ข้อยกเว้นของเจ้าหนี้ผิดนัด

บทคัดย่อ

การที่ข้อยกเว้นของเจ้าหนี้ผิดนัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของการพิจารณามูลเหตุอันจะอ้างกฎหมายได้ตามมาตรา 207 ประกอบกับหลักเกณฑ์ในการพิจารณาข้อยกเว้นของเจ้าหนี้ผิดนัดยังมีความเห็นที่แตกต่างกันของนักกฎหมายว่าจะต้องคำนึงถึงความผิดของเจ้าหนี้เหมือนดังเช่นกับกรณีลูกหนี้ผิดนัดหรือไม่
ทั้งนี้ เมื่อตีความตามตัวบทมาตรา 207 จะพบว่า เจ้าหนี้จะไม่ตกเป็นผู้ผิดนัด ถ้าการไม่รับชำระหนี้เกิดจากการที่เจ้าหนี้มีมูลเหตุอันจะอ้างกฎหมายได้ ซึ่งรวมถึงการชำระหนี้ของลูกหนี้ด้วย
แสดงให้เห็นว่าหลักการเจ้าหนี้ผิดนัดให้ความสำคัญกับพฤติการณ์ที่เจ้าหนี้ไม่รับชำระหนี้นั้น
โดยไม่ได้นำความผิดของเจ้าหนี้มาเป็นหนึ่งในหลักเกณฑ์การพิจารณาการผิดนัด สำหรับการที่ลูกหนี้มิได้อยู่ในฐานะที่จะสามารถชำระหนี้ได้ตามมาตรา 211 เป็นข้อยกเว้นของการขอปฏิบัติการชำระหนี้ตามมาตรา 208 และสำหรับการพิจารณาเหตุขัดข้องชั่วคราวของเจ้าหนี้
ตามมาตรา 212 ศาลควรจะนำหลักสุจริตตามมาตรา 5 มาใช้ประกอบการพิจารณาเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมกับทั้งเจ้าหนี้และลูกหนี้