ปัญหาเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพ
บทคัดย่อ
จากการศึกษาปัญหาเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพตามกฎหมายของประเทศไทยพบว่า มีสาเหตุหลักมาจากการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพตามกฎหมายไทยไม่เหมาะสม เนื่องจากบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพเป็นการเฉพาะ กล่าวคือ บทบัญญัติมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 กำหนดหลักเกณฑ์ที่ไม่ชัดเจนและไม่ครอบคลุม
เอกสารอ้างอิง
นนทวัชร์ นวตระกูลพิสุทธิ์. “สิทธิในความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลกับมาตรการคุ้มครองตามร่าง พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. .....” วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ปีที่ 43. (ธันวาคม 2557) : 747.
สื่ออิเล็กทรอนิกส์
ผู้จัดการออนไลน์. “ดต.ฟ้องหมอเปิดเผยข้อมูลลูกเป็นเด็กดาวน์ฯ.” http://www.manager.co.th/game/viewnews.aspx?NewsID=9560000005805, 1 สิงหาคม 2559.
สำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารสาขาการแพทย์และสาธารณสุข. “คำวินิจฉัยคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร สาขาการแพทย์และสาธารณสุขที่ พส 4/2548 เรื่อง อุทธรณ์คำสั่งมิให้เปิดเผยข้อมูลข่าวสารของโรงพยาบาลวัฒนานคร กรณีนายปรีชา
พงษ์สมร ขอให้เปิดเผยข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับเวชระเบียนประวัติคนไข้.” http://www.oic.go.th/FILEROOM PDF/CABOICFORM05/
DRAWER01/GENERAL/DATA0002/00002520.tif.pd.,
3 สิงหาคม 2559.
Other document
The World Medical Association Declaration on Ethical Considerations Regarding Health Database, 2002.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย