Chinese Communication Skills of Secondary School Students in Thailand
Article Sidebar
Published:
Nov 21, 2019
Keywords:
Skills of Chinese for communication Strategies for developing Chinese communication skills secondary school students
Main Article Content
Abstract
Chinese communication skills are very important skills for those learning Chinese. Chinese communication skills consist of 4 skills which are listening, speaking, reading and writing. This article will analyze Chinese language ability and Chinese communication skills in listening, speaking, reading and writing of secondary school students in Thailand by reviewing relevant literature in both Thai and Chinese, including information obtained from the author's assessment. Results show that secondary school students in Thailand have relatively low Chinese communication skills. Most students lack basic Chinese language.
Chinese communication skills in listening, speaking, reading and writing of secondary school students were not developed in parallel and complete. Speaking ability is lower than listening, reading and writing. Schools should have a system to classify Chinese students' ability levels. And apply various technologies. Teachers should try to use the Chinese language in teaching and learning. Synthesize various teaching methods to suit the learners and the content taught. Teaching should cover skills in all 4 areas and language structure, function, and culture. These are strategies that can completely develop the Chinese communication skills of secondary school students.
Article Details
How to Cite
ZHONG, B. (2019). Chinese Communication Skills of Secondary School Students in Thailand. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 1(5), 1–15. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/212493
Section
Academic Article
Attribution
References
กรมวิชาการ. (2542). หลักทฤษฎีการเรียนรู้ทางจิตวิทยาในการสร้างแบบฝึกเสริมทักษะ. กรุงเทพมหานคร:องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณการเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.
กุศยา แสงเดช. (2548). ภาษาอังกฤษภาคปฏิบัติสำหรับครูประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: วี.เจ. พริ้ติ้ง.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และเชาวเลิศ เลิศชโลฬาร. (2536). ระบบและการจัดระบบ. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการจัดระบบทางการศึกษา หน่วยที่ 1 (หน้า 1-62). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชัยยงค์ พรหมวงษ์. (2523). ระบบสื่อการสอนในชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสาการศึกษา เล่ม 1 หน่วยที่ 1-2 (หน้า 109-142). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณิชกมล โกลาวัลย์. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เพลงเป็นสื่อ เพื่อพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านเทอดไทย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, เชียงราย.
ธีรารัตน์ พิทักษ์พนัสกุล. (2546). การศึกษาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวุฒิวิทยา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ธุมวดี สิริปัญญาฐิติ, ศิริเพ็ญ กำแพงแก้ว และจันทิมา จิรชูสกุล. (2559). ปัญหาการเรียนการสอน ภาษาจีนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแผนการเรียนศิลป์ภาษาจีนเขตภาคตะวันออกของไทย.วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 11(22), หน้า 8-19.
นิจพร จันทรดี. (2557). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้การอ่านภาษาจีนเพื่อความเข้าใจด้วยรูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของฮันเตอร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
บุหงา คณาวรงค์. (2536). การศึกษาเปรียบเทียบความสามารถทางการฟังการพูดภาษาอังกฤษและมนุษย์สัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนโดยการเรียนรู้ภาษาชุมชนตามแนวทฤษฎีอรรถฐานกับการสอนตามคู่มือครู (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, กรุงเทพมหานคร.
ประภาพร แสนงาม. (2561). ผลการสอนภาษาจีนโดยใช้วีดิทัศน์ประกอบ ที่มีต่อความสามารถในการฟังและการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, นครสวรรค์.
พรพรรณ กลั่นจัตุรัส. (2558). การสร้างเกมและสถานการณ์จำลองที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาจีนบน โทรศัพท์สมาร์โพนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, กรุงเทพมหานคร.
เยาวพร ศรีระษา. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบภาษาเพื่อการสื่อสาร (CLT) ประกอบชุดสื่อ ประสม เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
สมุทร เซ็นเชาวนิช. (2545). เทคนิคการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย สังเคราะห์ภาพรวม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด
สุภัทรา อักษรานุเคราะห์. (2532). การสอนทักษะทางภาษาและวัฒนาธรรม. กรุงเทพฯ: การมัธยมศึกษาคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Zhou, C. (2019). Problems in Chinese Teaching in Middle Schools in Thailand and Countermeasures—Taking Malasawanphittaya School in Thailand’s Northern Standard Office as an example. Guangxi Normal University, China.
Lin, F. (2017). A Survey on Chinese Language Teaching Conditions of Secondary School in Nakhon Ratchasima Province Thailand—A Case of Boonwattana School. Fujian Normal University, China.
Wang, F. (2013). Discussion on the Teaching of Reading and Writing in Teaching Chinese as a Foreign Language. University Education. General Serial No. 76.
Flower, L. and J. Hayes. The Cognition of Discovery Defining a Rhetorical Problem. DAI, 1980.
Helgesen, M. (2003). Listening, In D. Nunan (Ed.), Practical English language teaching. New York: McGraw – Hill.
Zhao, H. & Lu, F. (2018). The Change of Chinese Education Policy in Thailand and the Development of Chinese Education. Journal of Henan Polytechnic University (Social Sciences), 20(1) Jan. 2019.
Zhao H. & Zhu Q. (2018). “The Belt and Road” perspective: Chinese language education and service needs in Thailand. Journal of Xi’ Shiyou University (Social Sciences).
Li, M. (2017). The Investigation Report about Chinese Language Teaching in Kham ta kla Middle School in Sakon Nakhon Province of Thailand. Henan University, China.
Kang M. (2016). The Application of Communicative Approach in the Teaching of Chinese Listening and Speaking to Thai Middle School. Xi'an International Studies University, China.
