หลักความจำเป็นที่ชอบด้วยกฎหมาย : ศึกษาความผิดฐานเปิดเผยความลับ กรณีแพทย์กับการเปิดเผยความลับของผู้ป่วย
Main Article Content
บทคัดย่อ
เนื่องจากในประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายเพื่อยกเว้นความรับผิดของแพทย์อย่างชัดเจนในกรณีที่แพทย์ทำการเปิดเผยความลับของผู้ป่วย เพื่อป้องกันภยันตรายอันเกิดจากโรคติดต่อ ที่สามารถแพร่กระจายไปสู่ผู้อื่น รวมไปถึงข้อมูลเกี่ยวกับผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเสี่ยงจะไปก่อเหตุอันตรายแก่ผู้อื่น โดยบทความนี้จะศึกษาเกี่ยวกับทฤษฎีกฎหมาย คำพิพากษา และแนวปฏิบัติของต่างประเทศว่า มีการนำหลักความจำเป็นที่ชอบด้วยกฎหมายมาอธิบายในประเด็นนี้อย่างไร รวมไปถึงการเสนอแนวทางในการบัญญัติหลักการดังกล่าวในกฎหมายของประเทศไทยด้วย
Article Details
ประเภทบทความ
Articles
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
หนังสือ
ณรงค์ ใจหาญ และคณะ. “บทความโครงการวิจัยเพื่อปรับปรุงประมวลกฎหมายอาญา : ภาค 1 บทบัญญัติทั่วไป.” (พฤศจิกายน 2557) สนับสนุนโดยสำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม.
ชนภัทร วินยวัฒน์. “หน้าที่ของแพทย์ที่ต้องเปิดเผยความลับของผู้ป่วยภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง (AIDS/เอช ไอ วี).” รพี’51 คณะกรรมการเนติบัณฑิต สมัยที่ 60 สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, น.143.
ณรงค์ ใจหาญ และคณะ. “บทความโครงการวิจัยเพื่อปรับปรุงประมวลกฎหมายอาญา : ภาค 1 บทบัญญัติทั่วไป.” (พฤศจิกายน 2557) สนับสนุนโดยสำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม.
ชนภัทร วินยวัฒน์. “หน้าที่ของแพทย์ที่ต้องเปิดเผยความลับของผู้ป่วยภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง (AIDS/เอช ไอ วี).” รพี’51 คณะกรรมการเนติบัณฑิต สมัยที่ 60 สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, น.143.