สถานะทางกฎหมายของพรรคการเมืองในการปกครองระบอบประชาธิปไตยในทางผู้แทน : ศึกษาเชิงประวัติศาสตร์และ เชิงกฎหมายเปรียบเทียบ
คำสำคัญ:
การรวมกลุ่ม, องค์การเอกชน, นิติบุคคล, สมาคมบทคัดย่อ
พรรคการเมือง เป็นวัตถุแห่งการศึกษาที่ศึกษากันมากในมิติของรัฐศาสตร์ เพราะ พรรคการเมืองเป็นกลไกสำคัญในการปกครองระบอบประชาธิปไตยในทางผู้แทน การศึกษาในแนวทางนี้จึงเป็นการศึกษาธรรมชาติของพรรคการเมืองในทางข้อเท็จจริง กล่าวคือ เป็นการศึกษาถึงการดำรงอยู่ของพรรคการเมืองว่ามีลักษณะอย่างไร แต่เมื่อต้องพิจารณานิยามของพรรคการเมืองในมิติของนิติศาสตร์ พบว่ามีความซับซ้อนในการอธิบาย เนื่องจากพรรคการเมืองมีลักษณะสองด้าน ด้านหนึ่งเป็นองค์การที่มีส่วนสำคัญในการเมืองการปกครองอันเป็นแดนกฎหมายมหาชน แต่อีกด้านหนึ่งเป็นองค์การที่เกิดจากการรวมกลุ่มของบุคคลอันเป็นแดนกฎหมายเอกชน คำถามที่สำคัญจึงมีว่า “พรรคการเมืองเป็นองค์การเอกชน หรือ องค์กรของรัฐ” เพราะ ส่งผลต่อการใช้การตีความกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมือง
เอกสารอ้างอิง
ไพโรจน์ ชัยนาม. สถาบันการเมืองและกฎหมายรัฐธรรมนูญ ภาค 1 ความนำทั่วไป,
กรุงเทพมหานคร : คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2524.
หยุด แสงอุทัย. พรรคการเมือง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : ดวงกมล, 2516.
เอส. บี ชรีมส์. อังกฤษ ประวัติศาสตร์การปกครอง. แปลโดย นันทา โชติกะพุกกณะ,
เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร : ภาควิชาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, 2522.
BOOKS
Anika Gauja. Political parties and elections : legislating for representative democracy . Farnham, Surrey : Ashgate Pub. Company, 2010.
John W. Epperson . The Changing Legal Status of Political Parties in the United States . New York : Garland Publishing, 1986.
Robert C. Wigton . The Parties in Court : American Political Parties under the Constitution. Maryland : Lexington Books, 2014.
Robert J. Huckshorn . Political parties in America, 2nd Edition Calif :
Brooks Cole Pub. Co., 1984.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย