ปัญหาการวินิจฉัยข้อพิพาททางการเมืองโดยศาลรัฐธรรมนูญไทย

บทคัดย่อ

คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญจะได้รับการยอมรับจากทุกฝ่ายก็ต่อเมื่อบุคคลทั้งหลายรวมทั้งประชาชนรู้สึกว่าคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญมีความชอบธรรม ความชอบธรรมของคำวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อคำวินิจฉัยนั้นสอดคล้องกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตย กล่าวคือหากเป็นการตัดสินใจ
ทางนโยบายหรือการตัดสินใจทางการเมืองจะต้องมีจุดเกาะเกี่ยวไปถึงประชาชน
ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในการตัดสินใจทางการเมือง

ความชอบธรรมของศาลรัฐธรรมนูญขึ้นอยู่กับความเข้าใจว่าศาลรัฐธรรมนูญมีสถานะเป็นองค์กรตุลาการเต็มรูปแบบหรือเป็นองค์กรกึ่งตุลาการกึ่งการเมือง หากมองว่าศาลรัฐธรรมนูญเป็นองค์กรตุลาการเต็มรูปแบบ เขตอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญต้องจำกัดอยู่เฉพาะข้อพิพาททางกฎหมายเท่านั้น โดยไม่มีอำนาจเหนือข้อพิพาท
ทางการเมืองตามความหมายอย่างแคบ แต่หากมองว่าศาลรัฐธรรมนูญเป็นองค์กร
กึ่งตุลาการกึ่งการเมือง ศาลรัฐธรรมนูญย่อมสามารถมีเขตอำนาจเหนือทั้งข้อพิพาททางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการเมืองและข้อพิพาททางการเมืองตามความหมายอย่างแคบได้ เนื่องจากตุลาการศาลรัฐธรรมนูญในกรณีนี้จะต้องมีที่มาซึ่งมีจุดเกาะเกี่ยวกับประชาชนอย่างใกล้ชิด จึงถือได้ว่าเป็นตัวแทนของประชาชนในการตัดสินใจทางนโยบายได้