Long, P. (2014). Investigation and Research on the Effect of Chinese Teaching in Buriramphittayakhom School in Thailand. Nanjing Normal University, China.
Zhong, Q. (1979). Summary of Chinese Teaching for Foreign Students in the Past 15 Years (1950-1965). Language Teaching and Linguistic Studies. No. 4.
Rost, D. (2004). Listening in Action. London: Prentics Hall.
Wang, S. (2007). Talking about the Application of Synthetic Method in Teaching Chinese as a Foreign Language. Education and Vocation, 556(24), 146.
Liu, X. (2000). Introduction to Teaching Chinese as a Foreign Language (18th edit.) Bei Jing: Beijing Language and Culture University Press.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณการเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ภาษาจีนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.
กุศยา แสงเดช. (2548). ภาษาอังกฤษภาคปฏิบัติสำหรับครูประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: วี.เจ. พริ้ติ้ง.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และเชาวเลิศ เลิศชโลฬาร. (2536). ระบบและการจัดระบบ. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการจัดระบบทางการศึกษา หน่วยที่ 1 (หน้า 1-62). นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชัยยงค์ พรหมวงษ์. (2523). ระบบสื่อการสอนในชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสาการศึกษา เล่ม 1 หน่วยที่ 1-2 (หน้า 109-142). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ณิชกมล โกลาวัลย์. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เพลงเป็นสื่อ เพื่อพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาจีนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านเทอดไทย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, เชียงราย.
ธีรารัตน์ พิทักษ์พนัสกุล. (2546). การศึกษาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวุฒิวิทยา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน จังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ธุมวดี สิริปัญญาฐิติ, ศิริเพ็ญ กำแพงแก้ว และจันทิมา จิรชูสกุล. (2559). ปัญหาการเรียนการสอน ภาษาจีนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแผนการเรียนศิลป์ภาษาจีนเขตภาคตะวันออกของไทย.วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 11(22), หน้า 8-19.
นิจพร จันทรดี. (2557). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้การอ่านภาษาจีนเพื่อความเข้าใจด้วยรูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ของฮันเตอร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
บุหงา คณาวรงค์. (2536). การศึกษาเปรียบเทียบความสามารถทางการฟังการพูดภาษาอังกฤษและมนุษย์สัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนโดยการเรียนรู้ภาษาชุมชนตามแนวทฤษฎีอรรถฐานกับการสอนตามคู่มือครู (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, กรุงเทพมหานคร.
ประภาพร แสนงาม. (2561). ผลการสอนภาษาจีนโดยใช้วีดิทัศน์ประกอบ ที่มีต่อความสามารถในการฟังและการพูดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, นครสวรรค์.
พรพรรณ กลั่นจัตุรัส. (2558). การสร้างเกมและสถานการณ์จำลองที่ส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาจีนบน โทรศัพท์สมาร์โพนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรอุตสาหกรรมมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, กรุงเทพมหานคร.
เยาวพร ศรีระษา. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบภาษาเพื่อการสื่อสาร (CLT) ประกอบชุดสื่อ ประสม เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญา การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
สมุทร เซ็นเชาวนิช. (2545). เทคนิคการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย สังเคราะห์ภาพรวม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด
สุภัทรา อักษรานุเคราะห์. (2532). การสอนทักษะทางภาษาและวัฒนาธรรม. กรุงเทพฯ: การมัธยมศึกษาคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Zhou, C. (2019). Problems in Chinese Teaching in Middle Schools in Thailand and Countermeasures—Taking Malasawanphittaya School in Thailand’s Northern Standard Office as an example. Guangxi Normal University, China.
Lin, F. (2017). A Survey on Chinese Language Teaching Conditions of Secondary School in Nakhon Ratchasima Province Thailand—A Case of Boonwattana School. Fujian Normal University, China.
Wang, F. (2013). Discussion on the Teaching of Reading and Writing in Teaching Chinese as a Foreign Language. University Education. General Serial No. 76.
Flower, L. and J. Hayes. The Cognition of Discovery Defining a Rhetorical Problem. DAI, 1980.
Helgesen, M. (2003). Listening, In D. Nunan (Ed.), Practical English language teaching. New York: McGraw – Hill.
Zhao, H. & Lu, F. (2018). The Change of Chinese Education Policy in Thailand and the Development of Chinese Education. Journal of Henan Polytechnic University (Social Sciences), 20(1) Jan. 2019.
Zhao H. & Zhu Q. (2018). “The Belt and Road” perspective: Chinese language education and service needs in Thailand. Journal of Xi’ Shiyou University (Social Sciences).
Li, M. (2017). The Investigation Report about Chinese Language Teaching in Kham ta kla Middle School in Sakon Nakhon Province of Thailand. Henan University, China.
Kang M. (2016). The Application of Communicative Approach in the Teaching of Chinese Listening and Speaking to Thai Middle School. Xi'an International Studies University, China.
Long, P. (2014). Investigation and Research on the Effect of Chinese Teaching in Buriramphittayakhom School in Thailand. Nanjing Normal University, China.
Zhong, Q. (1979). Summary of Chinese Teaching for Foreign Students in the Past 15 Years (1950-1965). Language Teaching and Linguistic Studies. No. 4.
Rost, D. (2004). Listening in Action. London: Prentics Hall.
Wang, S. (2007). Talking about the Application of Synthetic Method in Teaching Chinese as a Foreign Language. Education and Vocation, 556(24), 146.
Liu, X. (2000). Introduction to Teaching Chinese as a Foreign Language (18th edit.) Bei Jing: Beijing Language and Culture University Press.
