มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมภาวะมลพิษทางอากาศ จากยานพาหนะทางบก : ศึกษากรณีมลพิษจากรถที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
ในปัจจุบันปัญหามลพิษทางอากาศ สาเหตุสำคัญประการหนึ่งก็คือ ยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลที่มีอัตราการปล่อยมลพิษมากกว่าเครื่องยนต์ชนิดอื่น จากลักษณะการทำงานของเครื่องยนต์ที่มีการเผาไหม้ไม่สมบูรณ์ และส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนเป็นอย่างมาก
วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาเรื่อง “การศึกษาเรื่องมาตรการทางกฎหมายในการจัดการภาวะมลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบก : ศึกษากรณีมลพิษจากรถที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล” ว่ามีกฎหมายอะไรที่สามารถนำมาใช้ป้องกันแก้ไขหรือบรรเทาปัญหามลพิษดังกล่าว โดยมีการนำไปเปรียบเทียบกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องของสหภาพยุโรปที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดของกฎหมายไทยในเรื่องนี้
จากการศึกษาพบว่า กฏหมายของประเทศไทยที่เกี่ยวข้องอาจแบ่งได้ออกเป็นสามกลุ่ม คือ กลุ่มแรกเป็นกฎหมายที่ใช้ควบคุมมาตรฐานการผลิตยานพาหนะเครื่องยนต์และอุปกรณ์ กลุ่มที่สองเป็นเรื่องกำหนดมาตรฐานคุณภาพของเชื้อเพลิง กลุ่มที่สามเป็นกฎหมายที่ใช้ควบคุมยานพาหนะที่จะนำมาจดทะเบียนหรือต่อทะเบียน หรือกำลังใช้งานอยู่ในถนน แนวความคิดข้างต้นปรากฏอยู่ในกฎหมายของสหภาพยุโรปเช่นกัน เพียงแต่กฎหมายของสหภาพยุโรปกำหนดมาตรฐานการปล่อยอากาศเสียที่เข้มงวดกว่ามาตรฐานของประเทศไทยในบางเรื่อง กล่าวโดยรวมแล้วประเทศไทยมีกฎหมายระดับพระราชบัญญัติเพียงพอในการจัดการกับปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล แต่ในการจัดการปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลนั้น ควรต้องมีการปรับปรุงกฎหมายบางประเด็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายลำดับรอง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของกฎหมายในการแก้ปัญหาดังกล่าว ได้แก่ การกำหนดมาตรฐานการปล่อยมลพิษทางอากาศจากยานพาหนะทางบกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซล และมาตรฐานของน้ำมันเชื้อเพลิงให้สูงขึ้นเทียบเท่ากับมาตรฐานของสหภาพยุโรป การปรับปรุงให้มาตรฐานที่ออกภายใต้กฎหมายแต่ละฉบับเป็นระบบเดียวกัน และมาตรการอื่นๆที่ต้องดำเนินการควบคู่กันไปกับมาตรการทางกฎหมาย เพื่อให้การจัดการเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นอย่างการปรับปรุงได้จัดการระบบขนส่งให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ เพื่อการจัดการภาวะมลพิษทางอากาศจากรถที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลได้อย่างยั่งยืน
คำสำคัญ
มลพิษทางอากาศ, เครื่องยนต์ดีเซล
Article Details
บทความหรือข้อความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารบัณฑิตศึกษานิติศาสตร์เป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยเฉพาะ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย