การพัฒนาทฤษฎีของการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการวิจัยทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาโดยใช้การวิจัยแบบมีส่วนร่วมเป็นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ พัฒนาทฤษฎี ศึกษาผลของการใช้ทฤษฎีและยืนยันทฤษฎีและผลลัพธ์ของการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการวิจัยทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาโดยใช้การวิจัยแบบมีส่วนร่วมเป็นฐานด้วยการวิจัยและพัฒนาแบ่งเป็น 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ 2) การพัฒนาทฤษฎีของการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการวิจัย 3) การศึกษาผลของการใช้ทฤษฎีที่พัฒนาขึ้นและ 4) การตรวจสอบยืนยันทฤษฎีและผลลัพธ์ของการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการวิจัยทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา 270 คน และผู้บริหารสถานศึกษาที่เข้าร่วมพัฒนาสมรรถนะจำนวน 12 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบประเมินความต้องการจำเป็น แบบประเมินสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาด้านการวิจัยและคู่มือ แบบบันทึกการสนทนกลุ่มและแบบประเมินยืนยันทฤษฎีด้านความเหมาะสมและความเป็นประโยชน์ วิเคราะห์ข้อมูลจากค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและผลต่างค่าเฉลี่ย ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันโดยรวมอยู่ในระดับมากและสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด ความต้องการจำเป็นเรียงลำดับ คือ ด้านการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริงและการมีส่วนร่วม ด้านการติดตาม ประเมินและสะท้อนผลการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ด้านการออกแบบแผนการพัฒนาแบบมุ่งสมรรถนะ ด้านการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นและกำหนดเป้าหมายการพัฒนาและด้านระบบสนับสนุนและเครือข่ายการเรียนรู้ 2) ทฤษฎีของการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการวิจัยทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา มี 5 องค์ประกอบ 23 แนวทางการปฏิบัติ มีผลการประเมินด้านความถูกต้องและความเป็นไปได้อยู่ระดับมากที่สุด 3) ผลการประเมินสมรรถนะด้านการวิจัยของผู้บริหารสถานศึกษาก่อนการพัฒนาอยู่ในระดับปานกลาง และหลังการพัฒนาอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการประเมินคุณภาพงานวิจัยของผู้บริหารอยู่ในระดับคุณภาพดี 4) ผลการตรวจสอบยืนยันทฤษฎีด้านความเหมาะสมอยู่ในระดับมากและความเป็นประโยชน์อยู่ระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567–2568.
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2562). การนิเทศในสถานศึกษา. สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
จินดา อุ่นทอง, ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์, และชำนาญ ปาณาวงษ์. (2565). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างความสามารถการวิจัยในชั้นเรียนของครูการศึกษาพิเศษ โดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันกับทีมสหวิชาชีพ. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(8), 245–258.
ธีระยุทธ กิตตินภวัฒน์. (2567). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูนักวิจัยตามแนวคิดการเรียนรู้ในระหว่างการทำงานและชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนเทศบาล 1 ตลาดบางลี่ (พานิชอุทิศ). วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา, 15(3), 87–105.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนสำหรับครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4), 157–165.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.
โสภณ เพ็ชรพวง. (2561). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการวิจัยทางการบริหารการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 5(2), 169–196.
Brown, C., & Zhang, D. (2017). How can school leaders establish evidence-informed schools: An analysis of the effectiveness of potential school policy levers. Educational Management Administration & Leadership, 45(3), 382–401.
https://doi.org/10.1177/1741143215617946
Castañeros, J. P., & Sumbilon, M. R. (2023). Research competencies and engagement on performance of administrators in the practice of innovation. American Journal of Educational Research, 11(10), 688–704. https://doi.org/10.12691/education-11-10-8
Coldwell, M. (2019). Reconsidering context: Six underlying features of context to improve learning from evaluation. Evaluation, 25(1), 99–117.
https://doi.org/10.1177/1356389018803234
Cornish, F., Breton, N., Moreno-Tabarez, U., Delgado, J., Rua, M., de-Graft Aikins, A., & Hodgetts, D. (2023). Participatory action research. Nature Reviews Methods Primers, 3, Article 34. https://doi.org/10.1038/s43586-023-00214-1
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective teacher professional development. https://learningpolicyinstitute.org/product/effective-teacher-professional-development-report
Edwards-Groves, C., Grootenboer, P., & Wilkinson, J. (Eds.). (2018). Education in an era of schooling: Critical perspectives of educational practice and action research. A festschrift for Stephen Kemmis. Springer.
Farley-Ripple, E. N., Mead, H., & Tilley, K. (2023). Organising for research use: Lessons from four deep-use schools. In OECD, Who really cares about using education research in policy and practice? Developing a culture of research engagement. (pp. 174–188). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bc641427-en
Farrell, C. C., Davidson, K. L., Repko-Erwin, M. E., Penuel, W. R., Quantz, M., Wong, H., Riedy, R., & Brink, Z. (2018). A descriptive study of the IES researcher–practitioner partnerships in education research program: Final report (Technical Report No. 3). National Center for Research in Policy and Practice. https://eric.ed.gov/?id=ED599980
Feather, J. L. (2018). Developing programme theories as part of a realist evaluation of a healthcare quality improvement programme. International Journal of Care Coordination, 21(3), 68–72. https://doi.org/10.1177/2053434518779753
Feekery, A. (2024). The 7 C’s framework for participatory action research: Inducting novice participant-researchers. Educational Action Research, 32(3), 332–347. https://doi.org/10.1080/09650792.2023.2234417.
Jones, G. (2018). Evidence-based school leadership and management: A practical guide. SAGE.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (2005). Participatory action research: Communicative action and the public sphere. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The SAGE handbook of qualitative research (3rd ed., pp. 559–603). SAGE.
Khotnarin, W., Ketchatturat, J., & Makmee, P. (2022). Factor analysis of research competency of secondary school teachers under the Office of the Basic Education Commission in the Northeast. Journal of Educational Measurement Mahasarakham University, 28(1), 282–292.
OECD. (2022). Who cares about using education research in policy and practice? Strengthening research engagement. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/d7ff793d-en
OECD. (2023). Who really cares about using education research in policy and practice? Developing a culture of research engagement. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/bc641427-en
OECD. (2024). The right conditions: Systemic enablers for a culture of research engagement in education (OECD Education Spotlights No. 9). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9f3596de-en
Penuel, W. R., Briggs, D. C., Davidson, K. L., Herlihy, C., Sherer, D., Hill, H. C., Farrell, C. C., & Allen, A.-R. (2017). How school and district leaders access, perceive, and use research. AERA Open, 3(2). 1–23. https://doi.org/10.1177/2332858417705370
Schildkamp, K., Poortman, C. L., Ebbeler, J., & Pieters, J. M. (2019). How school leaders can build effective data teams: Five building blocks for a new wave of data-informed decision making. Journal of Educational Change, 20(3), 283–325. https://doi.org/10.1007/s10833-019-09345-3
Schlicht-Schmälzle, R., Hill, J., Folkvord, K. A., Tharaldsen, K. B., Wargo, J., Hartmann, U., & Révai, N. (2024). Bridging the research-practice gap in education: Initiatives from 3 OECD countries (OECD Education Working Papers No. 319). OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/c0d3f781-en
UNESCO. (2016). Education 2030: Incheon Declaration and Framework for Action for the implementation of Sustainable Development Goal 4: Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning opportunities for all. UNESCO.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
