคเหล็กสำเร็จรูป ราคาเหล็กส่งออกเฉลี่ย อัตราแลกเปลี่ยนดอลลาร์สหรัฐ และดัชนีสินค้าสำเร็จรูปคงคลัง มีความสัมพันธ์เชิงบวกต่อปริมาณการผลิตเหล็กสำเร็จรูปของประเทศไทย ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ส่วนปริมาณการนำเข้าเหล็กสำเร็จรูป อัตราการใช้กำลังการผลิต และราคาเหล็กนำเข้าเฉลี่ย มีความสัมพันธ์เชิงลบต่อปริมาณการผลิตเหล็กสำเร็จรูปของประเทศไทย ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ตัวแปรเหล่านี้สามารถอธิบายความสัมพันธ์ในภาพรวมได้ร้อยละ 89.30 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ที่ระดับ 0.945 และปริมาณการส่งออกเหล็กสำเร็จรูปของไทยไม่มีความสัมพันธ์ต่อตัวแปรตามอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษาดังกล่าวสามารถนำมาเป็นแนวทางในการส่งเสริมการบริโภคเหล็กที่ผลิตภายในประเทศเพื่อลดการนำเข้าเหล็กจากต่างประเทศ และการพัฒนาศักยภาพให้กับอุตสาหกรรมเหล็กของไทยในการแข่งขันกับอุตสาหกรรมเหล็กโลกได้อย่างยั่งยืน อีกทั้งยังเป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมเหล็กในการนำผลการศึกษาไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของการพยากรณ์ความต้องการการผลิตเหล็กสำเร็จรูปของไทย และโอกาสหรือข้อจำกัดในการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตเพื่อตอบสนองต่อการบริโภคเหล็กทั้งในประเทศและต่างประเทศได้