ปัญหาในการบังคับคดีทางแพ่ง : ศึกษาในกรณีสิทธิยึดหน่วง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากการศึกษาเกี่ยวกับแนวความคิดเรื่องสิทธิยึดหน่วงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 241 ถึงมาตรา 250 ซึ่งกฎหมายได้บัญญัติเป็นหลักการทั่วไปไว้ว่า ผู้ที่จะมีสิทธิยึดหน่วงทรัพย์สินของผู้อื่นไว้ได้จนกว่าจะได้รับชำระหนี้นั้น ผู้นั้นจะต้องเป็นผู้ครอบครองทรัพย์สินดังกล่าวและมีหนี้อันเป็นคุณประโยชน์แก่ตนเกี่ยวด้วยทรัพย์สินซึ่งครอบครองนั้นด้วย อีกทั้งหนี้ดังกล่าวจะต้องเป็นหนี้ที่ถึงกำหนดชำระแล้ว อย่างไรก็ตามหลักการดังกล่าวเป็นเพียงหลักการโดยทั่วไปของสิทธิยึดหน่วงเท่านั้น แต่ในแง่ลักษณะแห่งสิทธิของสิทธิยึดหน่วงนั้นกฎหมายสารบัญญัติมิได้บัญญัติไว้โดยชัดแจ้ง ส่งผลให้ยังคงมีความไม่ชัดเจนนักในการตีความลักษณะแห่งสิทธิดังกล่าวซึ่งมีผลโดยตรงต่อประเด็นการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล ภายใต้บทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง อันเป็นกฎหมายวิธีสบัญญัติที่มีการบัญญัติรับรองสิทธิของผู้ทรงสิทธิยึดหน่วงไว้อย่างชัดเจน
จากการศึกษาผู้เขียนเสนอแนะให้ตีความว่าสิทธิยึดหน่วงเป็นทรัพยสิทธิที่ก่อตั้งขึ้นโดยกฎหมายประเภทหนึ่ง อันจะมีผลให้ผู้ทรงสิทธิยึดหน่วงชอบที่จะใช้สิทธิดังกล่าวยันบุคคลภายนอกได้โดยทั่วไป เพื่อให้สอดคล้องกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง อันเป็นกฎหมายวิธีสบัญญัติที่ได้บัญญัติรับรองสิทธิของผู้ทรงยึดหน่วงไว้โดยชัดแจ้งแล้ว
Article Details
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
