Organizational Culture for Enhancing Organizational Performance Faculty of Business Administration and Management, Ubon Ratchathani Rajabhat University

Main Article Content

สิริภาพรรณ ลี้ภัยเจริญ
Jirapong Ruanggoon

Abstract

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอวัฒนธรรมองค์กรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานขององค์กรซึ่งส่งผลต่อการบริหารจัดการองค์กรในมิติประสิทธิภาพและประสิทธิผล วัฒนธรรมองค์กร คือ ความเชื่อ ค่านิยม ความคาดหวัง และมาตรฐานที่พนักงานหรือพนักงานต้องยึดถือในแนวทางปฏิบัติและสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น วัฒนธรรมองค์กรมีสามระดับ: 1) สิ่งประดิษฐ์ 2) ค่านิยมและ 3) สมมติฐานพื้นฐาน หากวัฒนธรรมองค์กรถูกแยกออกเป็นสองมิติ - 1) ขอบเขตของสภาพแวดล้อมภายนอก และ 2) ขอบเขตของวัตถุประสงค์ด้านกลยุทธ์องค์กร - ประกอบด้วยสี่ประเภท: 1) วัฒนธรรมการปรับตัว 2) วัฒนธรรมความสำเร็จ 3) วัฒนธรรมการมีส่วนร่วม และ 4) วัฒนธรรมความสม่ำเสมอ อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันองค์กรต่างๆ อยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมองค์กรให้เหมาะสมกับยุคใหม่เพื่อมุ่งสู่พฤติกรรมการทำงานของพนักงานให้บรรลุความสำเร็จขององค์กร บุคคลสำคัญในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรคือผู้บริหารผ่านวัฒนธรรมองค์กร วัฒนธรรมที่เป็นปัญหา ได้แก่ ทิศทาง วัฒนธรรมที่ยึดหลักจริยธรรม วัฒนธรรมที่เน้นนวัตกรรม วัฒนธรรมทางจิตวิญญาณ และวัฒนธรรมที่ตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้า

Article Details

How to Cite
ลี้ภัยเจริญ ส., & Ruanggoon, J. . (2023). Organizational Culture for Enhancing Organizational Performance: Faculty of Business Administration and Management, Ubon Ratchathani Rajabhat University. Humanities and Social Sciences Journal, Ubon Ratchathani Rajabhat University, 14(2), 548–560. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/263586
Section
Academic Articles

References

จิรประภา อัครบวร. (2561). ไขโจทย์ HR ยุค 4.0: แนวโน้มทิศทางการปรับตัว. HR Society Magazine, 16(10), 36-40.

ณัฐวุฒิ เจริญร่าง และอัควรรณ์ แสงวิภาค. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์การ และประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทผลิตสายไฟและสายเคเบิ้ลแห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง. วารสารวิทยาลัยพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 15(2), 16-30.

วิทยา พยัคฆันตร และเสรี ชัดแช้ม. (2564). การรับรู้วัฒนธรรมองค์การต่อผลการปฏิบัติงานขององค์การ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 12(1), 143-160.

วิรัช สงวนวงศ์วาน. (2550). การจัดการและพฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น

อินโดไชน่า.

สมใจ ลักษณะ. (2552). การพัฒนาประสิทธิภาพในการทำงาน. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: เพิ่มทรัพย์ การพิมพ์.

Colquitt, J. A., J. A LePine,. and M. J Wesson. (2015). Organizational Behavior: Improving Performance and Commitment in the Workplace. (4thed). New York: McGraw-Hill

Daft, R. L. (2010). New Era of Management. (9thed). London: Cengage Learning.

Kinicki, A. and B. K Wiiliams. (2013). Management: A Practical Introduction. (6thed).

New York: McGraw-Hill/Irwin.

Quick, J. C. and D. L. Nelson, (2013). Principles of Organizational Behavior: Realities and Challenges. (8thed). Boston: South-Western Cengage Learning.

Robbins, S. P. and T. A Judge. (2017). Organizational Behavior. (17thed). Essex: Pearson Education.

Schein, E. H. (1992). Organizational Culture and Leadership. California: Jossey–Bass Publishers.

Schermerhorn, J. R., Jr. (2005). Management. (8thed). New York: John Wiley and Sons.