การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีชมภูวิทยา โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก

ผู้แต่ง

  • วินัฏดา ศรีกระษร -

คำสำคัญ:

ผลสัมฤทธิ์, การเรียน, บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก, การจัดการเรียนรู้เชิงรุก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีชมภูวิทยา โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก เป็นการวิจัยเชิงทดลอง        (Experimental Research) แบบแผนการทดลองเป็นแบบกลุ่มเดียวสอบก่อนและสอบหลัง (One Group Pretest-Posttest Design) มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทละครพูด เรื่องเห็นแก่ลูก ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีชมภูวิทยา ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัด     การเรียนรู้เชิงรุก และ 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ เชิงรุก กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีชมภูวิทยา ที่กำลังศึกษา  อยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 26 คน ซึ่งได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive sampling) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (µ)  ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ) และสถิติค่าที (t-test Dependent)

          ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนบทละครพูด เรื่อง เห็นแก่ลูก ของนักเรียน             ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก หลังเรียน (µ=24.12) สูงกว่าก่อนเรียน (µ =14.96) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีชมภูวิทยาที่มีต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( µ=4.98)

เอกสารอ้างอิง

ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2545). การสอนภาษาไทยขั้นพื้นฐานระดับชั้นมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

ฐิติกานต์ แก้ววิเศษ. (2565). การพัฒนาแนวการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทยแบบเชิงรุกโดยใช้วรรณคดีเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมความสามารถของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, ปีที่ 17 ฉบับที่ 3 ประจำเดือน กันยายน – ธันวาคม 2565, หน้า 67-80.

ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพ: สุวีริยาสาส์น.

บุญเหลือ เทพยสุวรรณ, หม่อมหลวง. (2517). วิเคราะห์รสวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

เบญจพร พลไกร. (2565). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านสะกดคำภาษาไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก(Active Learning) ร่วมกับแนวคิดเกมิฟิเคชั่น (Gamification)สำหรับนักเรียนที่มีภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ (Learning loss) ในสถานการณ์โควิด-19 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต,สาขาภาษาไทย,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยานเรศวร.

พิมพ์วรรณ มุสิกรัตน์ และ จุฑารัตน์ เกตุปาน. (2563). บทความวิจัยการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทย เรื่อง คำราชาศัพท์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ร่วมกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารพิฆเนศวร์สาร, ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 ประจำเดือนกรกฎาคม - ธันวาคม 2563, หน้า 87 – 100.

ไพศาล สุวรรณน้อย. (2553). เอกสารประกอบการสัมมนาโครงการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐานการเรียนรู้. ขอนแก่น: สถาบันพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ภัทราวรรณ ผาเจริญ และทรงภพ ขุนมธุรส. (2563). บทความวิจัยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทยเรื่องลิลิตตะเลงพ่าย ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการคิดแบบหมวกหกใบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. วารสารอักษราพิบูล, ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม – มิถุนายน 2464,หน้า 47-64.

มินตรา นาคทอง. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดไตร่ตรอง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต,สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยนเรศวร.

รณชัย จันทร์แก้ว. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคผังกราฟิกที่มีต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความคงทนในการเรียนวรรณคดีไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต,สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

วรัทยา แซมเพชร, ศศิวรรณ สุวรรณกิตติ และนันท์นภัส นิยมทรัพย์. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม – มิถุนายน 2564, หน้า 129 – 148.

สุวัฒนา มั่นภาวนา. (2561). ความเข้าใจในการอ่านวรรณคดีไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้การจัดการเรียนการสอนด้วยเทคนิคแผนผังความคิด. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต,สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยบูรพา.

สุวิมล ภาวัง. (2563). การพัฒนาสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือ ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบเสริมต่อการเรียนรู้บนฐานของการใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต,สาขาวิชาการสอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สุมัทนา ดุลนีย์. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับสื่อประสม เพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง หน่วยพื้นฐานของสิ่งมีชีวิต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต,สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ศึกษา,คณะครุศาสตร์,มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อภิชัย จันทร์เกษ. (2564). บทความวิจ้ยการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องลิลิตตะเลงพ่ายโดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ร่วมกับการแสดงละครของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารศิลปะศาสตร์, ปีที่ 4 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม – ธันวาคม,หน้า 221-247.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-17