การปกปิดความสามารถในการทำนิติกรรมสัญญาของผู้ไร้ความสามารถ
คำสำคัญ:
ผู้ไร้ความสามารถ , ความสามารถในการทำนิติกรรมสัญญา, การปกปิดความสามารถในการทำนิติกรรมสัญญาบทคัดย่อ
แม้ผู้ไร้ความสามารถจะสมควรได้รับการปกป้องและคุ้มครองในด้านความสามารถในการทำนิติกรรมสัญญาก็ตาม แต่ด้วยลักษณะของผู้ไร้ความสามารถบางประเภท และ ด้วยลักษณะของบริบทการทำสัญญาในรูปแบบปัจจุบัน ทั้งในบริบทการทำสัญญาในกรณีปกติ และบริบทการทำสัญญาผ่านทางออนไลน์ ทำให้มีโอกาสที่จะเกิดการกระทำอันไม่สุจริตของฝ่ายผู้ไร้ความสามารถในรูปแบบของการปกปิดความสามารถในการทำนิติกรรมสัญญาได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งในส่วนนี้ ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายที่กำหนดรองรับไว้อย่างเฉพาะเจาะจงถึงประเด็นเรื่อง หลักเกณฑ์และผลทางกฎหมายแก่ผู้ไร้ความสามารถที่กระทำการดังกล่าว ในขณะที่เมื่อทำการศึกษาในเชิงกฎหมายเปรียบเทียบจากกฎหมายของประเทศสหพันธรัฐเยอรมนี ประเทศญี่ปุ่น ประเทศอังกฤษ และประเทศสหรัฐอเมริกา จะพบว่า กฎหมายของประเทศเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มีการกล่าวถึงประเด็นดังกล่าวเพื่อเป็นแนวทางในการปรับใช้กฎหมายกับข้อเท็จจริงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตทั้งสิ้น ดังนั้น กรณีดังกล่าวจึงเกิดประเด็นปัญหาว่าหากเกิดข้อเท็จจริงดังกล่าวขึ้น รัฐจะนำหลักเกณฑ์ใดมาใช้ในการพิจารณาว่าการกระทำหนึ่ง ๆของผู้ไร้ความสามารถนั้น ถือว่าเป็นการปกปิดความสามารถที่จะก่อให้เกิดผลทางกฎหมาย และจะนำผลทางกฎหมายในลักษณะใดมาใช้เพื่อลงโทษแก่ผู้ไร้ความสามารถและเพื่อคุ้มครองบุคคลภายนอกผู้สุจริต ทั้งนี้จากการศึกษาผู้เขียน เห็นว่า รัฐอาจแก้ไขปัญหาได้ด้วยการบัญญัติหลักเกณฑ์และผลทางกฎหมายเกี่ยวกับการปกปิดความสามารถของผู้ไร้ความสามารถเป็นกฎหมายลายลักษณ์อักษร เพื่อให้เกิดความชัดเจนแน่นอนในการปรับใช้ และ ตีความกฎหมายในเรื่องหลักการกลับคืนสู่ฐานะเดิมและหลักกฎหมายละเมิดที่มีในปัจจุบันให้เป็นไปในแนวทางที่สามารถนำมากำหนดผลทางกฎหมายสำหรับผู้ไร้ความสามารถที่ปกปิดความสามารถดังกล่าวได้
เอกสารอ้างอิง
2.จิ๊ด เศรษฐบุตร. กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยบุคคล. พระนคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง, 2485.
3.จิ๊ด เศรษฐบุตร. หลักกฎหมายแพ่งลักษณะนิติกรรมและสัญญา. พิมพ์ครั้งที่ 7. แก้ไขเพิ่มเติมโดย ดาราพร ถิระวัฒน์. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556.
4.หลวงสารสาสน์ประพันธ์. ประมวลแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 2. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
5.สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. รายงานการประชุมคณะกรรมการพิจารณาชำระสะสางประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2522 ครั้งที่ 1083-42/2522 ถึง ครั้งที่ 1127-42/2523 รายงานการประชุมครั้งที่ 1090 -6/2523 วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2523.
6.สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. ข้อเสนอแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 1. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกากรุงเทพ, 2534.
7.ไพจิตร ปุญญพันธุ์ “ความรับผิดทางสัญญาและละเมิดของผู้ไร้ความสามารถ (ในกรณีที่การละเมิดมีความใกล้ชิดเกี่ยวข้องกับการไม่ปฏิบัติตามสัญญา).”ดุลพาห. เล่มที่ 1. ปีที่ 55, มกราคม-เมษายน 2551.
8.Charles Mitchell & Paul Mitchell. “Leslie v Sheill [1914] 3 KB 607, 611–12 (Lord Sumner), 620–1 (Kennedy LJ).” in Landmark Cases in Law of Restitution. Oxford and Portland Oregon, 2006.
9.Francis M. Burdick. The Law of Torts: A Concise Treatise on the Civil Liability at Common Law and Under Modern Statutes for Actionable Wrongs to Person and Property. Beard Books, 2000.
10.G E Palmer. The Law of Restitution vol 1. Boston: Little. Brown & Co., 1978.
11.Ian Brown and Adrian Chandler. Law of contract. 3rd ed. London U.K.: Blackstone, 2001.
12.J. E. de Becker. Annotated Civil Code of Japan. London: Butterworth, 1909.
13.J. E. De Becker. Annotated Civil Code of Japan Vol. 2. London: Butterworth, 1909.
14.Linda H. Edwards. Legal Writing: Process, Analysis, and Organization. Wolters Kluwer Law & Business, 2018.
15.Michelle Backstrom and Pip Trowse. Contracts / Leanne Wiseman. 4th ed. Chatswood N.S.W.: LexisNexis Butterworths, 2012.
16.Stone Richard. The modern law of contract. 9th ed. New York: Routledge, 2011.
17.Treitel and Guenter Heinz. The law of contract. Sweet & Maxwell: Stevens & Sons, 1991.
18.James T. Britt. “May an Infant Disaffirm a Contract Which He Has Induced the Other Party to Enter by Misrepresenting His Age.”, St. Louis L. Rev. 10, (1925).
19.Harlington Wood. “Validity of Transactions with Minors and Incompetents.” University of Illinois Law Forum, 1951.
20.Henry A. L. Hall. “The Liability of an Infant Who Represents Himself of Age.” The Yale Law Journal. 8(5), 1899.
21.Clark Miller. “Fraudulent Misrepresentations of Age as Affecting the Infant's Contracts-A Comparative Study.” University of Pittsburgh Law Review. Vol.15, 1953.
22.Mindy Chen Wishart. “Unjust Factors and the Restitutionary Response.” Oxford Journal of Legal Studies. Vol.20/4, winter 2000.
23.Bant Elise. "Incapacity, Non Est Factum and Unjust Enrichment." Melbourne University Law Review. no. 14. 33(2), 2009.
24.Michael Traynor. “The Restatement (Third) of Restitution & Unjust Enrichment: Some Introductory Suggestions.” Wash. & Lee L. Rev. 68, 2011.
25.Clemons v. Olshine. “54 Ga. App. 290 (187 S. E. 711).” https://law.justia.com/cases/georgia/court-of-appeals/1955/35727.html, December 27, 2018.
26.Hiroto Dogauchi. “Contract Law in Japan.” https://www.law.tohoku.ac.jp/kokusaiB2C/overview /contract.html#chapter2-1, March 10, 2019.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย