ปัญหาเกี่ยวกับการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมในรูปแบบบริษัทจำกัด
Main Article Content
บทคัดย่อ
ธุรกิจที่ดำเนินกิจการโดยคำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นต่อสังคม ชุมชน และสิ่งแวดล้อม ตลอดจนมีเป้าหมายในการพัฒนา สังคม ชุมชนและสิ่งแวดล้อมกำลังได้รับความสนใจจากทั้งภาคธุรกิจ ภาครัฐ และประชาชนทำให้เกิดธุรกิจที่มุ่งหมายสร้าง “ความรับผิดชอบของธุรกิจต่อสังคม” ซึ่งส่งผลให้เกิดผลกระทบเชิงบวกประโยชน์ที่สังคม ชุมชน และสิ่งแวดล้อม จึงทำให้มีการพัฒนารูปแบบธุรกิจไปสู่การเป็น “วิสาหกิจเพื่อสังคม” ซึ่งหมายถึง กิจการที่มีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งองค์กรเพื่อดำเนินกิจการเพื่อสังคมชุมชน และสิ่งแวดล้อม ขณะเดียวกันก็มีการประกอบธุรกิจเพื่อแสวงหากำไร และให้ความสำคัญผู้มีส่วนได้เสีย
สำหรับประเทศไทยก็ได้เตรียมพร้อมในการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมมาหลายปี โดยมีการจัดทำร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม พ.ศ. .... เสนอต่อคณะรัฐมนตรี ซึ่งเนื้อหาของกฎหมายฉบับนี้อนุญาตให้นิติบุคคลสามารถจดทะเบียน
เพื่อขอรับการส่งเสริมการเป็นวิสาหกิจเพื่อสังคม ตลอดจนมีมาตรการส่งเสริมวิสาหกิจ
เพื่อสังคม ทั้งด้านการเสริมสร้างความรู้ เงินทุน และภาษี
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคม จากมุมมองของการจัดตั้งในรูปแบบบริษัทจำกัด ซึ่งพบว่า หากมีการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมในรูปแบบบริษัทจำกัด จะทำให้เกิดปัญหาหลายประการทั้งจากร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม พ.ศ. .... และจากความไม่สอดคล้องของกฎหมายบริษัทจำกัด และแนวคิดและร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ในประเด็นเรื่องความหมายของคำว่าวัตถุประสงค์ทางสังคมการคุ้มครองผู้ถือหุ้นฝ่ายข้างน้อยหน้าที่ และความรับผิดของกรรมการในวิสาหกิจเพื่อสังคมที่เป็นบริษัทจำกัด การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสีย
ในวิสาหกิจเพื่อสังคม แหล่งรายได้ของวิสาหกิจเพื่อสังคม และกลไกการกำกับดูแล
ให้วิสาหกิจเพื่อสังคมดำเนินการตามกฎหมาย
(2)
จากการศึกษากฎหมายของสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร และเปรียบเทียบกับกฎหมายไทย พบว่าทั้งสองประเทศต่างมีกฎหมายเกี่ยวกับการจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมในรูปแบบบริษัทจำกัดขึ้นมาโดยเฉพาะ ซึ่งทำให้เกิดความชัดเจนทางด้านโครงสร้างของวิสาหกิจเพื่อสังคม ส่งเสริมการดำเนินงาน ลดอุปสรรค และประกันการดำเนินการวัตถุประสงค์ของวิสาหกิจเพื่อสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงได้เสนอให้มีกฎหมายจัดตั้งวิสาหกิจเพื่อสังคมโดยเฉพาะ
แยกต่างหากจากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
Article Details
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
รชฏ เจริญฉ่ำ. หลักกฎหมายว่าด้วย นิติบุคคล สมาคม มูลนิธิ. 2540.
ภาสกร ชุณหอุไร. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เรียงมาตรา ว่าด้วย หุ้นส่วนและบริษัท บรรพ 3 มาตรา 1024-1273/4. กรุงเทพมหานคร : กองทุนศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์. 2553.
โสภณ รัตนากร. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หุ้นส่วน บริษัท.
พิมพ์ครั้งที่ 12.กรุงเทพมหานคร : นิติบรรณาการ. 2553.
