มาตรการทางกฎหมายในการติดตามตรวจสอบผู้กระทำผิดทางเพศ
Main Article Content
บทคัดย่อ
โดยทั่วไปเมื่อผู้กระทำผิดทางเพศที่ได้กระทำความผิดและถูกพิพากษาให้ได้รับโทษเมื่อพ้นโทษแล้วนั้นจะถูกปล่อยตัวให้กลับมาใช้ชีวิต ทำงาน อาศัยปะปนอยู่กับผู้คนในสังคมอย่างทั่วไปซึ่งผู้กระทำผิดทางเพศบางรายมีความเสี่ยงที่จะกลับมากระทำผิดซ้ำ (Recidivism) จากสถิติต่างๆ พบว่าอาชญากรจำนวนหนึ่งเป็นผู้ที่เคยกระทำผิดมาแล้วและหวนกลับมากระทำผิดซ้ำจึงเป็นที่มาในการศึกษาว่ามีมาตรการใดบ้างที่สามารถติดตามตรวจสอบผู้กระทำผิดทางเพศภายหลังพ้นโทษแล้วเพื่อเป็นการยับยั้งการก่ออาชญากรรมของบุคคลดังกล่าว และเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการสืบสวนสอบสวน เพื่อป้องกันเด็กและสตรีจากอาชญากรรมทางเพศ โดยมีมาตรการดังเช่น มาตรการในการขึ้นทะเบียนและแจ้งข้อมูลของผู้กระทำผิดทางเพศ มาตรการในการเข้าถึงข้อมูลผู้กระทำผิดทางเพศ และมาตรการในการจำกัดเขตที่อยู่อาศัยของผู้กระทำผิดทางเพศ โดยได้ศึกษามาตรการดังกล่าวในกฎหมายของต่างประเทศเพื่อเป็นแนวทางในการนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับประเทศไทย
Article Details
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
2. กรมราชทัณฑ์. “เอกสารรายงานสถิติข้อมูลผู้ต้องขังตามแบบ รท. 103 กรมราชทัณฑ์ สถิตินักโทษเด็ดขาดแยกจำนวนครั้งที่ต้องโทษ ตารางที่ 5 สำรวจ ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560.” http://www.correct.go.th/rtnew103/index.php
3. Hudson & David L. Sentencing sex offenders. New York: Chelsea House, 2009
4. SMART U.S. Department of Justice. “SMART Summary: Global Overview of Sex Offender Registration and Notification Systems (2016).” https://ojp.gov/smart/pdfs/global-survey-2016-final.pdf
5. Legislation.gov.uk. “Criminal Justice Act 2003.” https://www.legislation.gov.uk/ukpga/2003/44/section/327A
6. Legifrance. “Code de procédure pénale 2017 Livre IV: Titre XIX Chapitre II: Du fichier judiciaire national automatisé des auteurs d'infractions sexuelles ou violentes.” https://www.legifrance.gouv.fr/affichCode.do?cidTexte=LEGITEXT000006071154&dateTexte=20171031