The Concept of ASEAN’s Sustainable Tourism in the 21st Century: A Tourism Context from the 29th APEC 2022 Faculty of Business Administration and Accounting, Sisaket Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การประชุมเอเปค ครั้งที่ 20 ถือเป็นครั้งแรกที่ไทยมีโอกาสจัดประชุมระดับรัฐมนตรีด้านการท่องเที่ยวเพื่อฟื้นฟูทรัพยากรที่เสื่อมโทรม สร้างสมดุลระหว่างจำนวนนักท่องเที่ยว คุณภาพแหล่งท่องเที่ยว และสนับสนุนให้คนในพื้นที่ได้รับประโยชน์จากการดำเนินงานอย่างเท่าเทียมกัน
การประชุมจัดขึ้นภายใต้แนวทางคาร์บอนต่ำภายใต้แนวคิด 'การท่องเที่ยวเชิงปฏิรูป' ซึ่งมุ่งเน้นการฟื้นฟูและค้นหาความสมดุลให้กับธุรกิจการท่องเที่ยว ชุมชน และทรัพยากรธรรมชาติ แนวคิดนี้เน้นการฟื้นตัวของสภาพแวดล้อม สร้างความสมดุลให้กับจำนวนนักท่องเที่ยว จัดลำดับความสำคัญในการให้บริการที่มีคุณภาพมากกว่าจำนวนนักท่องเที่ยว และส่งเสริมให้คนในท้องถิ่นมีส่วนร่วมอย่างเท่าเทียมกันและได้รับประโยชน์จากการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วม
บทความนี้นำเสนอแนวคิดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของอาเซียนในยุคปัจจุบันผ่านเอเปคครั้งที่ 29 พบว่าสมาชิกอาเซียน 7 ประเทศบูรณาการเส้นทางยุทธศาสตร์สู่การพัฒนาการท่องเที่ยวเป็น 2 ระดับ ประการแรกคือความมุ่งมั่นเชิงนโยบาย จาก การประชุมรัฐมนตรีการท่องเที่ยวเอเปคครั้ง ที่ 11 และ การประชุมคณะทำงานการท่องเที่ยวเอเปค ครั้งที่ 60 ในเวทีเอเปค เป้าหมายคือการขับเคลื่อนอนาคตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวผ่านวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ประการที่สอง ความมุ่งมั่นระดับภูมิภาค/ท้องถิ่น รัฐมนตรีการท่องเที่ยวเอเปคให้ความสำคัญกับความสำคัญของความร่วมมือด้านการท่องเที่ยวและความร่วมมือกับการรวมตัวระดับภูมิภาคของอาเซียน
นอกจากนี้ แนวคิดของแบบจำลอง BCG ยังได้รับการรับรองว่าเป็นกรอบการทำงานที่ครอบคลุมเพื่อส่งเสริมวัตถุประสงค์ด้านความยั่งยืนของเอเปค ไปสู่ยุคหลังโควิด-19 ที่ยั่งยืนและสมดุล ในการประชุม รัฐมนตรีได้รับรองแถลงการณ์รัฐมนตรีร่วมตามฉันทามติ เอกสารคำแนะนำนโยบายเอเปคเกี่ยวกับการท่องเที่ยวแห่งอนาคต: การท่องเที่ยวเชิงปฏิรูป และแนวทางเอเปคสำหรับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านการท่องเที่ยว เอกสารอย่างเป็นทางการสองฉบับเป็นเอกสารที่เป็นรูปธรรมที่สามารถทำให้วิสัยทัศน์ปุตราจายาเป็นจริงได้ในปี พ.ศ. 2583
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงการต่างประเทศ. (2565). ไทยนำเอเปคสู่การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: กระทรวงการ
ต่างประเทศ.
กรุงเทพธุรกิจ. (2565). เปิดความสำคัญแถลงการณ์ร่วมรัฐมนตรีเอเปค ปี 2022 ศักราชใหม่เศรษฐกิจ
สีเขียว. กรุงเทพฯ: กรุงเทพธุรกิจ.
กองวิจัยการตลาด การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2558). การศึกษาแนวโน้มและทิศทางการท่องเที่ยว
ไทยในปี พ.ศ. 2563 Thai Tourism Scenario 2020. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
กองอาเซียน. (2554). แผนแม่บทว่าด้วยความเชื่อมโยงระหว่างกันในอาเซียน. กรุงเทพฯ:
กระทรวงการต่างประเทศ.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2546). การคิดเชิงมโนทัศน์. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย.
จุฑามาศ ส่งศรี. (2553). ความตกลงเขตการค้าเสรีอาเซียนกับประเทศคู่เจรจาโอกาสการค้าบริการและ
การลงทุน. กรุงเทพฯ: Sagitate.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2555). การท่องเที่ยว: มิติแห่งศาสตร์บูรณาการ. พิษณุโลก: คณะวิทยาการจัดการ
และสารสนเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. (2556). อาเซียนศึกษา. สมุทรปราการ: มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย.
ณรงค์ โพธิ์พฤกษานันท์. (2556). อาเซียนศึกษา. กรุงเทพฯ: แมคกรอ-ฮิล.
เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2557). แนวทางการปฏิรูปการท่องเที่ยวไทย. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่ง
ประเทศไทย.
ผู้จัดการ. (2565). ‘ฮุนเซน’ ยก ‘ต่อสู้โควิด-ฟื้นการท่องเที่ยว’ เป็นภารกิจสำคัญของอาเซียน. กรุงเทพฯ:
ผู้จัดการ.
พิจาริณี โล่ชัยยะกูล. (2560). PATA 60th Anniversary and Conference: ความเป็นจริงใหม่ของ
การเดินทางท่องเที่ยว ปัจจุบัน และอนาคต. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
พระธรรมปิฎก. (ป.อ. ปยุตโต). (2543). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
ศูนย์ความหลากหลายทางชีวภาพอาเซียน. (2556). ความร่วมมือระดับภูมิภาคเพื่อการจัดการพื้นที่อนุรักษ
อย่างมีประสิทธิภาพในอาเซียน. จาการ์ตา: ศูนย์อาเซียนเพื่อความหลากหลาย.
ศูนย์บริหารจัดการความรู้เพื่อรองรับการเปิดเสรีบริการท่องเที่ยว. (2557). กฎหมายการท่องเที่ยวอาเซียน.
กรุงเทพฯ: วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. (2546). โครงการศึกษารวบรวมฐานข้อมูล
การเปิดเสรีด้านการบริการและการท่องเที่ยวในกรอบอาเซียน เอเปก และองค์การการค้าโลก.
กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาการค้าระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
สำนักเอเชียตะวันออก. (2558). สู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. กรุงเทพฯ: กรมเจรจาการค้า
ระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์.
ASEANTA. (2011). ASEAN Tourism Strategic Plan 2011– 2015. Jakarta: ASEAN.
. (2015). ASEAN Tourism 2014 Annual Report. Jakarta: ASEAN.
Glen, Niki. (2014). Sustainability Week, Responsibility Tourism Dialogue. Johannesburg:
Sustainable Tourism Partnership Programme.
SEAMEO-SPAFA. (2015). Tourism and Cultural Heritage in Southeast Asia. Bangkok:
SEAMEO-SPAFA.
