Scientific Proficiency Classification Factors of Secondary School Students under the Office of Secondary Educational Service Area 3, Mueang Nonthaburi District, Nonthaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to analyze the discriminant factors of scientific proficiency and to formulate the discriminant equations of scientific proficiency of secondary school studentsunder the Office of Secondary Educational Service Area 3, Mueang Nonthaburi District, Nonthaburi Province. The samples were 380 secondary school students in the academic year 2018, selected by Quota Sampling. The research instrument was a questionnaire. The data were analyzed with percent, mean, standard deviation, Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient, and Stepwise Discriminant Analysis Method. The result indicated that two factors could discriminate groups of high and low scientific proficiency: average grade of Science ( ) and motivation in learning achievement ( ). The discriminant functions were written in the raw score and standard score forms as follows:
Raw score:
Standard score:
The discriminant functions can predict high and low scientific proficiency groups of secondary school students under the Office of Secondary Educational Service Area 3, Mueang Nonthaburi District, Nonthaburi Province at 79.50 percent and 68.30 percent respectively and it can predict in overall at 74.21 percent.
Article Details
Attribution
References
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). กรอบแนวคิดหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
โครงการ PISA ประเทศไทย สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2561). ผลการประเมิน PISA 2015วิทยาศาสตร์ การอ่าน และคณิตศาสตร์ ความเป็นเลิศและความเท่าเทียมทางการศึกษา. กรุงเทพฯ :บริษัท ซัคเซสพับลิเคชั่น จำกัด
ชุติมา ยาวีระ, สุนีย์ เหมะประสิทธิ์ และอรอุมา เจริญสุข. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกับผลการทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติขั้นพื้นฐาน รายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนของมูลนิธิส่งเสริมการศึกษาคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร แห่งประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2562 จาก https://jes.rtu.ac.th/rtunc2016/pdf/Poster%20 Presentation/Poster%20%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B9%88%E0%B8%A1%204%20%E0%B8%A8%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%A3%E0%B9%8C/ED_31.pdf
ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561-2579). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562 จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF
รุ่งฤดี กล้าหาญ. (2557). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาคปฏิบัติของนิสิตพยาบาล ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วารสารพยาบาลทหารบก. 15(3), 412-420.
ศิริดา บุรชาติ. (2562, 25 มีนาคม). การศึกษา. ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2562 จาก https://www.prachachat.net/education/news-307239
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.(2558). รายงานผลการวิจัยโครงการ TIMSS 2015. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562 จาก https://timssthailand.ipst.ac.th/timss/reports
สุขฤกษ์ ดีโนนโพธิ์. (2554). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 30. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
Bloom, Benjamin S. (1976). Human Characteristic and School Learning. New York : McGraw-Hill Book.
McClelland, D. C., Atkinson, J. W., Clark, R. A. and Lowell, E. L. (1953). The Achievement Motive. New York: Appleton-Century-Crofts.
Walberg, Hebbert J. (1989). The Effective Teacher. New York : McGraw-Hill Book.