เจมส์ ฟุลเชอร์. ทุนนิยม ความรู้ฉบับพกพา. แปลโดย ปกรณ์ เลิศเสถียรชัย. กรุงเทพมหานคร: บริษัทโอเพ่นเวิลด์ส พับลิชชิ่ง เฮ้าส์ จำกัด. 2554.
คณะผู้จัดทำรวมกิจการเพื่อสังคมในไทย. SE Catalog รวมกิจการเพื่อสังคมในไทย. กรุงเทพมหานคร : บริษัท แอคมี พริ้นติ้ง จำกัด, 2555.
ทิพย์ชนก รัตโนสถ. คำอธิบายเรียงมาตรา กฎหมายลักษณะห้างหุ้นส่วน และบริษัท. พิมพ์ครั้งที่ 6.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เดือนตุลา, 2556.
อนันตชัย ประยูรถม. จรัสวรรณ กิตติสุนทรากุล. วิชญ์พล บัญชาวชิระชัย. เสาวพร วิทยะถาวร. นรีรัตน์ สันธยาติ และ จิวัสสา ติปยานนท์. ไขความหมาย
การพัฒนาอย่างยั่งยืน.กรุงเทพมหานคร : หจก.วนิดาการพิมพ์. 2557.
บทความ
ศิลปะพร ศรีจั่นเพชร. “คณะกรรมการ : กลไกของบรรษัทภิบาล.” วารสารบริหารธุรกิจ. ปีที่ 35 ฉบับที่ 135 (ตุลาคม-ธันวาคม 2555) : 1-3.
. “หลักสำคัญของการกำกับดูแลกิจการ.” วารสารบริหารธุรกิจ. ปีที่ 35 ฉบับที่ 133 (มกราคม-มีนาคม 2555) : 1-4.
ธีรพร ทองขะโชค. “การใช้แบบจำลองสมการโครงสร้างในการศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.”วารสารบริหารธุรกิจ. ปีที่ 36 ฉบับที่ 140 ตุลาคม-ธันวาคม 2556 : 71-97.
เกวลิน มะลิ. “กิจการเพื่อสังคมในประเทศไทย.” วารสารเศรษฐศาสตร์ และ
กลยุทธการจัดการ.ฉบับที่ 2. ปีที่ 1 (กรกฎาคม – ธันวาคม 2557) :
104-112.
นิลุบล เลิศนุวัฒน์. “Benefit Corporation : ความเป็นไปได้ในการปรับใช้ในประเทศไทย.” วารสารนิติศาสตร์. ฉบับที่ 1. ปีที่ 44. (มีนาคม 2558) : 215-249.
วิทยานิพนธ์
เพ็ญพิมล อรุณสุรัตน์. “บริษัทได้มาซึ่งหุ้นของตนเอง : เพื่อรักษาระดับราคาหุ้น.” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2546.
ณัฐวุฒิ อิภะวัต. “ความรับผิดทางอาญาของผู้บริหารนิติบุคคล: ศึกษาเฉพาะกรณีทุจริตในสถาบันการเงินและบริษัทในตลาดทุน.” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2554.
ทศทีปต์ อภิญญาสกุล. “ภาระการพิสูจน์ในหลักการตัดสินใจทางธุรกิจ.” วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555.
เอกสารอิเล็กทรอนิกส์
“รายงานการศึกษาฉบับสมบูรณ์ โครงการสำรวจความคิดเห็นและทัศนะคติทางสังคมรายไตรมาส เรื่อง ภารกิจร่วมของเอกชนในการแก้ปัญหาความยากจน
และลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม : CSR และ Social Enterprise .
จัดพิมพ์โดย สำนักงานพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดทางสังคม
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ.” http://social.nesdb.go.th/social/Default.aspx?tabid= 125&
articleType=ArticleView&articleId=67, 18 พฤษภาคม 2559.
สายนโยบายสถาบันการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย. “แนวทางการวัดมูลค่ายุติธรรม ตามมาตรฐานรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ ฉบับที่ 13.”
.https://www.bot.or.th/Thai/FinancialInstitutions/.../IFRS%2013%20FVM.p, 7 กันยายน 2559.